{"id":7614,"date":"2017-06-18T06:00:18","date_gmt":"2017-06-18T06:00:18","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7614"},"modified":"2017-06-07T20:37:08","modified_gmt":"2017-06-07T20:37:08","slug":"joyce-ii-o-porco-espino-dos-escritores","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7614","title":{"rendered":"Joyce (II), o porco espi\u00f1o dos escritores?"},"content":{"rendered":"<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/Wake-Berry.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-7627\" alt=\"Wake-Berry\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/Wake-Berry-300x237.jpg\" width=\"300\" height=\"237\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/Wake-Berry-300x237.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/Wake-Berry-900x713.jpg 900w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/Wake-Berry.jpg 1009w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong><\/em>Dende hai 113 singraduras, o 16 de xu\u00f1o \u00e9 co\u00f1ecido coma <i>Bloomsday<\/i>. O d\u00eda da epopea que inmortalizou ao don ningu\u00e9n, ao insignificante Bloom. Pero que \u00e1 vez \u00e9 a xornada na que Joyce se namorou de Nora Barnacle, cando paseaba con ela pola praia nas proximidades de Sandycove e a Torre Martelo antes de exiliarse no continente. <!--more-->Naquel 2 de febreiro de 1982 pronunci\u00e1ronse discursos, bautizouse a ponte Chapelizod co nome de Anna Livia Plurabella e destapouse a estatua de Joyce, pagada, ironicamente, non polo Goberno irland\u00e9s, o Concello de Dubl\u00edn ou a Academia Brit\u00e1nica, sen\u00f3n por American Express.<\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\">Parece un sarcasmo da historia, esa historia que o mesmo Joyce definiu coma un pesadelo, a celebraci\u00f3n de exaltar un escritor que foi desprezado (poida que a\u00ednda o sexa nalg\u00fan aspecto) sistematicamente na s\u00faa terra natal. Un autor declarado publicamente coma lascivo, obsceno e inmoral. Nunha palabra: considerado un refugallo cunha cloaca por cabeza e que ademais foi rexeitado polos mesmos paisanos que sempre resoaban no coro de voces que cantaba no seu coraz\u00f3n e que, arestora, o seguen considerando un obsceno e un imp\u00edo. Lembremos que Irlanda foi a \u00faltima naci\u00f3n en levantar a prohibici\u00f3n que pesaba sobre o \u201cUlysses\u201d.<a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/442140.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-7628\" alt=\"442140\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/442140-197x300.jpg\" width=\"197\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/442140-197x300.jpg 197w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/442140.jpg 312w\" sizes=\"(max-width: 197px) 100vw, 197px\" \/><\/a> E tampouco se pode esquecer que, \u00e1 marxe das cambadelas que sufriu este, <i>Dublineses<\/i>, ese azaroso e irrevers\u00edbel conxunto de relatos redactados ao longo de 1905, s\u00f3 se publicou nove anos m\u00e1s tarde, porque corenta editores rexeitaron facelo.<\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\">Hoxe en d\u00eda case <i>tododi\u00f3s<\/i> fala de James Joyce. Mais, cantos lemos a s\u00faa obra enteira? Poucos. Porque, na realidade, a\u00ednda segue sendo o porco espi\u00f1o dos escritores. Se \u00e9 verdade que non \u00e9 o \u00fanico que padeceu este xeito de malditismo literario; se \u00e9 verdade que tanto as academias coma o <i>stablishment,<\/i> (o establecido) sempre renegaron das vangardas, e que sempre houbo unha oposici\u00f3n contra da literatura de altos voos, tam\u00e9n \u00e9 verdade que neste caso todos conspiraron contra el. Todas as sectores, literarias ou non, segregaban e respiraban rabia e animadversi\u00f3n cara ao dublin\u00e9s. A censura contra del veu de todos os frontes e non ti\u00f1a s\u00f3 unha valoraci\u00f3n \u00e9tica, est\u00e9tica ou pol\u00edtica. Sufriu furiosos ataques na li\u00f1a de flotaci\u00f3n da s\u00faa obra, pero tam\u00e9n da s\u00faa personalidade (cocain\u00f3mano, antipatriota, traidor, borrachi\u00f1o&#8230;).