{"id":14448,"date":"2022-03-31T06:00:46","date_gmt":"2022-03-31T06:00:46","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14448"},"modified":"2023-06-19T10:44:02","modified_gmt":"2023-06-19T10:44:02","slug":"a-lina-recta-da-nosa-bandeira","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14448","title":{"rendered":"A li\u00f1a recta da nosa bandeira"},"content":{"rendered":"<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2022\/03\/descarga.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-full wp-image-14449\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2022\/03\/descarga.jpg\" alt=\"descarga\" width=\"187\" height=\"270\" \/><\/a>X. Ricardo Losada.\u00a0<\/strong><\/em>Cando sexa vella non quero parecer m\u00e1is nova, dixo a actriz Anna Magnani, quero parecer m\u00e1is feliz. Recordo esta frase ao ler o terceiro tomo da extraordinaria biograf\u00eda <i>Castelao. Construtor da naci\u00f3n<\/i> do, para min, xa fillo adoptivo de Rianxo Miguel Anxo Seixas. Tras rematalo, tiven a impresi\u00f3n de que Castelao non morreu feliz, pero si novo. Moi novo. Non puido morrer feliz porque pasou os \u00faltimos anos de vida pobre, practicamente cego e cun cancro de pulm\u00f3n que fixo del un hospital ambulante. Pero iso non foi o peor. <!--more-->O peor foi o que simboliza esta frase que el mesmo escribiu: \u201cCheguei a Par\u00eds para representar a Galiza no Goberno da Rep\u00fablica. Os galegos significados esper\u00e1ronme con pedras nas mans, a moita distancia de min, fac\u00e9ndose os xordomudos e desexando verme ca\u00eddo para apedrarme\u201d. <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">Mais, a pesar desas duras palabras, \u00e9 evidente que Castelao morreu novo. Primeiro, porque, como el tam\u00e9n dixo, a s\u00faa vida moral e pol\u00edtica foi unha li\u00f1a recta como a franxa azul da nosa bandeira, esa bandeira que el plantou no sol da nosa lingua. Segundo, porque nunca diferenciou o sentido moral do sentido pol\u00edtico. Emociona a s\u00faa teima por deixar claro que se da s\u00faa obra se elimina o que ten de galega e de humana, non queda nada: \u201cCando volva a Galiza e atope a Risco, doulle unha labazada e c\u00faspolle nun ollo, pero despois rec\u00f3lloo nos brazos, \u00e9rgoo e doulle unha aperta, e p\u00f3\u00f1ome a chorar con el, porque deb\u00e9moslle tanto a Risco\u201d. <\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">A\u00ednda as\u00ed, creo eu, o que o mantivo tan mozo foi que, tendo ducias de raz\u00f3ns para a negrume e a bile, nunca perdeu a dignidade (<i>Eu nunca volverei a Galiza amnistiado, <\/i>dixo) nin o sentido do humor. Ao cancro cham\u00e1balle o peteiro do corvo, dic\u00eda que os doutores llo diagnosticaran como vinganza por ser un desertor (renunciara a ser m\u00e9dico) ou recordaba estas palabras dun borracho de Ourense: <i>Vale m\u00e1is morrer que perder a vida. <\/i><\/span><\/p>\n<p align=\"justify\"><span style=\"font-size: large;\">Se Seixas pretend\u00eda con esta biograf\u00eda que Castelao non perdese a vida, sen ningunha d\u00fabida, conseguiuno, e a este humilde lector s\u00f3 lle presta agradecerllo. Como ser humano. Como galego. Como rianxeiro. <\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>X. Ricardo Losada.\u00a0Cando sexa vella non quero parecer m\u00e1is nova, dixo a actriz Anna Magnani, quero parecer m\u00e1is feliz. Recordo esta frase ao ler o terceiro tomo da extraordinaria biograf\u00eda Castelao. Construtor da naci\u00f3n do, para min, xa fillo adoptivo de Rianxo Miguel Anxo Seixas. Tras rematalo, tiven a impresi\u00f3n de que Castelao non morreu &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14448\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">A li\u00f1a recta da nosa bandeira<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14448"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=14448"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14448\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14853,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14448\/revisions\/14853"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=14448"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=14448"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=14448"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}