{"id":9700,"date":"2018-09-28T06:00:36","date_gmt":"2018-09-28T06:00:36","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=9700"},"modified":"2018-09-24T15:32:18","modified_gmt":"2018-09-24T15:32:18","slug":"giacometti-escultor-de-linas-i","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=9700","title":{"rendered":"Giacometti, escultor de li\u00f1as (I)"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/9480_hombre-que-camina-i-por-giacometti-1960jpg1.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-9701\" alt=\"9480_hombre-que-camina-i-por-giacometti-1960jpg1\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/9480_hombre-que-camina-i-por-giacometti-1960jpg1-238x300.jpg\" width=\"238\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/9480_hombre-que-camina-i-por-giacometti-1960jpg1-238x300.jpg 238w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/9480_hombre-que-camina-i-por-giacometti-1960jpg1.jpg 336w\" sizes=\"(max-width: 238px) 100vw, 238px\" \/><\/a><em><strong>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>O nome de Alberto Giacometti l\u00e9vame a contemplar na memoria, ademais dun dos seus enfraquecidos e espigados <i>Cami\u00f1antes<\/i>, outras d\u00faas imaxes sorprendentes: a primeira, o propio autor andando, medio encollido, ampar\u00e1ndose da choiva coa gabardina pola cabeza e, a segunda, un matrimonio de xaponeses posando sentadi\u00f1os nunha banqueta fronte ao artista no seu abarrotado taller, un aut\u00e9ntico<i> <\/i>cubil segundo expresi\u00f3n dun dos seus m\u00e1is prezados cr\u00edticos e amigos. Un cuarto desarranxado e ateigado de obxectos sen espazo para tan abundante material: ferramentas, esculturas, pinturas, debuxos.<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">De a\u00ed, desa complicada situaci\u00f3n espacial do estudio ao que nunca renunciou, talvez se derive unha das teimas m\u00e1is produtivas referidas ao concepto de espazo en relaci\u00f3n coa obra: \u201cToda escultura que parte do espazo como existente \u00e9 falsa, non hai m\u00e1is que a ilusi\u00f3n do espazo\u201d (<i>Escritos<\/i>, Alberto Giacometti, S\u00edntesis, 2001). As figuras son pequenas debido a que \u201co importante \u00e9 o espazo\u201d. O espazo \u00e9 fundamental, sen espazo non hai respiro nin forma de medrar, a\u00ednda que os baleiros nos metan medo e, por causas inconscientes, renunciemos a el mediante o s\u00edntoma, o <i>horror vacui<\/i>, e cubramos cada cent\u00edmetro e cada recuncho da estancia.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Segundo Sartre, Alberto Giacometti f\u00edxose escultor debido \u00e1 \u201cobsesi\u00f3n polo baleiro\u201d. Su\u00edzo de nacemento, fillo \u00fanico do pintor impresionista Giovanni Giacometti, co\u00f1ecido sobre todo polas s\u00faa esculturas mentres el apostaba m\u00e1is polo debuxo, e eu, servidor, pola s\u00faa pintura. Os personaxes de Giacometti \u201cviven nun espazo cerrado imposto polas s\u00faas propias distancias, nun baleiro prefabricado que non \u00e9 quen de encher e que soportan en vez de o crear. <a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/14232109789137.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-9702\" alt=\"14232109789137\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/14232109789137-196x300.jpg\" width=\"196\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/14232109789137-196x300.jpg 196w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/09\/14232109789137.jpg 487w\" sizes=\"(max-width: 196px) 100vw, 196px\" \/><\/a>Por conseguinte, que \u00e9 ese baleiro enmarcado e poboado sen\u00f3n un cadro?\u201d (Sartre, <i>Situations IV<\/i>). No entanto a s\u00faa persoa vaise descolocando, esfarelando: \u201cTe\u00f1o a impresi\u00f3n de ser un personaxe esvaecido, un pouco borroso, mal situado\u201d. Igual ca os que pinta, mesmo por riba das percepci\u00f3ns ilusorias: \u201cO personaxe pintado \u00e9 alucinante porque se presenta baixo a forma dunha aparici\u00f3n interrogativa\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A realizaci\u00f3n dunha peza s\u00f3 \u00e9 \u201cun traballo material que non presenta, para min en todo caso, ningunha dificultade\u201d. \u201cPero si menos interese?\u201d, pregunta Georges Charbonier \u201cRealizala\u201d, responde Giacometti, \u201c\u00e9 case aburrido. Un desexa ver a escultura xa (\u2026) Necesitas vela rematada pero a realizaci\u00f3n en si \u00e9 irritante. Se puidera que outra persoa a realizase ser\u00eda fant\u00e1stico\u201d. Con esta afirmaci\u00f3n est\u00e1 a dicir que a obra de arte bas\u00e9ase principalmente nun concepto, nunha concepci\u00f3n imaxinativa.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0O nome de Alberto Giacometti l\u00e9vame a contemplar na memoria, ademais dun dos seus enfraquecidos e espigados Cami\u00f1antes, outras d\u00faas imaxes sorprendentes: a primeira, o propio autor andando, medio encollido, ampar\u00e1ndose da choiva coa gabardina pola cabeza e, a segunda, un matrimonio de xaponeses posando sentadi\u00f1os nunha banqueta fronte ao artista no seu abarrotado &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=9700\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">Giacometti, escultor de li\u00f1as (I)<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[4,7,65],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9700"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9700"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9700\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9703,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9700\/revisions\/9703"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9700"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9700"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9700"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}