{"id":2124,"date":"2014-09-22T07:00:27","date_gmt":"2014-09-22T07:00:27","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2124"},"modified":"2014-09-21T22:27:13","modified_gmt":"2014-09-21T22:27:13","slug":"sukkwan-island-de-david-vann","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=2124","title":{"rendered":"Sukkwan Island, de David Vann"},"content":{"rendered":"

\"david<\/a>Ant\u00f3n Riveiro Coello.\u00a0<\/strong><\/em>\u00c9 co\u00f1ecida a an\u00e9cdota de como Paul Auster comezou a primeira das historias reunidas na s\u00faa Trilox\u00eda de Nova York<\/i>. Seica unha ma\u00f1\u00e1 de principios dos oitenta, Auster descolgou o tel\u00e9fono da s\u00faa casa e unha voz preguntoulle se falaba co detective Paul Auster da Axencia Pinkerton. Dixo que se trataba dunha equivo-caci\u00f3n e colgou, pero axi\u00f1a xurdiu nel a pregunta: E se dixese que si? Para ben da literatura, esa resposta afirmativa vir\u00eda na ficci\u00f3n dun escritor chamado Paul Auster que se fac\u00eda pasar por investigador privado nun xogo que acabar\u00eda tir\u00e1ndolle a cordura. En Sukkwan Island,<\/i> David Vann (Alaska, 1966) ded\u00edcalle o libro ao seu pai James Edwin Vann. E a realidade \u00e9 que cando o escritor ti\u00f1a trece anos e viv\u00eda coa s\u00faa nai e coa s\u00faa irm\u00e1 en California, o seu pai telefonou dende Alaska para lle pedir que pasase unha tempada con el xa que estaba moi deprimido despois do seu segundo divorcio. David Vann rexeitou a proposta e, ao pouco tempo, o seu pai voou a cabeza cunha escopeta de caza mentres se desped\u00eda por radio da s\u00faa segunda muller. A partir desta traxedia real, David Vann tam\u00e9n se fai a pregunta: E se lle tivese dito que si? E a literatura volve agromar desta volta coma un exercicio de exorcismo e redenci\u00f3n que, podo asegurar, cativar\u00e1 a quen se achegue a esta proposta dura, demoledora, pero ao mesmo tempo, hipn\u00f3tica. \"Gonzalo<\/a>E, efectivamente, os protagonistas de Sukkwan Island<\/i> ser\u00e1n James Edwin Feen, un dentista que vende todo e adquire unha caba\u00f1a nunha illa de Alaska, e Roy, o seu fillo de trece anos, que decide pasar un ano co seu pai nese lugar tan solitario e afastado do mundo e da civilizaci\u00f3n. Este \u00e9 o punto de partida desta novela breve, precisa, intensa, por veces cortante coma unha navalla aguzada, que nos obriga a ler as s\u00faas p\u00e1xinas coa respiraci\u00f3n contida. Non vou dicir m\u00e1is nada do argumento porque lle tirar\u00eda parte do seu engado. S\u00f3 comentar que est\u00e1 dividida en d\u00faas partes. A primeira excepcional, cun remate tan xenial e contundente que te deixa noqueado coma se recibises unha labazada. E a segunda, \u00e9 unha viaxe descarnada polo deterioro mental do robins\u00f3n. Novela cat\u00e1rtica, que nos fala da supervivencia mental e f\u00edsica destes dous pioneiros, esmagados por esa natureza hostil, perigosa, que fai desas paisaxes abertas e pre\u00e1rticas un lugar pechado e claustrof\u00f3bico.<\/p>\n

\"david<\/a>Unha vez rematada a novela non deixa de provocar a mi\u00f1a admiraci\u00f3n o feito de que esta fose a primeira incursi\u00f3n na narrativa de David Vann. Hai que ter moito talento para debutar cunha obra tan perfecta. Non \u00e9 casualidade que moitos sit\u00faen a novela a car\u00f3n de textos tan excepcionais como Meridiano de sangue<\/i> ou A estrada <\/i>de Cormac McCarthy -aos que eu engadir\u00eda Intemperie<\/i> de Jes\u00fas Carrasco-, pero a comparanza pode ser tem\u00e1tica, non estil\u00edstica. A econom\u00eda narrativa e espida que David Vann emprega con acerto neste libro est\u00e1 m\u00e1is pr\u00f3xima a Hemingway.<\/p>\n

En fin, unha novela estupenda que recomendo con paix\u00f3n. Iso si, non \u00e9 nada compracente e poida que unha vez lida prenda no noso interior e fique para sempre coma unha cicatriz. Por iso, advirto que a s\u00faa lectura implicar\u00e1 termos o horror e a desesperaci\u00f3n respirando na nosa caluga durante as s\u00faas duascentas p\u00e1xinas. Pero tam\u00e9n podo garantir que estamos diante dun texto escrito cunha capacidade tan suxestiva que non seremos quen de abandonar esta viaxe precisa aos fondos da soidade extrema do ser humano. Paga a pena. Magn\u00edfica.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ant\u00f3n Riveiro Coello.\u00a0\u00c9 co\u00f1ecida a an\u00e9cdota de como Paul Auster comezou a primeira das historias reunidas na s\u00faa Trilox\u00eda de Nova York. Seica unha ma\u00f1\u00e1 de principios dos oitenta, Auster descolgou o tel\u00e9fono da s\u00faa casa e unha voz preguntoulle se falaba co detective Paul Auster da Axencia Pinkerton. Dixo que se trataba dunha equivo-caci\u00f3n … Seguir lendo Sukkwan Island, de David Vann<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[13,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2124"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2124"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2124\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2141,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2124\/revisions\/2141"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2124"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2124"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2124"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}