{"id":12970,"date":"2021-01-15T06:00:37","date_gmt":"2021-01-15T06:00:37","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12970"},"modified":"2021-01-15T09:31:58","modified_gmt":"2021-01-15T09:31:58","slug":"aproximacions-a-manoel-antonio","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=12970","title":{"rendered":"Aproximaci\u00f3ns a Manoel Antonio"},"content":{"rendered":"

\"978849485535\"<\/a>X. Ricardo Losada.\u00a0<\/strong><\/em>M\u00e1is al\u00e1 do seu brillante curr\u00edculo, e do seu talante persoal, o que m\u00e1is me gusta de Roberto Abu\u00edn \u00e9 o seu evidente amor pola filosof\u00eda, e por unha filosof\u00eda que el concibe, coma min, como un debate aberto sobre as ideas. Non outra debeu ser a raz\u00f3n pola que se lanzou a crear unha editorial, Ax\u00f3uxere, que segue unha arriscada li\u00f1a experimental e de rigorosa reflexi\u00f3n sobre o mundo, cando as tendencias dominantes van en direcci\u00f3n contraria. Tampouco te\u00f1o ningunha d\u00fabida de que as s\u00faas mellores alegr\u00edas non deben vir do n\u00famero de exemplares vendidos, sen\u00f3n dos debates p\u00fablicos que os seus libros provocan. Seino por experiencia persoal. Hai case tres anos publiquei unha biograf\u00eda sobre Manoel Antonio na que romp\u00eda a visi\u00f3n can\u00f3nica do poeta rianxeiro, convencido de que se poder\u00eda abrir un debate intelectual sobre unha figura imprescindible das nosas letras, pero case ningu\u00e9n tivo a ben enriquecer o meu punto de vista coas s\u00faas emendas ou coas s\u00faas cr\u00edticas \u00e1 totalidade. Para un vello profesor de Filosof\u00eda coma min nada pode haber m\u00e1is triste, pero o certo \u00e9 que eu, e o que \u00e9 peor, a cultura galega, quedamos sen ese, ao meu entender, necesario debate. <\/span><\/p>\n

Agora Xos\u00e9 Lu\u00eds Axeitos, un dos grandes especialistas no poeta rianxeiro, publica na editorial Ax\u00f3uxere un libro titulado Aproximaci\u00f3ns a Manoel Antonio<\/i>. \u00c9 un libro que apenas aporta novidades (dous pequenos textos in\u00e9ditos e circunstanciais), pero si un libro que calquera admirador de Manoel Antonio pode ler con interese, xa que \u00e9 indubidable o rigor co que Axeitos documenta os seus traballos e a profunda devoci\u00f3n que ten por Manoel Antonio. Non \u00e9 este o momento de expresar todas as reflexi\u00f3ns, de coincidencia e de contrariedade, que me provocou o libro. Pero si quixera facer unha pequena reflexi\u00f3n, pois eu si considero un deber intelectual compartir publicamente as mi\u00f1as impresi\u00f3ns.<\/span><\/p>\n

Neste libro, como en case todos os comentarios que ten feito sobre Manoel Antonio, Axeitos insiste na \u201cespecial esixencia e a intensa paix\u00f3n coa que Manoel Antonio tratou a s\u00faa obra literaria\u201d. Mesmo cre que \u201cte\u00f1en unha decisiva importancia para penetrar nas intimidades do poeta. Porque anuncian e modelan ao mesmo tempo unha asc\u00e9tica creativa e unha certa moral de traballo que necesariamente proxectan tam\u00e9n unha conduta socio-pol\u00edtica de perfeccionamento, incompatible con certos sentimentos corrosivos atribu\u00eddos arbitrariamente a Manoel Antonio\u201d. \"978849121188\"<\/a>E Axeitos pon como exemplos as cartas que env\u00eda aos editores e directores das revistas ou xornais que publican os seus poemas, queix\u00e1ndose da disposici\u00f3n tipogr\u00e1fica ou de calquera m\u00ednimo cambio que fagan no seu manuscrito. Estou de acordo en que ese \u00e9 un trazo intelectual moi de Manoel Antonio. Estou de acordo en que indica unha certa asc\u00e9tica creativa e unha moral de traballo perfeccionista. Non o estou no referente a unha conduta socio-pol\u00edtica, por raz\u00f3ns que agora non ve\u00f1en a conto, nin a que iso sexa incompatible con certos sentimentos corrosivos (cales, quen, onde, como, por que, non o di) atribu\u00eddos arbitrariamente a Manoel Antonio. E moito menos estou de acordo co que di a continuaci\u00f3n. Que ese trazo de Manoel Antonio se deba a unha tradici\u00f3n human\u00edstica de sensibilidade para a cultura textual. Estas son as s\u00faas palabras: \u201cSer\u00e1 neste contexto cultural propiciado polo humanismo renacentista \u2014a palabra como elemento esencial da raz\u00f3n\u2014 que cobre sentido a persecuci\u00f3n da errata de imprenta como praga b\u00edblica dif\u00edcil de combater, que aparece ciclicamente porque non hai cord\u00f3n sanitario <\/i>eficaz para erradicala\u201d.<\/span><\/p>\n

