{"id":3184,"date":"2015-03-23T07:00:58","date_gmt":"2015-03-23T07:00:58","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3184"},"modified":"2015-03-23T08:12:01","modified_gmt":"2015-03-23T08:12:01","slug":"a-mesma-forma-de-mirar-a-auga","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3184","title":{"rendered":"A mesma forma de mirar a auga"},"content":{"rendered":"

\"distintas-formas-llamazares\"<\/a>Ant\u00f3n Riveiro Coello. <\/i><\/b>Non sei realmente cales son os motivos que levan a unha boa parte da cr\u00edtica espa\u00f1ola a falar desta novela coma unha obra mestra, cando para min est\u00e1 lonxe de ser tan sequera unha boa novela, se \u00e9 realmente unha novela, que tampouco o te\u00f1o tan claro. Non entendo esa euforia, a non ser que se estea a celebrar m\u00e1is que o texto a volta efectiva dun autor que leva uns anos moi lonxe de acadar o nivel das primeiras obras. D\u00f3eme dicir isto porque para min o primeiro Julio Llamazares era un dos autores m\u00e1is interesantes da narrativa espa\u00f1ola dos \u00faltimos trinta anos e a s\u00faa literatura era moi doado anosala non s\u00f3 pola tem\u00e1tica sen\u00f3n tam\u00e9n pola proximidade dos seus mundos xeogr\u00e1ficos e emocionais.<\/p>\n

La lluvia amarilla<\/i> si era unha obra mestra que amoreou todo tipo de unanimidades. Diferentes maneras de mirar el agua<\/i>\u00a0\u00e9 unha proposta interesante que fica, ao meu ver, nun esquema de posible novela. A idea inicial promet\u00eda levarnos de novo ao mundo perdido do rural, a p\u00e1xinas semellantes \u00e1s de La lluvia <\/i>amarilla, a un territorio extinto do que xurdir\u00edan fermosas p\u00e1xinas tiradas de dentro por algu\u00e9n que co\u00f1eceu ben ese territorio. Mais, te\u00f1o para min que todo quedar\u00e1 en pinceladas de proxecto.<\/p>\n

\"julio-llamazares\"<\/a>A historia de Diferentes maneras de mirar el agua <\/i>\u00e9 a dun vello que decide, como vontade derradeira, que boten as s\u00faas cinsas no pantano que asolaga a aldea da que foron expulsados por mor da construci\u00f3n dunha presa que dirixira, nin m\u00e1is nin menos, o enxe\u00f1eiro, e tam\u00e9n escritor, Juan Benet. Pois ben, ao redor das cinsas do av\u00f3, dezaseis voces (diferentes?) reconstr\u00faen a historia da familia e erguen as s\u00faas preguntas sobre esta experiencia que provocou os desexos \u00faltimos do vello. Dende a avoa at\u00e9 os netos, o autor vai ofrecendo un relato no que falta a diferenciaci\u00f3n das voces, e a paisaxe por veces est\u00e1 ausente; como moito, o autor fica na superficie da auga e non baixa ao fondo onde estaba a aldea e onde verdadeiramente pod\u00eda atopar a substancia dunha boa novela.<\/p>\n

O curso da conciencia que fl\u00fae polos personaxes polo tanto \u00e9 repetitivo e, por veces, te\u00f1o a sensaci\u00f3n de que estou a escoitar unha \u00fanica voz, que me quere falar dun xeito reincidente sobre a dor do desterro, sobre o esquecemento, sobre un pasado que marchou para non volver. E Julio Llamazares faino cunha prosa clara e sinxela, si, que se le ben, pero que est\u00e1 a anos luz dos primeiros libros e, ao meu ver, de ser tan sequera unha boa novela \u00e1 que lle acaer\u00eda moito mellor o t\u00edtulo que encabeza esta impresi\u00f3n.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ant\u00f3n Riveiro Coello. Non sei realmente cales son os motivos que levan a unha boa parte da cr\u00edtica espa\u00f1ola a falar desta novela coma unha obra mestra, cando para min est\u00e1 lonxe de ser tan sequera unha boa novela, se \u00e9 realmente unha novela, que tampouco o te\u00f1o tan claro. Non entendo esa euforia, a … Seguir lendo A mesma forma de mirar a auga<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[13,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3184"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3184"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3184\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3197,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3184\/revisions\/3197"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3184"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3184"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3184"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}