{"id":9883,"date":"2018-10-26T06:00:12","date_gmt":"2018-10-26T06:00:12","guid":{"rendered":"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=9883"},"modified":"2018-10-22T16:58:05","modified_gmt":"2018-10-22T16:58:05","slug":"as-certezas-do-incerto-do-senor-don-hamlet","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=9883","title":{"rendered":"As certezas do incerto do se\u00f1or Don Hamlet"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em><strong><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/10\/35b8a16646c80f055b33f270c1eed977.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignright size-medium wp-image-9893\" alt=\"35b8a16646c80f055b33f270c1eed977\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/10\/35b8a16646c80f055b33f270c1eed977-215x300.jpg\" width=\"215\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/10\/35b8a16646c80f055b33f270c1eed977-215x300.jpg 215w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/10\/35b8a16646c80f055b33f270c1eed977.jpg 359w\" sizes=\"(max-width: 215px) 100vw, 215px\" \/><\/a>Fidel Vidal.\u00a0<\/strong><\/em>\u201c\u00bfPode un home, \u00f3 mesmo tempo, ser e non ser? \u00bfCantos homes son precisos, no escuro, para facer na luz s\u00f3 un home verdadeiro?\u201d Vela\u00ed as preguntas sobre as que reflexiona \u00c1lvaro Cunqueiro na obra <i>O incerto se\u00f1or Don Hamlet, pr\u00edncipe de Dinamarca<\/i> (Galaxia, 1958).\u00a0Cunqueiro non nos presenta o seu Don Hamlet como un se\u00f1or, sen\u00f3n como <i>o incerto <\/i>se\u00f1or. Nin tan sequera, antes ao contraio, o t\u00edtulo de pr\u00edncipe (de Dinamarca) asegura o seu ser como home (de palabra). A certeza do ser non est\u00e1 confirmada. Tr\u00e1tase de algu\u00e9n inseguro de si mesmo, dun ser vari\u00e1bel. Un toleir\u00e1n indeciso que toma decisi\u00f3ns con acenos de arroutadas. Daquela faise v\u00e1lida unha pregunta: De que escuridade nacen as s\u00faas palabras e os seus actos?<!--more--><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>O coro baixa despacio polas escaleiras. Un fato de xentes escuras, sin id\u00e1 nin sexo, que visten roupas pardas, ou da color do fume e do mofo, que arrimadas \u00e1s paredes conf\u00fandense coelas<\/i>. (Entrada \u00e1 Xornada Primeira, p.19)<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">As <i>xentes escuras<\/i>, quen son? Ese fato de xente, sen idade nin sexo, non pertencer\u00e1 ao mesmo feixe que habita o inconsciente? Ou s\u00f3 son <i>os outros<\/i> ao axexo, <i>esoutros<\/i> confund\u00edndose coas paredes, desde a sombra? A sombra, para Jung, \u00e9 aquela parte do inconsciente que o home reprime porque encerra canto hai no seu ser que se utilizou para constru\u00edr unha boa imaxe de <i>si mesmo<\/i>. \u201cPara ser Narciso hai que deixar de ver a Sombra. Mais esta non comprende s\u00f3 os nosos defectos, os nosos pecados, <i>sen\u00f3n tam\u00e9n potencias xerminais<\/i> que o home necesita para desenrolar as posibilidades que hai no seu ser\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>HAMLET.- P\u00e1xinas hai en min que a min mesmo mas vedo <\/i>(Xornada Primeira, Escea II)<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><a href=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/10\/1510589852_191060_1510595573_noticia_normal.jpg\"><img decoding=\"async\" loading=\"lazy\" class=\"alignleft size-medium wp-image-9894\" alt=\"1510589852_191060_1510595573_noticia_normal\" src=\"http:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/10\/1510589852_191060_1510595573_noticia_normal-300x120.jpg\" width=\"300\" height=\"120\" srcset=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/10\/1510589852_191060_1510595573_noticia_normal-300x120.jpg 300w, https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/wp-content\/uploads\/2018\/10\/1510589852_191060_1510595573_noticia_normal.jpg 770w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a>Cunqueiro co seu <i>Don Hamlet<\/i> (dedicado a Fernando Alonso Amat) resume a tese de Freud sobre o Edipo que encerra Hamlet ao transformar o t\u00edo asasino no seu propio pai. Don Hamlet cando o sabe, asombrase, e non quere saber.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><i>HAMLET.- \u00a1Ouh Coro, fala, sigue falando para que non te\u00f1a eu tempo de pensar! Ouh pensa ti por min. <\/i>(Xornada Primeira, Escea II)<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u201cOuh pensa ti por min\u201d. Despois de lle dar moitas voltas \u00e1 traxedia de Shakespeare, \u201cdei na teima \u2013di Cunqueiro- de que hab\u00eda algo no m\u00e1is fondo do conto que non ti\u00f1a sido usado polo dramaturgo ingl\u00e9s. Rogo que se acepte que estas li\u00f1as est\u00e1n escritas cunha humildade sen reservas. E un d\u00eda veume, coma un l\u00f3strego, a revelaci\u00f3n. O Usurpador, era o verdadeiro pai de Hamlet. Ent\u00f3n, todo cadraba mellor\u201d.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Estamos, xa que logo, de regreso a Edipo, ao Edipo, e a unha forma da \u201cm\u00e1is famosa das lendas que predican do home, que contan do home que para o ser matou ao pai e casou coa s\u00faa nai.\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fidel Vidal.\u00a0\u201c\u00bfPode un home, \u00f3 mesmo tempo, ser e non ser? \u00bfCantos homes son precisos, no escuro, para facer na luz s\u00f3 un home verdadeiro?\u201d Vela\u00ed as preguntas sobre as que reflexiona \u00c1lvaro Cunqueiro na obra O incerto se\u00f1or Don Hamlet, pr\u00edncipe de Dinamarca (Galaxia, 1958).\u00a0Cunqueiro non nos presenta o seu Don Hamlet como un &hellip; <a href=\"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/?p=9883\" class=\"more-link\">Seguir lendo <span class=\"screen-reader-text\">As certezas do incerto do se\u00f1or Don Hamlet<\/span> <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_bbp_topic_count":0,"_bbp_reply_count":0,"_bbp_total_topic_count":0,"_bbp_total_reply_count":0,"_bbp_voice_count":0,"_bbp_anonymous_reply_count":0,"_bbp_topic_count_hidden":0,"_bbp_reply_count_hidden":0,"_bbp_forum_subforum_count":0,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[7,65,11],"tags":[],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9883"}],"collection":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9883"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9883\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9895,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9883\/revisions\/9895"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9883"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9883"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cafebarbantia.barbantia.es\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9883"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}