{"id":6742,"date":"2017-01-23T06:00:06","date_gmt":"2017-01-23T06:00:06","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6742"},"modified":"2017-01-17T08:03:55","modified_gmt":"2017-01-17T08:03:55","slug":"o-valor-dunha-man","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6742","title":{"rendered":"O valor dunha man"},"content":{"rendered":"

\"man\"<\/a>Francisco Ant. Vidal Blanco. <\/strong><\/em>Agora mesmo non lembro en que conto de Miguel Torga se fala dun m\u00e9dico de Tras-os-montes especializado en facer eivados para pedir con causa nas portas das igrexas e nos cami\u00f1os das romar\u00edas. Qu\u00e9dame daquela lectura unha amarga sensaci\u00f3n, un arrep\u00edo que soseguei convenc\u00e9ndome de que aquilo s\u00f3 era un conto, unha fantas\u00eda do autor, algo que por raro e ins\u00f3lito nos parece imposible. Pero agora, tras co\u00f1ecer o caso dun paisano de Castell\u00f3n, de quen a prensa se fixo eco hai unhas semanas, ve\u00f1o saber que aquel conto dos mutilados s\u00f3 \u00e9 unha an\u00e9cdota.<\/p>\n

Todos temos alg\u00fan co\u00f1ecido que por mor dunha ferida mal curada, cos anos pode acadar unha invalidez con dereito a paga, pero non deixa de ser un accidente non desexado. Tam\u00e9n sei dun obreiro que despois de levar un golpe na cabeza, a ra\u00edz do que sufriu unha paulatina incapacidade, esta non lle foi reco\u00f1ecida como accidente laboral e xubilouse tendo que sa\u00edr \u00e1 r\u00faa con bast\u00f3n e en compa\u00f1\u00eda dalgu\u00e9n. Por suposto, ning\u00fan destes casos ten nada que ver con aqueles oficiais da mendicidade de quen fala Torga, verdadeiros expertos na arte de dar m\u00e1goa para ga\u00f1ar o pan de cada d\u00eda. Pero o deste castellonense que se amputou unha man no Nadal do 2007, \u00f3 verse incapaz de devolverlle \u00f3 banco o pr\u00e9stamo pedido para facer a casa que logo lle embargar\u00edan, e as\u00ed cobrar o seguro, \u00e9 verdadeiramente ins\u00f3lito.<\/p>\n

Eran as simples necesidades dun pobre que coa seguridade do traballo honrado esperaba acadar o seu propio teito. Tal vez non fixo ben os c\u00e1lculos, non se decatou de que as condici\u00f3ns por el asinadas bas\u00e9anse, como todos os pr\u00e9stamos, na usura, e a maiores vi\u00f1an amparadas polo rolo dunha crise que xustificou a suspensi\u00f3n de postos de traballo para que cando volvesen, os que volveron, o fixesen en precario. Por falta de medios, a s\u00faa hipoteca converteuse nunha carga insoportable. Nada arranxar\u00eda o seu problema, e incluso coa morte llo transmitir\u00eda \u00f3s herdeiros. \"Rembrandt_-_La_Le\u00e7on_d'anatomie\"<\/a>O home barallou mil e unha posibilidades de soluci\u00f3n e escolleu a que entendeu menos dani\u00f1a para os seus, seguramente a mesma que escoller\u00eda alg\u00fan daqueles opositores a mendicantes dos que nos fala Miguel Torga, pero dado que non pod\u00eda ir a ning\u00fan hospital demandando \u00abinutil\u00edceme esta man para cobrar un seguro\u00bb, solucionouno pola tremenda.<\/p>\n

Certamente, como me explica o meu amigo Afonso, axente dunha co\u00f1ecida aseguradora, o home quixo ser m\u00e1is ladr\u00f3n c\u00f3s ladr\u00f3ns, e despois de contratar varias p\u00f3lizas amputouse, a si mesmo, a man dereita (son incapaz de imaxinarme como o fixo), tirouna debaixo do asento do seu coche, simulou un accidente deixando caer o veh\u00edculo por un terrapl\u00e9n, p\u00faxolle lume, chamou \u00f3 112 e sentou a agardar polos servizos de auxilio fumando un pito coa man esquerda. A verdade \u00e9 que hai que ter moito valor e estar moi desesperado para facer tal.<\/p>\n

Socorr\u00e9rono, cur\u00e1ronlle o toco e reclamou os dereitos a cada un dos seguros contratados, sen contar con que as aseguradoras van pola vida de almi\u00f1as da caridade pero non te\u00f1en dor (isto tam\u00e9n mo dixo o meu amigo Afonso), e por moito que o corte foi sen bistur\u00ed nin anestesia, e que a amputaci\u00f3n estaba garantida polas p\u00f3lizas, agora ter\u00e1 que devolver o cobrado, pagar a hipoteca, quedar sen casa, ir \u00f3 c\u00e1rcere e seguir sen man dereita, a man coa que se selan os tratos, se sa\u00fadan os amigos e se persignan os crentes.<\/p>\n

Unha vez m\u00e1is a literatura adiantouse a caricaturizar a realidade.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Francisco Ant. Vidal Blanco. Agora mesmo non lembro en que conto de Miguel Torga se fala dun m\u00e9dico de Tras-os-montes especializado en facer eivados para pedir con causa nas portas das igrexas e nos cami\u00f1os das romar\u00edas. Qu\u00e9dame daquela lectura unha amarga sensaci\u00f3n, un arrep\u00edo que soseguei convenc\u00e9ndome de que aquilo s\u00f3 era un conto, … Seguir lendo O valor dunha man<\/span> →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,52,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6742"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6742"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6742\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6903,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6742\/revisions\/6903"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6742"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6742"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6742"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}