{"id":7796,"date":"2017-07-30T06:00:38","date_gmt":"2017-07-30T06:00:38","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7796"},"modified":"2017-07-21T10:34:42","modified_gmt":"2017-07-21T10:34:42","slug":"o-lector-de-pascal-quignard","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7796","title":{"rendered":"O lector, de Pascal Quignard"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/lector1.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright  wp-image-7797\" style=\"border: 1px solid black;\" alt=\"lector1\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/lector1-174x300.jpg\" width=\"157\" height=\"270\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/lector1-174x300.jpg 174w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/lector1-595x1024.jpg 595w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/lector1-900x1548.jpg 900w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/lector1.jpg 930w\" sizes=\"(max-width: 157px) 100vw, 157px\" \/><\/a><em><strong>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>Este singular libro, <i>O lector<\/i> (Cuatro, 2008), que Pascal Quignard entende como Relato, est\u00e1 formado por unha escrita fragmentaria, composta de ideas soltas, citas e comentarios de cl\u00e1sicos, profundas meditaci\u00f3ns que o autor foi madurando mentres exerc\u00eda como lector da editorial Gallimard, e na que viu a luz en 1976. Unha obra que convida a reflexi\u00f3n. Hai un <i>narrador<\/i> que trata de <i>vostede<\/i> a quen lle est\u00e1 a falar dun <i>el<\/i> que \u00e9 o lector. \u201cQue foi del? Ardeu? Foi devorado polos libros?\u201d A obra il\u00fastrase con tres imaxes en branco e negro: <i>Interior<\/i>, de Hammershoi, e as outras d\u00faas <i>Nai do pintor<\/i> e <i>Anci\u00e1n lendo<\/i>, de Rembrandt.<!--more--><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" style=\"text-align: justify;\" align=\"justify\">\u201c<span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\">Sabe vostede que \u00e9 un lector? Os que non escribiron, e que non obstante pasaron a existencia entre libros, os que co\u00f1eceron como \u00fanica paix\u00f3n, como profesi\u00f3n, esa especie de estupor que provoca a lectura -que a nada, as quimeras retrib\u00faen- aqueles que prescriben o silencio son talvez os \u00fanicos entre n\u00f3s cuxa menci\u00f3n deba estar ausente, Que o esquecemento os ampare!\u201d (p. 32)<\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" style=\"text-align: justify;\" align=\"justify\">\u201c<span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\">Non che escribo hoxe, porque toda distracci\u00f3n, incluso a m\u00e1is agradable, f\u00e1iseme odiosa, e necesito a m\u00e1is silenciosa soidade da alma, e un esquecemento desco\u00f1ecido, para ouvir cantar dentro de min certas notas misteriosas\u201d (Mallarm\u00e9). Estamos a falar da escoita, para nos ofrecer o misterio das notas. Pensando talvez no lector, tam\u00e9n necesitado do silencio para ouvir o canto dentro de si a trav\u00e9s do verbo expresado no libro que, ao abrilo, o identifica como tal.<\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" style=\"text-align: justify;\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span>O silencio aparece como unha prescrici\u00f3n para a lectura, sen contar naturalmente coa lectura en voz alta, en atenci\u00f3n aos analfabetos, como acontec\u00eda coa obra <\/span><span><i>O mundo \u00e9 ancho e alleo<\/i><\/span><span>, de Ciro Alegr\u00eda, transmitido de boca a boca polas aldeas. A\u00ednda as\u00ed o silencio \u00e9 necesario para escoitarmos a voz interior onde se reflicten os acontecementos narrados. Mais fica o silencio nalg\u00fan outro lugar, onde o silencio <\/span><span><i>non significa<\/i><\/span><span>, di Quignard. \u201cNada no silencio responde polo silencio\u201d. \u201cO lector c\u00e1ptase a si mesmo como sentado f\u00f3ra do tempo. \u00c9 un devir irreco\u00f1ecible, que se ve moito m\u00e1is zarandeado por ese tempo \u00ednfimo no que sen ven alporizadas polo tempo de sucesi\u00f3ns e idades dos seres.\u201d (p. 79) <\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" style=\"text-align: justify;\" align=\"justify\"><span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\"><span><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/lector2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-7798\" alt=\"lector2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/lector2-300x300.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/lector2-300x300.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/lector2-150x150.jpg 150w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/lector2-144x144.jpg 144w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/07\/lector2.jpg 450w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Os libros repletos de historias deste e doutros mundos, dun mundo \u201cen falta\u201d. Mundo finxido, homes finxidos, linguaxe de ficci\u00f3n, \u201cnon xa servidor deste mundo, non xa mediador deses homes, sen\u00f3n el mesmo empe\u00f1ado na escalada dese finximento, desviado ent\u00f3n da s\u00faa funci\u00f3n, <\/span><span><i>defunctos<\/i><\/span><span>, defunto. Linguaxe defunt<\/span><span>a<\/span><span>, \u00e9 dicir, tam\u00e9n, defunt<\/span><span>a<\/span><span> desa morte\u201d (p. 81). \u201cQuen le a libro aberto le a mundo pechado.\u201d <\/span><\/span><\/p>\n<p lang=\"gl-ES\" style=\"text-align: justify;\" align=\"justify\">\u201c<span style=\"font-family: Arial, sans-serif;\">O embruxo da lectura equival\u00eda a provocar tantos efectos reais cantas causas habituais faltaban (\u2026) Fogo ardente, dic\u00eda, do que a\u00ednda fican rescaldos. Avidez \u00e1 que todo convida sen satisfacela\u201d(p. 87). \u201cPode algu\u00e9n levar lume no regazo sen queimar a s\u00faa vestimenta?\u201d(p. 88): vela\u00ed unha propiedade dos libros. \u201cComo se dic\u00eda antano, o testemu\u00f1o m\u00e1is veraz ignora a maior parte daquilo que atesta\u201d. \u201cDaquela que far\u00eda eu? Escrib\u00edn este libro. Contemplei como medran as pedras\u201d.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0Este singular libro, O lector (Cuatro, 2008), que Pascal Quignard entende como Relato, est\u00e1 formado por unha escrita fragmentaria, composta de ideas soltas, citas e comentarios de cl\u00e1sicos, profundas meditaci\u00f3ns que o autor foi madurando mentres exerc\u00eda como lector da editorial Gallimard, e na que viu a luz en 1976. Unha obra que convida &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=7796\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">O lector, de Pascal Quignard<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7796"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7796"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7796\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7799,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7796\/revisions\/7799"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7796"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7796"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7796"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}