{"id":14810,"date":"2022-09-09T06:00:35","date_gmt":"2022-09-09T06:00:35","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14810"},"modified":"2022-09-07T10:26:10","modified_gmt":"2022-09-07T10:26:10","slug":"dos-diarios-de-chirbes","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=14810","title":{"rendered":"Dos Diarios de Chirbes"},"content":{"rendered":"

\"chirbes\"<\/a>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>Deste libro (Rafael Chirbes, Diarios<\/i>. A ratos libres 1 y 2<\/i>, Anagrama, 2021) montado sobre apuntamentos escritos en diferentes cadernos, que nos mergulla nalg\u00fans cap\u00edtulos m\u00e1is escabrosos e s\u00f3rdidos da s\u00faa vida, s\u00f3 vou subli\u00f1ar varios comentarios que fai sobre obras de autores espa\u00f1ois. Para Chirbes, o silencio non \u00e9 nada se non \u00e9 \u201cunha pausa entre dous sons. \u00c9 a nada\u201d (p. 258). Por iso necesita manter o motor en marcha, sexa lendo -estamos diante dun home apaixonado da lectura- e mesmo da escritura, que tanto lle custa.<\/span><\/p>\n

A \u00faltima novela de Justo Navarro (El alma del controlador a\u00e9reo<\/i>),<\/i> par\u00e9celle \u201cdetestable, cursi\u201d. \u201c\u00c9 un mal novelista a forza de querer ser un bo escritor\u201d (p. 261). Le dun tir\u00f3n El cielo raso, <\/i>de Pombo que, ao final, volve ser unha novela cristi\u00e1<\/i>\u201d. Esta \u00e9 quizais \u201ca que m\u00e1is me fixo recordar a primeira que escribiu: El parecido<\/i>\u201d (pp. 265-266). Para Enric Valor o valenciano foi a s\u00faa lingua materna, e non s\u00f3 polo uso da lingua sen\u00f3n pola obra en si, Rondalles valencianes<\/i>, \u00e9 un libro de contos que lle gusta moito. \u201cValor escribe unha variante impecable da lingua que falamos aqu\u00ed, en Valencia, que falamos de verdade nas casas e mercados\u201d (p. 272). Vela\u00ed un exemplo da renovaci\u00f3n da lingua, onde \u201cValor rompe coa diglosia\u201d (p. 273). <\/span><\/p>\n

Lo real,<\/i> de Bel\u00e9n Gopegui, para Chirbes varios tramos resultan brillantes, mais sendo \u201cun libro ben intencionado\u201d, no seu conxunto \u201cresulta artificioso, at\u00e9 rozar a cursiler\u00eda nalgunhas met\u00e1foras (\u2026) Un libro que me resulta, sobre todo, aburrido\u201d (p. 273). \u201cNon entendo o que Bel\u00e9n Gopegui pretendeu facer coa s\u00faa \u00faltima novela, El lado fr\u00edo de la almohada<\/i> (\u2026) Non funciona a novela de esp\u00edas, que parece unha escusa tra\u00edda polos pelos; tampouco funciona a historia de amor\u201d (p. 396). Falando de Mu\u00f1oz Molina, Chirbes considera Sefard<\/i>, xunto a Jinete polaco,<\/i> o libro m\u00e1is ambicioso, \u201cpero ten algo escorregadizo, ademais dese af\u00e1n seu por exhibir un cosmopolitismo de p\u00e9 forzado. As s\u00faas mulleres son m\u00e1is de papel (do papel dos carteis de cine dos anos cincuenta) que de carne e \u00f3so\u201d (p. 274).<\/span><\/p>\n

