{"id":8697,"date":"2018-01-10T06:00:16","date_gmt":"2018-01-10T06:00:16","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8697"},"modified":"2017-12-30T15:13:16","modified_gmt":"2017-12-30T15:13:16","slug":"o-senor-munster-de-alberto-savinio","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8697","title":{"rendered":"O se\u00f1or M\u00fcnster, de Alberto Savinio"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><i><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/savinio.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-8698\" alt=\"savinio\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/savinio-195x300.jpg\" width=\"195\" height=\"300\" \/><\/a><strong>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong>O se\u00f1or M\u00fcnster<\/i> forma volume con outra novela que se imp\u00f3n no t\u00edtulo, <i>A nosa alma<\/i> (Siruela, 1990) que vai sobre o mito de Eros e Psique seguindo os pasos de Apuleyo, e onde volve aparecer Nivasio Dolcemare. O texto acomp\u00e1\u00f1ase de tres sorprendentes litograf\u00edas do propio autor, Alberto Savinio (1891-1952). Este singular escritor, do que aconsello a s\u00faa formidable <i>Nova enciclopedia,<\/i> \u00e9 o pseud\u00f3nimo de Andrea de Chirico, irm\u00e1n do pintor Giorgio de Chirico. Foi amigo de Apollinaire e tivo contacto coas vangardas da \u00e9poca: Picabia, Cocteau, Max Jacob, Picasso. Malia nacer en Atenas, para Leonardo Sciascia \u00e9 un dos mellores escritores italianos de s\u00e9culo XX. <!--more-->\u00c9 dicir, tr\u00e1tase dun italiano nacido f\u00f3ra de Italia polo que, como acontece con Dolcemare, consid\u00e9rase un privilexiado, \u201cun italiano m\u00e1is italiano ca un italiano, xa que o <i>italiano<\/i> non \u00e9 un <i>estado local, <\/i>sen\u00f3n unha condici\u00f3n desexada, descuberta, conquistada\u201d (<i>A infancia de Nivasio Dolcemare<\/i>). O logro dun estilo.\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<i>\u00a0<\/i><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A historia do se\u00f1or M\u00fcnster \u00e9 o relato dun home que asiste \u00e1 s\u00faa morte. Unha reflexi\u00f3n sobre a morte e a inmortalidade que remata, na Apostila final, con estas palabras: \u201ce terminou a s\u00faa morte coa sensaci\u00f3n inexplicablemente feliz dun nacemento consciente e que o home elixiu pola s\u00faa conta\u201d. Mais a novela comeza as\u00ed: \u201cO se\u00f1or M\u00fcnster durm\u00eda no sal\u00f3n. Cada noite prepar\u00e1banlle a cama no sof\u00e1.\u201d E todo porque a cativa Erika padece de terrores nocturnos e esperta chorando e reclama a presenza da s\u00faa nai. Vela\u00ed a maneira de como o se\u00f1or M\u00fcnster se distancia da s\u00faa muller Erda, \u201ccomo se ese fose o verdadeiro destino dun esposo\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Por que casaran? A resposta ch\u00e9galle tarde, cando a filla xa cumprira os oito anos. Casaran, sinxelamente, <i>porque Erda viv\u00eda no centro.<\/i> As irm\u00e1s Morel, Erda, Erna e Runa, orfas de pai, viven coa s\u00faa nai, vi\u00fava de Morel, nunha c\u00e9ntrica r\u00faa de Lausana.<a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/savinio2.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-8699\" alt=\"savinio2\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/savinio2-300x238.jpg\" width=\"300\" height=\"238\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/savinio2-300x238.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/savinio2-900x714.jpg 900w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2017\/12\/savinio2.jpg 1008w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a> Foi empe\u00f1o da sogra que, v\u00e9ndoo tan mal alimentado, o se\u00f1or M\u00fcnster quedara a cear, primeiro as fins de semana, despois a diario, at\u00e9 que un d\u00eda atopouse casado con Erda. Erda divid\u00eda o mundo en \u201ccousas bonitas\u201d e \u201ccousas feas\u201d. O matrimonio era unha \u201ccousa bonita\u201d pero a consumaci\u00f3n do matrimonio era unha \u201ccousa fea\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Por mellorar de clima van vivir a Roma. Unha noite, con corenta anos cumpridos, algo sucede. Que interrompeu a unha hora tan desadoitada o sono do se\u00f1or M\u00fcnster? Aproveita para preguntarse: que foi da mi\u00f1a vida? \u201cDe que lle valeu pasar da m\u00fasica \u00e1 poes\u00eda, e da poes\u00eda \u00e1 pintura, e da pintura ao pensamento <i>puro<\/i>?\u201d Por que lle te\u00f1en que caer os dentes? E o cheiro. Dec\u00e1tase de que hai un fedor que non v\u00e9n de f\u00f3ra: \u201cest\u00e1 dentro del, e sube desde as v\u00edsceras, \u00e9nchelle a boca, as fosas nasais\u201d. Un fedor que reco\u00f1ece como aqueloutro percibido aos trece anos, \u201cun espeso e obsceno olor a rosas\u201d: <i>o cheiro da morte<\/i>. Desapareceu o desexo. Foxe dos espellos para non se ver reflectido neles. Como apaixonado da mitolox\u00eda grega, ao se\u00f1or M\u00fcnster ant\u00f3llaselle nese intre que \u00e9 Medusa e que a vista de si mesmo poder\u00eda causarlle a morte: \u201cocasionarlle a morte a el, <i>que xa est\u00e1 morto<\/i>?\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0O se\u00f1or M\u00fcnster forma volume con outra novela que se imp\u00f3n no t\u00edtulo, A nosa alma (Siruela, 1990) que vai sobre o mito de Eros e Psique seguindo os pasos de Apuleyo, e onde volve aparecer Nivasio Dolcemare. O texto acomp\u00e1\u00f1ase de tres sorprendentes litograf\u00edas do propio autor, Alberto Savinio (1891-1952). Este singular escritor, &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=8697\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">O se\u00f1or M\u00fcnster, de Alberto Savinio<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65,9],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8697"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8697"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8697\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8700,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8697\/revisions\/8700"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8697"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8697"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8697"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}