{"id":460,"date":"2014-02-05T08:35:35","date_gmt":"2014-02-05T08:35:35","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=460"},"modified":"2014-02-06T07:35:29","modified_gmt":"2014-02-06T07:35:29","slug":"as-bolboretas-non-poden-nadar","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=460","title":{"rendered":"As bolboretas non poden nadar"},"content":{"rendered":"<figure id=\"attachment_462\" aria-describedby=\"caption-attachment-462\" style=\"width: 300px\" class=\"wp-caption alignright\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/bolboretas-Maralla-Foto-Carmela-Queijeiro.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-462 \" alt=\"Maralla. Foto: Carmela Queijeiro\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/bolboretas-Maralla-Foto-Carmela-Queijeiro-300x272.jpg\" width=\"300\" height=\"272\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/bolboretas-Maralla-Foto-Carmela-Queijeiro-300x272.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/bolboretas-Maralla-Foto-Carmela-Queijeiro.jpg 465w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><figcaption id=\"caption-attachment-462\" class=\"wp-caption-text\">Maralla. Foto: Carmela Queijeiro<\/figcaption><\/figure>\n<p style=\"text-align: justify;\"><b><i>Antonio Pi\u00f1eiro<\/i><\/b>. O primeiro que recordo sempre de Maralla \u00e9 aquel fondo de mar. Era 1979 ou 1980. Un pa\u00eds cambiante, unha cultura en rapid\u00edsima transformaci\u00f3n, a piques de xurdir as novas tendencias de noso, e ela ti\u00f1a xa al\u00ed, na parede do Balieiros, o matiz de informalismo, expresionismo, iconismo ou simbiose que m\u00e1is tarde veriamos nelas. Pouco despois puiden estar, tam\u00e9n por primeira vez, diante da luz filtrada de mar e rompente no Corgo, no Porti\u00f1o,<!--more--> no Outeiro, e nela veume de novo aquel fondo de Maralla, como unha paisaxe trasladada, traente de goticismo ou levadora de xogos l\u00edquidos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0 Maralla, cada vez que nos atopamos, expl\u00edcame que est\u00e1 a facer outra pescuda-prospecci\u00f3n-reflexi\u00f3n sobre un tema, unha corrente, un signo. \u00c1vida irredimible de lenzo, ten o taller cheo de probas, botes, manchas de cor, formas mari\u00f1as. A ti, Maralla -resp\u00f3ndolle- o que de verdade che gusta \u00e9 a Pintura, o concepto en todo o seu significado. \u00c9 as\u00ed mesmo. En certo sentido poder\u00eda pensarse que fai pintura da Pintura; que a s\u00faa curiosidade a move polos dominios e as incertezas da imaxe intelectualizada (a s\u00faa ou a doutro, a real ou a xa interpretada) tanto como polos dun apuntamento do natural. Isto \u00e9 algo que xa fixeron moitos artistas ao longo da historia. \u00c9 algo que a ela a fai curvar de cando en vez cara a outros campos con esa paix\u00f3n libre (sobre todo cara ao campo do signo) que explora sen decatarse, quizais, de que xa estaban nela. Que a cruz, a espiral, o zigzag, a estrela ou o punto e a li\u00f1a sobre o plano est\u00e1n na codia, na cuncha, na area, no cromat\u00f3foro, no caramuxo, na augamar ou nas \u00e1s desta -ela d\u00edo porque o sabe- bolboreta que nada na paleta mar\u00edtima.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0 O que non se pode negar \u00e9 que Maralla pos\u00fae unha linguaxe tan peculiar, tan persoal como aprehendible. Unha linguaxe que \u00e9 tam\u00e9n a creaci\u00f3n s\u00faa. A linguaxe dos fulgores, cristais, cromatismos que foi tomando do mar. A linguaxe pr\u00f3xima (e ref\u00edrome tanto \u00e1 tem\u00e1tica coma ao seu l\u00e9xico) dos \u00e1mbitos, praias, emotividades, areas, inmersi\u00f3ns que unha sorte de alegr\u00eda ou optimismo pictorizado distingue na vibraci\u00f3n de pinceis, dedos, paus, esp\u00e1tulas ou materias engadidas que queda nos seus lenzos. Ter alcanzado ese punto non \u00e9 cousa da que poidan decatarse moitos. Ela, sen d\u00fabida, n\u00f3tao, como o advirto eu dende a mi\u00f1a posici\u00f3n de espectador.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0 E creo, ademais, que Maralla ama a cor mesmo como materia, como corpo, como plasticidade. Cando Maralla me fala de pintura vai directamente ao tubo, elixe o ton do d\u00eda (xa dixen que os adoita elixir alegres), e ent\u00f3n afloran recordos de plastilina e pupitre. Algo da infancia, como adoita ser desexable en toda boa arte. Maralla, en realidade, cando me fala de pintar, estame a falar da bolboreta nadadora e posible da creatividade, do so\u00f1o e da Arte.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Antonio Pi\u00f1eiro. O primeiro que recordo sempre de Maralla \u00e9 aquel fondo de mar. Era 1979 ou 1980. Un pa\u00eds cambiante, unha cultura en rapid\u00edsima transformaci\u00f3n, a piques de xurdir as novas tendencias de noso, e ela ti\u00f1a xa al\u00ed, na parede do Balieiros, o matiz de informalismo, expresionismo, iconismo ou simbiose que m\u00e1is tarde &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=460\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">As bolboretas non poden nadar<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[35,4],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/460"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=460"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/460\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":465,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/460\/revisions\/465"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=460"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=460"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=460"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}