{"id":3899,"date":"2015-07-21T06:00:40","date_gmt":"2015-07-21T06:00:40","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3899"},"modified":"2015-07-18T12:09:56","modified_gmt":"2015-07-18T12:09:56","slug":"comida-ou-chaprada-ese-e-o-dilema","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3899","title":{"rendered":"Comida ou chaprada, ese \u00e9 o dilema"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/cantar.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-3901\" alt=\"cantar\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/cantar-294x300.jpg\" width=\"294\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/cantar-294x300.jpg 294w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/cantar.jpg 471w\" sizes=\"(max-width: 294px) 100vw, 294px\" \/><\/a>X. Ricardo Losada.\u00a0<\/strong><\/em>Comida de fin de curso do meu instituto. Chegan as sobremesas e p\u00f3monos a cantar canci\u00f3ns populares. <i>De Mar\u00edn a Portonovo, Te\u00f1o un amor en Rianxo<\/i> e demais marabillas. Cantamos bastante mal (ag\u00e1s honrosas excepci\u00f3ns) e non acabamos ningunha das canci\u00f3ns. Ao d\u00eda seguinte alg\u00fans compa\u00f1eiros com\u00e9ntanmo na sala de profesores: \u201cCantabades fatal\u201d<i>,<\/i> como se non tiv\u00e9semos dereito a cantar. Eu, que agardaba que me dixesen <i>Que ben o pasastes,<\/i> d\u00edgolles: \u201cNon somos un coro. Queriamos divertinos, e divert\u00edmonos\u201d.<!--more--> E, por non coller fama de borde, non lles digo o que me pasa pola cabeza: <i>A pr\u00f3xima vez traedes os cascos e, mentres tomades as sobremesas, o\u00eddes a Cantigas e Agarimos. <\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Non pensedes que estou en contra de cantar ben nas sobremesas. Levo toda a vida asistindo a chapradas de equipos de f\u00fatbol, e sempre me pareceu ben que estivese terminantemente prohibido cantar mal. Aqueles futbolistas e directivos estabamos de chanza todo o d\u00eda, chapradas inclu\u00eddas (berros, vaciles, chistes), e \u00e1 sobremesa chegabamos bastante subidos de alcohol. Nesas circunstancias, \u00e9 unha experiencia \u00fanica o\u00edr cantar ben. Un acto de dignidade colectiva. Un vello edificio que se mant\u00e9n en p\u00e9 durante un terremoto de intensidade 9 na escala Ritcher. Pero non \u00e9 o caso dunha comida de profesores. A pesar de que bebemos vi\u00f1os e licores, mantemos en todo momento a compostura. Tampouco me parece mal. Pero unha de d\u00faas. Ou te vas para a casa sen tomar o postre ou, se o tomas\u2026 Un pouco de humanidade, co\u00f1o!<i> <\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0<a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/comida2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-3902\" alt=\"comida2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/comida2-300x179.jpg\" width=\"300\" height=\"179\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/comida2-300x179.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/comida2-900x538.jpg 900w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2015\/07\/comida2.jpg 944w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>\u00a0\u00a0\u00a0 Kiko Amat conta que un d\u00eda veu na parede dun bar unha lousa que describ\u00eda as fases da borracheira: 1) facilidade de palabra, 2) exaltaci\u00f3n da amizade, 3) cantos rexionais, 4) atuar a autoridade, 5) insultos ao clero, 6) deliriums tremens. Naquela comida do instituto s\u00f3 chegamos \u00e1 terceira fase. Atuar ao director non proced\u00eda: dentro de pouco ten que facer os horarios do novo curso. Criticar o clero, tampouco: o crego, a\u00ednda que non puido asistir, estaba invitado, e a profesora de Relixi\u00f3n, presente. O delirium tremens, nin se suscitou: o restaurante est\u00e1 na mesma localidade que o instituto onde traballamos, e tampouco se trata de botarlle gasolina ao intenso lume dos prexu\u00edzos contra os profesores que ilumina as nosas ANPAS. En resumo, s\u00f3 chegamos \u00e1 terceira fase (cantos rexionais), pero o m\u00e1is curioso \u00e9 que non pasamos nin pola primeira nin pola segunda. Facilidade de palabra xa temos habitualmente e exaltaci\u00f3n da amizade ser\u00eda pedir un imposible: necesitar\u00edase unha droga bastante m\u00e1is dura que o alcohol para que persoas que traballan a cot\u00edo xuntas presuman de seren amigas. As\u00ed que o \u00fanico que nos quedou a alg\u00fans para demostrar que os profesores tam\u00e9n somos humanos, e nos afecta o alcohol, foron os cantos rexionais. Mal ou ben cantados, comprenderedes agora, a quen lle importa.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>X. Ricardo Losada.\u00a0Comida de fin de curso do meu instituto. Chegan as sobremesas e p\u00f3monos a cantar canci\u00f3ns populares. De Mar\u00edn a Portonovo, Te\u00f1o un amor en Rianxo e demais marabillas. Cantamos bastante mal (ag\u00e1s honrosas excepci\u00f3ns) e non acabamos ningunha das canci\u00f3ns. Ao d\u00eda seguinte alg\u00fans compa\u00f1eiros com\u00e9ntanmo na sala de profesores: \u201cCantabades fatal\u201d, &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=3899\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Comida ou chaprada, ese \u00e9 o dilema<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3899"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3899"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3899\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3903,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3899\/revisions\/3903"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3899"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3899"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3899"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}