Unha sensaci\u00f3n semellante tiven cando lera esta obra que me pareceu pobre de contido vindo da pluma dun talento como Ortega. \u201cVolvo a ler La deshumanizaci\u00f3n del arte<\/i>, de Ortega y Gasset, e at\u00f3pome co que est\u00e1 considerado como un gran tratado cl\u00e1sico do noso pensamento cl\u00e1sico non \u00e9 m\u00e1is que unha charli\u00f1a intranscendente\u201d (p. 275). Pola contra, a novela Si te dicen que ca\u00ed<\/i>, de Mars\u00e9, \u00e9 \u201cun libro que o enche todo, e do que sa\u00edron as distintas tendencias da mellor novela realista contempor\u00e1nea en castel\u00e1n\u201d. \u201cA s\u00faa novela \u00e9 un axuste de contas coa historia como gan infamia, e, sobre todo, un monumento\/altar aos de abaixo, froito dun infinito aporte de piedade\u201d (p. 283). <\/span><\/p>\n

Corpus Barga (Los pasos contado<\/i>s) \u201csorpr\u00e9ndete, cun repentino lampazo, que est\u00e1s diante dun contempor\u00e1neo teu, que o mundo en desaparici\u00f3n que describe a\u00ednda chegou a ti, que o sobreviviches m\u00e1is de trinta anos\u201d (p. 248). \u201cLa norma literaria<\/i> de Juan Carlos Rodr\u00edguez \u00e9 un libro brillante que se dirixe unicamente \u00e1 cabeza\u201d (p. 288). \u201cNon me gusta a novela de Atxaga (El hijo del acordeonista<\/i>) nin a actitude deshonesta do cr\u00edtico (Echevarr\u00eda)\u201d, que aproveitou a ocasi\u00f3n para lucirse (p. 373). <\/span><\/p>\n

P\u00e9rez Reverte (Cabo Trafalgar<\/i>) \u201cest\u00e1 convencido que como novelista pode facer o que lle saia dos coll\u00f3ns (por usa a linguaxe que lle gusta) e br\u00edndalle ao lector un desatinado recital de linguaxe macarra\u201d. Sen esquecer que, abusando de \u201cpopulismo e demagoxia\u201d, \u201co autor \u00e9 acad\u00e9mico\u201d (pp. 440-441). Blasco Ib\u00e1\u00f1ez \u201co que quer\u00eda era escribir, case poder\u00eda dicirse que o que quer\u00eda era fracasar como escritor, porque as s\u00faas obras son cada vez m\u00e1is ocas, te\u00f1en cada vez menos forza. Deb\u00eda vivilas cada vez como fracaso, a\u00ednda que o aplaudiran e ga\u00f1ara moito di\u00f1eiro\u201d (p. 445). Valle Incl\u00e1n reinventou \u201cun fil\u00f3n da novela latinoamericana. Tirano <\/i>\u00e9 o av\u00f3 dos ditadores literarios de Roa Bastos, de Carpentier, de Miguel Angel Asturias, de Vargas Llosa\u201d (p. 453).<\/span><\/p>\n

Remato coa \u00faltima frasedo libro, que resume en certo modo a vida de Rafael Chirbes como escritor: \u201cA idea dunha futurible escritura par\u00e9ceme cada d\u00eda m\u00e1is unha escusa para finxir que toda esta desorde na que se converteu a mi\u00f1a vida ten un sentido, un comp\u00e1s orientador que leva a alg\u00fan sitio. A literatura, como criada que che ordena a casa\u201d (p. 465).<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Fidel Vidal.\u00a0Deste libro (Rafael Chirbes, Diarios. A ratos libres 1 y 2, Anagrama, 2021) montado sobre apuntamentos escritos en diferentes cadernos, que nos mergulla nalg\u00fans cap\u00edtulos m\u00e1is escabrosos e s\u00f3rdidos da s\u00faa vida, s\u00f3 vou subli\u00f1ar varios comentarios que fai sobre obras de autores espa\u00f1ois. Para Chirbes, o silencio non \u00e9 nada se non \u00e9 … Seguir lendo Dos Diarios de Chirbes<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14810"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=14810"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14810\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":14812,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/14810\/revisions\/14812"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=14810"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=14810"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=14810"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}