{"id":7557,"date":"2017-06-25T06:00:55","date_gmt":"2017-06-25T06:00:55","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7557"},"modified":"2017-06-14T08:02:14","modified_gmt":"2017-06-14T08:02:14","slug":"de-ratos-e-homes","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7557","title":{"rendered":"De ratos e homes"},"content":{"rendered":"<p align=\"justify\"><span><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/lume.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-7559\" alt=\"lume\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/lume-300x200.jpg\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/lume-300x200.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/lume.jpg 525w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Ant\u00f3n Riveiro Coello.\u00a0<\/strong><\/em>Maio foi de Carlos Casares. O outro d\u00eda, na presentaci\u00f3n dun libro arredor del, ficamos \u00e1s escuras en Xinzo e, baixo a luz dunha lanterna que inspiraba un lume de lareira, todo transcorreu dun xeito m\u00e1is espont\u00e1neo. Al\u00ed, Xavier Casares contou an\u00e9cdotas memorables e falamos do medo aos ratos do seu pai, que ti\u00f1a sona de valente. <!--more-->O meu pai tam\u00e9n era home afouto, pero, por desgraza, iso non se herda. Con todo, o tema trouxo un feito do que sempre me sent\u00edn orgulloso e que aconteceu en Madrid, no nacemento da mi\u00f1a segunda filla, cando me preguntaron se \u00eda asistir ao parto e dixen que si, mentres Mar, a mi\u00f1a muller, se perd\u00eda polo corredor e avisaba que non era boa idea porque me desmaiar\u00eda. Pero eu estaba decidido. E agardei e vin unha enfermeira, un nada revirada, darme dous pl\u00e1sticos verdes con goma el\u00e1stica. Non sei se foron os nervios ou as pel\u00edculas de hospitais, o certo \u00e9 que coll\u00edn un dos pl\u00e1sticos \u2014pareceume unha desas m\u00e1scaras que adoitan p\u00f3r os cirurxi\u00e1ns\u2014, e estirei a goma de orella a orella at\u00e9 me mancar. Foi ent\u00f3n cando a enfermeira, en vez de rir co meu erro, espetoume unha frase tan \u00e1spera e lapidaria que a\u00ednda hoxe a gardo na mi\u00f1a memoria cunha vergonza retroactiva: \u201cNos p\u00e9s, home, nos p\u00e9s.\u201d Cando entrei na sala de partos, teso, co peito inchado, sent\u00edn o aloumi\u00f1o da ollada de Mar e axi\u00f1a pechei os ollos, sen soltar en ning\u00fan momento a barra que estaba reservada para ela. Mar sempre di que a mi\u00f1a presenza foi fundamental para ela ter un parto distra\u00eddo. M\u00e1is que concentrarse en botar a nena ao mundo, a s\u00faa mente estaba posta en min para ver o momento xusto en que eu \u00eda perder o si. Pero non ca\u00edn. E, si, a\u00ednda que lles te\u00f1o medo aos ratos, nese intre sentinme o home m\u00e1is valente do mundo.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ant\u00f3n Riveiro Coello.\u00a0Maio foi de Carlos Casares. O outro d\u00eda, na presentaci\u00f3n dun libro arredor del, ficamos \u00e1s escuras en Xinzo e, baixo a luz dunha lanterna que inspiraba un lume de lareira, todo transcorreu dun xeito m\u00e1is espont\u00e1neo. Al\u00ed, Xavier Casares contou an\u00e9cdotas memorables e falamos do medo aos ratos do seu pai, que &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7557\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">De ratos e homes<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[13,7,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7557"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7557"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7557\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7560,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7557\/revisions\/7560"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7557"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7557"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7557"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}