{"id":14519,"date":"2022-04-25T06:00:57","date_gmt":"2022-04-25T06:00:57","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14519"},"modified":"2022-04-08T10:00:50","modified_gmt":"2022-04-08T10:00:50","slug":"cartuchos-nun-bucaro-che-tembra","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14519","title":{"rendered":"Cartuchos nun b\u00facaro. Che Tembra"},"content":{"rendered":"<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2022\/04\/IMG-20220407-WA0001_resized.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-14520\" alt=\"IMG-20220407-WA0001_resized\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2022\/04\/IMG-20220407-WA0001_resized-198x300.jpg\" width=\"198\" height=\"300\" \/><\/a>Antonio Pi\u00f1eiro.\u00a0<\/strong><\/em>Volve o noso prezado Che Tembra aos espazos p\u00fablicos tras esta tempada de recollemento. Faino cunha mestura de obra recente e anterior, na sala vest\u00edbulo do Auditorio de Rianxo, ata primeiros de abril. Entre as s\u00faas xa co\u00f1ecidas escenas literarias, reivindicativas, retranqueiras, ir\u00f3nicas, mordaces, memor\u00edsticas e libertarias, ve\u00f1en desta vez unha serie de pezas coma esta das calas nun floreiro. Daquelas xa quedara dito a s\u00faa cara achega \u00e1 equipaxe cultural da Galiza e da bisbarra coa peculiar interpretaci\u00f3n, por exemplo, de co\u00f1ecidas (ou propias) vi\u00f1etas, na bigornia do seu oficio; ou un compromiso social poucas veces tan expl\u00edcito.<!--more--> Nas novas quixera reparar agora: un outro vieiro desa evoluci\u00f3n propia de todo artista e que en cada obra, mesmo rematada, contin\u00faa a rebulir coma rabo de lagarto -que dixo o noso tam\u00e9n admirado Cela- sen que se saiba cara a onde. <\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\">De maneira que o Tembra v\u00e9n de recuperar o concepto das s\u00faas flores met\u00e1licas. <\/span><\/span><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\"><i>Non toda flor representa o tempo <\/i><\/span><\/span><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\">-te\u00f1o lido nalgures-; mais as flores son o feito perfectamente accesible; o azo contemplativo universal; a cerna da esencialidade que busca o artista. A\u00ed o seu poder de concitaci\u00f3n. E son tam\u00e9n exercicio de achegamento, necesidade de aprehensi\u00f3n. Outra volta o naturalismo abraiado, a larega primeira e calorosa, que \u00e9 o agromo da pertenza \u00e1 terra e a unha paisaxe. <\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\">Coller un apunte natural en ferro. As\u00ed nolo deixa Tembra, como querendo explicar en que consiste o seu traballo todo. Un bosquexo, a filosof\u00eda dun intre, coa materia teimosa do metal. Mesturar a delicadeza dun p\u00e9talo co car\u00e1cter da fundici\u00f3n; mesturar a brevidade co todo; a inaprens\u00edbel idea co milagre da s\u00faa suxeici\u00f3n. \u00c1s veces \u00e9 algo casual, non premeditado; e non sabemos nin o que nos move a ela. <\/span><\/span><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\"><i>Cami\u00f1ar para min, nos d\u00edas do confinamento, e tomar un camelio que me sa\u00edu ao paso<\/i><\/span><\/span><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\">. Coido que era como el o expresaba no xornal, o outro d\u00eda.<\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\">Co\u00f1ezo no Che Tembra unha das persoas m\u00e1is entra\u00f1ables coas que dei. O tes\u00f3n co que peta e lle d\u00e1 ao barqu\u00edn s\u00f3 \u00e9 comparable coa implicaci\u00f3n e cos afectos que profesa. Falo da s\u00faa presenza no feito cultural e no vivencial. Che Tembra \u00e9 un obradoiro absoluto. Consonte o vou seguindo acho as outras naturezas do metal: o \u00f3xido po\u00e9tico baixo a pegada, a filosof\u00eda do molde, os seus sons (<\/span><\/span><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\"><i>Claro da l\u00faa \/ tan s\u00f3 o silencio \/ caer nunha camelia<\/i><\/span><\/span><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\">), a forza da herdanza, a gratitude polos mestres, a cambra dos elementos e, coma ac\u00f3, o agasallo do ramallete da proximidade.<\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span style=\"font-size: medium;\">Unha vez puxen que ollar o Che Tembra co seu mandil me recordaba a Vulcano na fragua de Vel\u00e1zquez, co chapeu de Manuel Antonio e o martelo ancestral. Quizais o do pa\u00eds que traballa. Niso est\u00e1 a cousa. Ser\u00eda unha boa definici\u00f3n do seu labor e del mesmo: a comu\u00f1\u00f3n da arte coa alma do pobo.<\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Antonio Pi\u00f1eiro.\u00a0Volve o noso prezado Che Tembra aos espazos p\u00fablicos tras esta tempada de recollemento. Faino cunha mestura de obra recente e anterior, na sala vest\u00edbulo do Auditorio de Rianxo, ata primeiros de abril. Entre as s\u00faas xa co\u00f1ecidas escenas literarias, reivindicativas, retranqueiras, ir\u00f3nicas, mordaces, memor\u00edsticas e libertarias, ve\u00f1en desta vez unha serie de pezas &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14519\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Cartuchos nun b\u00facaro. Che Tembra<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[35,4],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14519"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=14519"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14519\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14521,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14519\/revisions\/14521"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=14519"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=14519"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=14519"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}