{"id":3527,"date":"2015-05-28T06:00:49","date_gmt":"2015-05-28T06:00:49","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3527"},"modified":"2015-05-24T09:07:11","modified_gmt":"2015-05-24T09:07:11","slug":"a-fala","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3527","title":{"rendered":"A fala"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><b><i><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/irmandades.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-3528\" alt=\"irmandades\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/irmandades-300x188.jpg\" width=\"300\" height=\"188\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/irmandades-300x188.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/irmandades-1024x643.jpg 1024w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/irmandades-900x565.jpg 900w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/05\/irmandades.jpg 1375w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Francisco Ant. Vidal Blanco. <\/i><\/b>Supo\u00f1o que lembraredes aquela pel\u00edcula franco-canadiana\u00a0<i>Na busca do lume<\/i>\u00a0dirixida no ano 1981 por Jean-Jacques Annaud, en que \u00f3 final, cando os protagonistas volven da s\u00faa xeira e se re\u00fanen arredor dunha fogueira contando as s\u00faas aventuras, do que viron e do que fixeron, todos atenden marabillados o relato. A\u00ed nace a literatura. <!--more-->Nesa pel\u00edcula o director pres\u00e9ntanos unha sociedade tan primitiva que a\u00ednda non ten un idioma suficientemente desenvolvido, no que os sons guturais e a m\u00edmica son o substituto natural da falta de vocabulario; pero con esa escena tam\u00e9n deixa claro como nace a narraci\u00f3n e como se fabula, como se mestura a fantas\u00eda coa realidade. En fin, vemos como aquel idioma primitivo se converte na primeira e m\u00e1is fundamental das artes: a narraci\u00f3n.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Logo deles v\u00e9n o artista que expresou eses mesmos sentimentos, gustos e ansias por medio de debuxos, e logo aquel que grafitou as primeiras palabras, e o idioma apoiouse nesa escritura primitiva para manterse vivo, e que aquilo que se contaba se fixase tal e como se dic\u00eda. Porque a fala (xa o dixemos moitas veces) foi o primeiro e primordial sost\u00e9n do idioma. A fala pode ter falta de vocabulario, pero ten expresi\u00f3n, e mantense, e evoluciona coa sociedade, e transm\u00edtese xeraci\u00f3n tras xeraci\u00f3n a\u00ednda que as modas ou as leis o prohiban. Ela \u00e9 un verdadeiro viaxeiro que se enriquece d\u00eda a d\u00eda, xa modificando as palabras, adapt\u00e1ndoas ou adopt\u00e1ndoas. E hoxe, refer\u00edndonos \u00f3 noso idioma, podemos falar con orgullo da vitoria que nos trouxo a trav\u00e9s dos s\u00e9culos escuros ata aqu\u00ed, grazas, precisamente \u00e1 palabra. E por iso, un ano m\u00e1is, cando se acerca o 18 de maio, lembramos o momento da creaci\u00f3n das Irmandades da Fala, que este ano cumpren noventa e nove desde a s\u00faa fundaci\u00f3n. E un ano m\u00e1is lembramos a proposta que desde a Agrupaci\u00f3n Cultural O Facho se fixera hai case trinta e cinco anos, reclamando a celebraci\u00f3n dun D\u00eda da Fala.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Non imos a redundar no xa sabido sobre a estoicidade do galego, de como as cantigas e os refr\u00e1ns mantiveron acesa a m\u00e1is pura expresi\u00f3n popular a pesar de estar asediados polos poderes p\u00fablicos e ter secuestrado o papel e o lapis que o fixase. E a\u00ednda a risco de ser pesado, mani\u00e1tico ou teimudo, volvo reclamar ese D\u00eda da Nosa Fala, o d\u00eda do bautizo do Patriarca, se queredes, pero tam\u00e9n o d\u00eda no que se fundaron as Irmandades no mesmo edificio que ocupaba a Real Academia Galega presidida Murgu\u00eda. Porque habemos de lembrar que toda a poes\u00eda, narrativa ou ensaio, antes de amosarse por escrito foron voz, e precisamente cincuenta e tres anos despois de que se publicasen os\u00a0<i>Cantares Galegos<\/i>\u00a0de Rosal\u00eda, cr\u00e9anse as Irmandades para revalorizar a palabra, cando homes como Lugr\u00eds Freire ou os Irm\u00e1ns Vilar Ponte intentan por medio do teatro que as palabras galegas non sexan exclusivas das clases m\u00e1is humildes do pa\u00eds.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">Desgraciadamente os seus postulados seguen tendo vixencia, e cada vello que morre \u00e9 un falante menos e cada neno que nace tam\u00e9n. A\u00ednda se divide \u00e1s persoas pola lingua usada para expresarse. A\u00ednda hai quen pensa nun hipot\u00e9tico idioma universal e quen ten medo de dicirlle \u00f3 m\u00e9dico d\u00f3eme aqu\u00ed, ou \u00f3 avogado este \u00e9 o meu caso, as\u00ed, en galego, por se non o entende. A\u00ednda sentimos vergo\u00f1a de algo tan natural como \u00e9 a nosa propia identidade, e tratamos de agochala con m\u00e1scaras for\u00e1neas que s\u00f3 serven para converternos en fantoches candidatos a todo tipo de mofas e aldraxes.<\/p>\n<p itemprop=\"text\" style=\"text-align: justify;\">O vindeiro ano ser\u00e1 o centenario da creaci\u00f3n das Irmandades da Fala.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Francisco Ant. Vidal Blanco. Supo\u00f1o que lembraredes aquela pel\u00edcula franco-canadiana\u00a0Na busca do lume\u00a0dirixida no ano 1981 por Jean-Jacques Annaud, en que \u00f3 final, cando os protagonistas volven da s\u00faa xeira e se re\u00fanen arredor dunha fogueira contando as s\u00faas aventuras, do que viron e do que fixeron, todos atenden marabillados o relato. A\u00ed nace a &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3527\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">A fala<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3527"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3527"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3527\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3529,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3527\/revisions\/3529"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3527"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3527"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3527"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}