{"id":5422,"date":"2016-04-10T06:00:07","date_gmt":"2016-04-10T06:00:07","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5422"},"modified":"2016-04-04T06:57:28","modified_gmt":"2016-04-04T06:57:28","slug":"casa-de-citas","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=5422","title":{"rendered":"Casa de citas"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/cioran1.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright  wp-image-5424\" alt=\"cioran1\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/cioran1.jpg\" width=\"336\" height=\"171\" \/><\/a>X. Ricardo Losada.\u00a0<\/strong><\/em>G\u00fastanme as citas, sempre que sexan certeiras e apropiadas, e non entendo por que a moita xente lle parecen un exhibicionismo culturalista. Hai pouco un ex ministro de Cultura comentaba nunha entrevista que os asesores recomend\u00e1ronlle evitar as citas nos discursos porque dar\u00eda a impresi\u00f3n de que se cr\u00eda superior intelectualmente. <!--more-->Non aceptou o consello, e comprobou que os asesores ti\u00f1an raz\u00f3n. A xente prefire discursos baleiros e t\u00f3picos que non lles disparen os complexos de inferioridade. \u00c9 triste. As citas son fermosas e \u00fatiles, como me demostrou un ex alumno, intelixente pero vago, que ti\u00f1a o ano pasado. Pasei a ESO e o Bacharelato intentando convencelo sen \u00e9xito de que o traballo met\u00f3dico \u00e9 imprescindible para a intelixencia, e este Nadal mandoume unha felicitaci\u00f3n cunha cita de Cioran, un fil\u00f3sofo que lles recomendo aos alumnos <i>diferentes<\/i>: \u201cO patrimonio que m\u00e1is nos pertence: as horas en que non fixemos nada&#8230; Son elas as que nos forman, as que nos individualizan, as que nos volven desemellantes\u201d. Por moi intelixente que fose aquel rapaz, nunca conseguir\u00eda vingarse de min con tanta brillantez e crueldade como con esa cita. Seis anos de relaci\u00f3n acad\u00e9mica resumidos en d\u00faas li\u00f1as, e nin sequera tivo que inventalas.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 A min p\u00e1same o contrario. Cada vez que escoito a algu\u00e9n facer unha cita, t\u00f3moo como un acto de humildade. Se algu\u00e9n di <i>Como dixo Borges, <\/i>po\u00f1o por caso, deduzo que non quere perder o tempo buscando unha forma de dicir algo que xa algu\u00e9n dixo de maneira insuperable. \u00c9 o que me gustar\u00eda terlle dito a un tipo que me abordou tras unha charla sobre Faustino Rey Romero en Tomi\u00f1o, pero como crin que me \u00eda felicitar e me soltou esta perla: <i>Vese que vas moito de putas, <\/i>non souben como reaccionar. A que veu iso?, preguntoume a muller con suspicacia mentres o tipo se escapul\u00eda. Sab\u00eda que me \u00eda custar explicarllo, pero intenteino: \u201c<i>Casa de citas <\/i>\u00e9 unha secci\u00f3n da revista <i>Claves<\/i> na que un intelectual escolle citas dun escritor que lle gusta. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/cior\u00e1n2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-full wp-image-5425\" alt=\"cior\u00e1n2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2016\/04\/cior\u00e1n2.jpg\" width=\"236\" height=\"230\" \/><\/a>Supo\u00f1o que o tipo ser\u00e1 lector desa revista e como eu fixen moitas citas na charla, e a el deben gustarlle a retranca e os xogos de palabras&#8230;\u201d. A resposta da muller, que pasara a charla bocexando sen pudor, foi xenial: Pois eu d\u00edgoche o mesmo: a ver se vas menos de putas.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0S\u00edntoo, pero a\u00ednda as\u00ed, nunca renunciarei \u00e1s citas. Ler unha boa cita \u00e9 como mirar con outros ollos unha paisaxe habitual, se \u00e9 clara e saudable como as de Montaigne (\u201cNingu\u00e9n est\u00e1 libre de dicir estupideces, o malo \u00e9 dicilas con \u00e9nfase\u201d), ou como vivir nun f\u00e9rtil caldo de cultivo mental se \u00e9 cr\u00edptica e dolorosa como as de Nietzsche. Poreivos un exemplo. Esta \u00faltima Semana Santa estiven en Rianxo, onde vivo habitualmente, \u00e1 marxe das celebraci\u00f3ns relixiosas, pero vivina con m\u00e1is intensidade espiritual que se fose ao Vaticano ou a Sevilla. E todo por esta frase do f\u00edsico te\u00f3rico italiano Carlo Rovelli: \u201cPara unha hipot\u00e9tica vista extremadamente aguda que o vise todo non haber\u00eda tempo <i>que discorre<\/i>, e o universo ser\u00eda un bloque de pasado, presente e futuro. Pero n\u00f3s, seres conscientes, habitamos o tempo porque s\u00f3 vemos unha p\u00e1lida imaxe do mundo\u201d. Saber que o tempo \u00e9 froito das nosas limitaci\u00f3ns deume unha paz interior e unha sensaci\u00f3n de comu\u00f1\u00f3n co resto do universo que non tivera nunca, e que de inmediato pensei en compartir coa muller. Pero non pod\u00eda. Aquel d\u00eda en Tomi\u00f1o p\u00faxose tan pesada, que lle promet\u00edn non ir nunca m\u00e1is de putas.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>X. Ricardo Losada.\u00a0G\u00fastanme as citas, sempre que sexan certeiras e apropiadas, e non entendo por que a moita xente lle parecen un exhibicionismo culturalista. Hai pouco un ex ministro de Cultura comentaba nunha entrevista que os asesores recomend\u00e1ronlle evitar as citas nos discursos porque dar\u00eda a impresi\u00f3n de que se cr\u00eda superior intelectualmente.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,9,26],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5422"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5422"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5422\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5426,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5422\/revisions\/5426"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5422"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5422"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5422"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}