O sorprendente, para min, \u00e9 que no primeiro cap\u00edtulo do libro, Paratextos e antetextos a prop\u00f3sito da obra De catro a catro, <\/i>Axeitos analiza as manipulaci\u00f3ns (\u00e9 o termo que utiliza) que \u00c1nxel Casal, o editor do libro, fai, sen o permiso do autor, do manuscrito de De catro a catro<\/i>. En concreto:<\/span><\/p>\n

    \n
  1. \n

    Suprime o \u00edndice, algo que o propio Axeitos cre que lle debeu doer fondamente a Manuel Antonio, pois traballara moito na ordenaci\u00f3n dos poemas. <\/span><\/p>\n<\/li>\n

  2. \n

    Suprime un dos textos nuncupatorios: \u201cManoel Antonio, navegante, compuxo este libro abordo. Atl\u00e1ntico\u2014Mediterr\u00e1neo. 1926\u201d. Para Axeitos, dese xeito, \u201cpr\u00edvase ao lector dunha informaci\u00f3n valios\u00edsima, a \u00fanica que anoa os poemas \u00e1 realidade dos traballos no mar durante un tempo determinado\u201d. <\/span><\/p>\n<\/li>\n

  3. \n

    C\u00e1mbialle o nome, Manoel, \u201c<\/i>adoptado polo rianxeiro desde que publica o seus primeiros poemas galegos\u201d, polo de Manuel. <\/span><\/p>\n<\/li>\n

  4. \n

    Modifica a ortograf\u00eda do colof\u00f3n sen respectar os h\u00e1bitos gr\u00e1ficos do poeta. <\/span><\/p>\n<\/li>\n

  5. \n

    Modifica o \u201ct\u00edtulo impreso na cuberta do libro: DE CATRO A CATRO (Follas d\u00b4un diario d\u00b4abordo), <\/i>que contrasta co t\u00edtulo impreso na portada, Follas sin data d\u00b4un diario d\u00b4abordo\u201d.<\/i><\/span><\/p>\n<\/li>\n<\/ol>\n

    \"978849752063\"<\/a>Non consta, ata onde eu sei, ningunha protesta nin ningunha queixa, p\u00fablica ou epistolar, de Manoel Antonio sobre as manipulaci\u00f3ns de \u00c1nxel Casal. Non parecer\u00eda l\u00f3xico que o Manoel Antonio humanista e perfeccionista e asceta do traballo que nos presenta Axeitos, ese Manoel Antonio que se queixaba publicamente de pequenas modificaci\u00f3ns dos seus escritos menores, protestase iradamente diante das manipulaci\u00f3ns do editor do libro ao que dedicou toda a s\u00faa vida e toda a s\u00faa alma, o libro que \u00eda darlle sentido \u00e1 s\u00faa existencia, e polo que \u00eda merecer ser recordado?<\/span><\/p>\n

     <\/p>\n

    Esa \u00e9 a principal raz\u00f3n de que escribise este texto. Manifestar a mi\u00f1a sorpresa de que ao profesor Axeitos non lle chame a atenci\u00f3n esa aparente contradici\u00f3n, e agardar a que alg\u00fan d\u00eda o aclare, coa \u00fanica fin de que me axude a entender mellor un poeta e un ser humano que admiro. A raz\u00f3n secundaria xa a dixen. Felicitar a Roberto. Propiciar o debate e debater si son partes da tradici\u00f3n human\u00edstica, das ideolox\u00edas progresistas e, sobre todo, das psicolox\u00edas abertas e tolerantes.\u00a0 \u00a0 <\/span><\/p>\n

    \u00a0<\/span><\/p>\n

     <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    X. Ricardo Losada.\u00a0M\u00e1is al\u00e1 do seu brillante curr\u00edculo, e do seu talante persoal, o que m\u00e1is me gusta de Roberto Abu\u00edn \u00e9 o seu evidente amor pola filosof\u00eda, e por unha filosof\u00eda que el concibe, coma min, como un debate aberto sobre as ideas. Non outra debeu ser a raz\u00f3n pola que se lanzou a … Seguir lendo Aproximaci\u00f3ns a Manoel Antonio<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,10,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12970"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=12970"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12970\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12982,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/12970\/revisions\/12982"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=12970"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=12970"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=12970"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}