<\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\">No tocante \u00e1 s\u00faa terra natal, o bloque nacionalista despregou a m\u00e1is furiosa hostilidade e agresividade contra do autor do doce lirismo que rebe en <i>Chamber Music<\/i>. E isto ocorreu as\u00ed, pese a que tanto \u201cDublineses\u201d coma <i>Portrait<\/i> conti\u00f1an claros e directos elementos provocadores que en ning\u00fan momento foi quen de facer seus o Movemento do Renacemento Irland\u00e9s para enarboralos contra quen lle roubaba os seus signos de identidade. Joyce era consciente de que Inglaterra dominaba a s\u00faa terra e somet\u00eda a s\u00faa xente. Loitou contra dos dominadores da mellor maneira que sab\u00eda: volveu contra deles a s\u00faa lingua e cultura. Mais a derrota de Parnell sempre estivo viva na s\u00faa memoria: a palabra traiz\u00f3n chegou a ser fundamental para el \u00e1 hora de xulgar os seus compatriotas. O paralelismo entre a s\u00faa sorte e a de Parnell foise facendo m\u00e1is evidente co paso do tempo. Neste punto, conv\u00e9n lembrar que \u201cDublineses\u201d agocha &lt;unha fina peza literaria&gt; que fai referencia a un poema dedicado \u00e1 morte de Parnell, l\u00edder do movemento independentista irland\u00e9s &lt;o \u00fanico que pod\u00eda p\u00f3r orde nesta ola de grilos&gt;, e que morreu o 6 de outubro de 1891, cando o autor contaba nove anos.<\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" align=\"justify\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/Djuna_Barnes_-_Joyce.gif\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-7629\" alt=\"Djuna_Barnes_-_Joyce\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/Djuna_Barnes_-_Joyce-241x300.gif\" width=\"241\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/Djuna_Barnes_-_Joyce-241x300.gif 241w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/Djuna_Barnes_-_Joyce-824x1024.gif 824w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/Djuna_Barnes_-_Joyce-900x1117.gif 900w\" sizes=\"(max-width: 241px) 100vw, 241px\" \/><\/a>Foi Joyce o primeiro creador en facerlle empu\u00f1ar a bandeira da heroicidade a un ningu\u00e9n de ningures, o primeiro en conferir significaci\u00f3n a un cidad\u00e1n sen categor\u00eda social. Por iso cando leu as cr\u00edticas envelenadas dos marxistas contra da s\u00faa obra comentou: &lt;non comprendo porque me atacan, ningu\u00e9n vale nos meus libros m\u00e1is de mil libras&gt;. En efecto, a comprometida corrente marxista inglesa daquel tempo, partidaria dunha arte verbal radical no campo sociol\u00f3xico, non soubo ver a proposta subversiva que encerraba a produci\u00f3n literaria joyceana. Sen unha visi\u00f3n de futuro, pechou os ollos ante tal consideraci\u00f3n e criticaba nel un estilo pedante, excesivamente elaborado, elitista e impopular.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach.\u00a0Dende hai 113 singraduras, o 16 de xu\u00f1o \u00e9 co\u00f1ecido coma Bloomsday. O d\u00eda da epopea que inmortalizou ao don ningu\u00e9n, ao insignificante Bloom. Pero que \u00e1 vez \u00e9 a xornada na que Joyce se namorou de Nora Barnacle, cando paseaba con ela pola praia nas proximidades de Sandycove e a Torre Martelo antes &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7614\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Joyce (II), o porco espi\u00f1o dos escritores?<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7614"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7614"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7614\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7630,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7614\/revisions\/7630"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7614"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7614"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7614"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}