{"id":8336,"date":"2017-10-30T06:00:31","date_gmt":"2017-10-30T06:00:31","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8336"},"modified":"2017-10-28T09:48:24","modified_gmt":"2017-10-28T09:48:24","slug":"froitos-tardios-forever-changes-de-love","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8336","title":{"rendered":"Froitos tard\u00edos: \u201cForever Changes\u201d, de Love"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/Love_-_forever_changes.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-full wp-image-8337 alignright\" alt=\"Love_-_forever_changes\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/Love_-_forever_changes.jpg\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/Love_-_forever_changes.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/Love_-_forever_changes-150x150.jpg 150w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/Love_-_forever_changes-144x144.jpg 144w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em><strong>Gonzalo Trasbach.\u00a0<\/strong><\/em>A colleita musical do ano de graza de 1967 deixounos froitos moi saborosos na estaci\u00f3n de outono. Sen d\u00fabida un deles \u00e9 \u201cForever Changes\u201d de Love, un dos mellores discos daquela d\u00e9cada, a\u00ednda que, diante da esmagadora avalancha que xeraron os albumes dos Beatles, Rolling, Hendrix, Pink Floyd e mesmo o \u201cThe Who Sell Out\u201d, pasou case desapercibido. Pero co xirar dos anos ga\u00f1ou en importancia e reco\u00f1ecemento, o que ao mesmo tempo nos permitiu descubrir que tam\u00e9n hab\u00eda vida sonora m\u00e1is al\u00f3 dos grandes da historia.<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">As cr\u00f3nicas te\u00f1en contado que o grupo Love acadou un posto no altar maior do rock californiano grazas, paradoxos da vida, \u00e1 inquebrantable devoci\u00f3n dos seus fans brit\u00e1nicos. Debido a esta fidelidade, o quinteto da Costa Oeste ou os restos que del quedaban, recibiu a principios deste s\u00e9culo un reco\u00f1ecemento xeral, o cal lle permitiu tocar integro o seu marabilloso \u201cForever Changes\u201d en concertos e en festivais. A lenda relata que Arthur Lee, un dos l\u00edderes da banda, foi o principal culpable do naufraxio da fabulosa nave californiana. Pero da desgraciada historia de Lee falaremos m\u00e1is adiante. Antes imos centrarnos nesa eterna p\u00e1xina musical que nos legaron.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">O d\u00eda 1 do mes de defuntos ou santos, tanto ten, fai agora 50 anos, Arthur Lee e o seus compa\u00f1eiros, xunguindo folk, rock, m\u00fasica fronteiriza e unhas grande doses de espiritualidade, levantaron un ideario s\u00f3nico debedor do sol californiano, mais nas ant\u00edpodas do asfixiante dominio do hippysmo de ent\u00f3n, que ti\u00f1a o seu epicentro en San Francisco, berce do rancio <i>power flower<\/i>. \u201cForever Changes\u201d \u00e9 a obra cumio dunha traxectoria curta, pero que sempre discorreu entre os elevados outeiros da excelencia.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/love-forever-changes-back-cover-1200-768x407-460x244.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-8338 alignleft\" alt=\"love-forever-changes-back-cover-1200-768x407-460x244\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/love-forever-changes-back-cover-1200-768x407-460x244-300x159.jpg\" width=\"300\" height=\"159\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/love-forever-changes-back-cover-1200-768x407-460x244-300x159.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/love-forever-changes-back-cover-1200-768x407-460x244.jpg 460w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Editado o mesmo ano que o debut The Doors, o \u00e1lbum, terceiro da s\u00faa discograf\u00eda, de Love captou toda a maxia dunha \u00e9poca \u00fanica e singular, onde o talento de Lee, en perfecta combinaci\u00f3n co outro xenio do grupo, o moi talentoso Bryan MacLean, foi vertido nunhas canci\u00f3ns dunha inigualable e incomparable beleza, xoias dunha exquisita ourivar\u00eda sonora, adornadas con <i>esquirlas<\/i> luminosas de guitarras furiosas, ou cegadoras visi\u00f3ns epocais e sombr\u00edos pensamentos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">No tocante \u00e1 amarga historia de Arthur Lee (Memphis, 7 de marzo de 1945), cantante e guitarrista do quinteto californiano, tense dito de todo. Dende sinalalo coma principal responsable de que a carreira de Love acabase nun <i>morrocotudo<\/i> fracaso. Neste eido, afondan as memorias dun dos seus bater\u00edas, Michael Stuart-Ware (<i>Entre bastidores<\/i>. Metropolitan), at\u00e9 responsabilizalo de romper a formaci\u00f3n cl\u00e1sica con Bryan MacLean, a relaci\u00f3n co selo Elektra Records, o reparto da pasta, e de tam\u00e9n frustrar a posibilidade de desenvolver unha traxectoria\u00a0 estable e continuada. D\u00edxose que o sacrificou todo para compracer un narcisismo monstruoso. Non sabemos se isto \u00e9 ou non certo.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/517obtiquqL._SX466_.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"size-medium wp-image-8339 alignright\" alt=\"517obtiquqL._SX466_\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/517obtiquqL._SX466_-300x260.jpg\" width=\"300\" height=\"260\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/517obtiquqL._SX466_-300x260.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/10\/517obtiquqL._SX466_.jpg 466w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>O 3 de agosto do 2006, Arthur Lee faleceu logo de ceder fronte a unha feroz leucemia. Dous anos antes, no 2004, visitou Espa\u00f1a e viviu unha das m\u00e1is amargas experiencias da s\u00faa vida. Veu tocar ao festival de Benicassim. Unha xornada antes da s\u00faa actuaci\u00f3n, Lee recibiu a noticia da morte de Rick James, un dos pais do funk e amigo \u00edntimo, un rapaz problem\u00e1tico coma el (xungu\u00edaos unhas cantas visitas ao c\u00e1rcere e denuncias varias). Logo de co\u00f1ecer a s\u00faa defunci\u00f3n, Lee encharcouse en whisky. Trepou ao escenario dando tombos, e cando intentou coller o micr\u00f3fono s\u00f3 foi quen de balbucir palabras sen sentido. Non cantou nin unha soa canci\u00f3n. S\u00f3 se escoitaron apupos e desprezos. Deste xeito, un xenio capaz de compor o monumental \u201cForever Changes\u201d, esnaquizaba a s\u00faa dignidade diante de xente sen compaix\u00f3n, incapaz de comprender a s\u00faa desolaci\u00f3n. M\u00edtico e imprescindible disco.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gonzalo Trasbach.\u00a0A colleita musical do ano de graza de 1967 deixounos froitos moi saborosos na estaci\u00f3n de outono. Sen d\u00fabida un deles \u00e9 \u201cForever Changes\u201d de Love, un dos mellores discos daquela d\u00e9cada, a\u00ednda que, diante da esmagadora avalancha que xeraron os albumes dos Beatles, Rolling, Hendrix, Pink Floyd e mesmo o \u201cThe Who Sell &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8336\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Froitos tard\u00edos: \u201cForever Changes\u201d, de Love<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,18,8],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8336"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8336"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8336\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8343,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8336\/revisions\/8343"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8336"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8336"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8336"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}