{"id":8080,"date":"2017-09-15T06:00:51","date_gmt":"2017-09-15T06:00:51","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8080"},"modified":"2017-09-06T16:43:22","modified_gmt":"2017-09-06T16:43:22","slug":"breves-como-fotos-outro-convite-de-berger-i","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8080","title":{"rendered":"Breves como fotos, outro convite de Berger (I)"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/nordica.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-8082\" alt=\"nordica\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/nordica-215x300.jpg\" width=\"215\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/nordica-215x300.jpg 215w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/nordica-736x1024.jpg 736w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/nordica.jpg 800w\" sizes=\"(max-width: 215px) 100vw, 215px\" \/><\/a>Fidel Vidal. <\/strong><\/em>Dividida en d\u00faas partes que tratan do tempo e do espazo (1\/<i>Unha vez<\/i>, 2\/ <i>Aqu\u00ed<\/i>), a obra <i>E os nosos rostros, a mi\u00f1a vida, breves como fotos,<\/i> de John Berger (Blume, 1986), sup\u00f3n, segundo alg\u00fans autores, a culminaci\u00f3n deste orixinal e comprometido escritor. Entre esperanzadas e profundas reflexi\u00f3ns \u00e1s que nos convida Berger, onde o mesmo nos ofrece uns poemas seus que analiza a obra de Van Gogh ou de Caravaggio (\u201cUnha noite na cama pregunt\u00e1chesme polo meu pintor favorito. Dubidei, intentando dar coa resposta menos deliberada, m\u00e1is sincera. Caravaggio. A mi\u00f1a propia resposta sorprendeume\u201d (p\u00e1x. 82), ou preg\u00fantase polo amor: \u201cQue \u00e9 o que me leva a amar?\u201d, \u201ccanto tempo significa <i>para sempre<\/i>?\u201d<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O futuro vai estar dominado polos espectros. Confirmado: \u00e1s evidencias nos remitimos. E Berger cita a Marx: \u201cUn espectro c\u00e9rnese sobre Europa, o espectro do comunismo. Contra este espectro conxur\u00e1ronse en santa manada todas as potencias da vella Europa: o Papa e o Zar, Metteenrich e Guizot, os radicais franceses e a polic\u00eda alem\u00e1\u201d. Os ricos, igual ca hoxe, tem\u00edan a revoluci\u00f3n (p\u00e1x. 11). Son os espectros con ecos hamletianos recollidos m\u00e1is adiante por Derrida, eses que nos sacan do lugar, que nos \u201cdesgonzan\u201d e l\u00e9vannos da man, e que seguen e seguir\u00e1n estando connosco.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A palabra po\u00e9tica, coma o obxecto art\u00edstico, a m\u00fasica, van da man da tautolox\u00eda, xa que logo, as\u00ed o verbo, a cousa ou a melod\u00eda, fan referencia a si mesmos. Son, de primeiro e antes de nada, <i>unha presenza<\/i>: \u201cEn toda poes\u00eda as palabras son unha presenza antes de seren medios de comunicaci\u00f3n\u201d (p\u00e1x. 22). \u201cUtiliza as mesmas palabras e, m\u00e1is ou menos, a mesma sintaxe que, por exemplo, o informe anual dunha empresa multinacional\u201d. Foi Pessoa quen dixo que escribir un poema \u00e9 ir colocando unha palabra detr\u00e1s doutra, mais \u201cdunha certa maneira\u201d. \u201cO poeta\u201d, segue Berger, \u201csit\u00faa a linguaxe f\u00f3ra do tempo, ou, m\u00e1is exactamente, o poeta aprox\u00edmase \u00e1 linguaxe como se fose un lugar, un punto de encontro, onde o tempo non ten finalidade, onde o propio tempo fica absorbido e dominado.\u201d (p\u00e1xs. 22-23, <i>Unha vez un poema<\/i>)<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/John-Berger-trentena-novelles-poemaris_1717638284_36341728_1001x1500.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-8084\" alt=\"John-Berger-trentena-novelles-poemaris_1717638284_36341728_1001x1500\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/John-Berger-trentena-novelles-poemaris_1717638284_36341728_1001x1500-200x300.jpg\" width=\"200\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/John-Berger-trentena-novelles-poemaris_1717638284_36341728_1001x1500-200x300.jpg 200w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/John-Berger-trentena-novelles-poemaris_1717638284_36341728_1001x1500-683x1024.jpg 683w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/John-Berger-trentena-novelles-poemaris_1717638284_36341728_1001x1500-900x1348.jpg 900w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/09\/John-Berger-trentena-novelles-poemaris_1717638284_36341728_1001x1500.jpg 1001w\" sizes=\"(max-width: 200px) 100vw, 200px\" \/><\/a>Os grandes espazos, os extraordinarios fen\u00f3menos atmosf\u00e9ricos, unha vez observados a\u00ednda de pasada, van formar parte como \u00edntima vivencia do propio ser, e ser\u00e1n para sempre, como acontece coas emoci\u00f3ns percibidas, o ser dun, ao se constitu\u00edren como anhelo. \u201cO desexo de <i>ter visto<\/i> -o oc\u00e9ano, o deserto, a aurora boreal- ten un profundo fundamento ontol\u00f3xico.\u201d (p\u00e1x. 52, <i>De aqu\u00ed<\/i>)<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u201cTanto a vida coma o visible deben a s\u00faa existencia \u00e1 luz. Antes de que houbera vida, nada pod\u00eda ser visto, ag\u00e1s por Deus\u201d. Para Berger a primeira facultade e m\u00e1is importante atribu\u00edda aos deuses era a da vista: \u201cun ollo, frecuentemente un ollo que o v\u00eda todo. Daquela xa se pod\u00eda dicir: <i>o visible existe porque xa foi visto.<\/i>\u201d (p\u00e1x. 53)<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>a dor\/ non pode\/ \/durar o suficiente\/\/ as sendas desaparecen\/ baixo a neve\/ o branco abrazo\/ da partida \/\/ nos trens intentei escribir a verdade<\/i> (p\u00e1x. 61, \u201cA partida. 8 poemas de emigraci\u00f3n\u201d)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal. Dividida en d\u00faas partes que tratan do tempo e do espazo (1\/Unha vez, 2\/ Aqu\u00ed), a obra E os nosos rostros, a mi\u00f1a vida, breves como fotos, de John Berger (Blume, 1986), sup\u00f3n, segundo alg\u00fans autores, a culminaci\u00f3n deste orixinal e comprometido escritor. Entre esperanzadas e profundas reflexi\u00f3ns \u00e1s que nos convida Berger, &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8080\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Breves como fotos, outro convite de Berger (I)<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65,9,10],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8080"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8080"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8080\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8085,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8080\/revisions\/8085"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8080"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8080"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8080"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}