{"id":6891,"date":"2017-01-19T06:00:22","date_gmt":"2017-01-19T06:00:22","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6891"},"modified":"2017-01-18T07:52:36","modified_gmt":"2017-01-18T07:52:36","slug":"gary-snyder-a-practica-do-salvaxe-ii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6891","title":{"rendered":"Gary Snyder: A  pr\u00e1ctica do salvaxe (II)"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/gary3.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-6913\" alt=\"gary3\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/gary3-201x300.jpg\" width=\"201\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/gary3-201x300.jpg 201w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/gary3.jpg 322w\" sizes=\"(max-width: 201px) 100vw, 201px\" \/><\/a>Gonzalo Trasbach. <\/strong><\/em>Marzo de 1997. Sentado na mesa comunitaria da s\u00faa casa, al\u00f3 en Kitkitdizze, recibiu a terrible noticia do cancro de Allen Ginsberg. Relatan os que o visitan que, pese a que os anos o afogan un pouco, conserva o paso firme e mant\u00e9n unha aura benigna, coma o clima da terra que habita e \u00e1 que se sente atado. Foron os poetas que sobreviviron ao renacemento de San Francisco a finais dos 50 e principios dos 60 os que inventaron unha marca de \u00e9xito. Identific\u00f3uselles filosof\u00edas e estilos de vida moi atractivos para os medios de comunicaci\u00f3n e o mundo acad\u00e9mico. Gary ficou f\u00f3ra deses c\u00edrculos. O discurso da simplicidade (vivir voluntariamente en espazos salvaxes) non era f\u00e1cil de \u201cvender\u201d.<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">1955. Este \u00e9 o ano no que Snyder se d\u00e1 a co\u00f1ecer publicamente. Foi no decurso dunha lectura de poemas na Six Gallery. Naquela velada, Ginsberg presentou <i>Aullido<\/i>. Mais, segundo McClure, o m\u00e1is novo dos participantes, resultara tan potente <i>A Berry Feast<\/i> de Gary, que pechou a velada. Vi\u00f1eron logo <i>very bad times<\/i>. \u00a0Ent\u00f3n, se un non era quen de constru\u00edr un personaxe p\u00fablico e ademais saber \u201cvendelo\u201d, ent\u00f3n chegaban o esquecemento, o suicidio ou a fuga a M\u00e9xico.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">23 de maio de 1970. Lew Welch, amigo de Snyder, deixoulle unha nota na s\u00faa casa dic\u00edndolle que saldara todas as d\u00e9bedas e que marchaba. A\u00ednda que o buscaron polo bosque, nunca regresou nin o atoparon. Nunha ocasi\u00f3n, sei que Welch confesou que presumir de ser poeta nun bar de tipos duros e r\u00fasticos acostumaba a ser algo que che pod\u00eda custar a vida. Non obstante, Snyder estaba feito doutra materia. Cando se miran fotos antigas del, as s\u00faas expresi\u00f3ns faciais denotan desaf\u00edo retranqueiro e seguridade en si mesmo. Son calidades que se adestran recorrendo sendas solitarias e acampando nos lugares outos. Talvez por iso escribe unha poes\u00eda de declaraci\u00f3ns: localizaci\u00f3n, clima, movemento. Isto nunca lles ter\u00eda pasado a Kerouac, Neal Cassdy nin a Lew Winch.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/gary4.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-6915\" alt=\"gary4\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/gary4-200x300.jpg\" width=\"200\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/gary4-200x300.jpg 200w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/gary4.jpg 298w\" sizes=\"(max-width: 200px) 100vw, 200px\" \/><\/a>Jack Kerouac: no seu tr\u00e1xico e prematuro retiro de anci\u00e1n en Florida era acosado por alg\u00fans dos seu lectores. Nos bares arre\u00e1banlle tundas os pailarocos e negros sen prexu\u00edzos. Acabou amarrado a unha cadeira de rodas e a un palmo da pantalla do televisor. E beb\u00eda at\u00e9 quedar sen alento, rebentado: fondista do exceso e coa cara inchada aos 47 anos, e vixiado pola s\u00faa muller enfermeira e a s\u00faa nai traballadora incapacitada.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Neal Cassady puxo rumbo ao sur. Unha vez m\u00e1is cruzou a fronteira e foi cami\u00f1ando polas v\u00edas do tren detr\u00e1s dos asistentes dunha voda en M\u00e9xico. Sufriu esgotamento terminal. A mortaldade semellaba unha competici\u00f3n. &lt;Me pregunto cu\u00e1l de nosotros morir\u00e1 primero&gt; escribiu Kerouac en <i>Los vagabundos del Dharma<\/i>. &lt;Sea quien sea, vuelve aqu\u00ed, fantasma, y dale la llave&gt;, engad\u00eda. Mais os fantasmas de Snyder vagaban libremente polo bosque. Vagaban enfeitizados como os esp\u00edritos que invocaban os indios. Os habitantes daquelas terras, onde Kitkitdizze \u00e9 como claro do bosque onde a s\u00faa sensibilidade se fixo xeol\u00f3xica e desde onde tivo folgos para xogar o seu papel pol\u00edtico no California Concil of Arts, en Sacramento. A\u00ednda d\u00e1 conferencias e sempre viaxa con mochila.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach. Marzo de 1997. Sentado na mesa comunitaria da s\u00faa casa, al\u00f3 en Kitkitdizze, recibiu a terrible noticia do cancro de Allen Ginsberg. Relatan os que o visitan que, pese a que os anos o afogan un pouco, conserva o paso firme e mant\u00e9n unha aura benigna, coma o clima da terra que habita &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=6891\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Gary Snyder: A  pr\u00e1ctica do salvaxe (II)<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,9,10,22],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6891"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6891"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6891\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6916,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6891\/revisions\/6916"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6891"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6891"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6891"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}