Román Arén. José del Río Sainz (Santander, 1884-Madrid 1964) destacou como xornalista co pseudónimo “Pick” (unha homenaxe modesta a Dickens: Pick-Wick) e tamén como poeta, definido unhas veces como modernista e outras como posmodernista polo seu prosaísmo, que combinaba co dominio da métrica, a melancolía e o humor. Gerardo Diego, que o admiraba e o incluíu na segunda edición da súa famosa antoloxía, atopaba nel pegadas parnasianas simbolistas (Tristán Corbière) e realistas. Como xornalista escribiu e dirixiu xornais cántabros como <La Atalaya> e <La voz de Cantabria>, pero despois da guerra este conservador-liberal ficou en terra de ninguén Seguir lendo Galicia e os galegos na poesía castelá CXLVI. Un modernista: José del Río Sainz
Arquivo da categoría: Román Arén
Unha nova voz, unha voz nova
Román Arén. Andy da Fonte (Andrea San Xurxo, A Pobra, 2003) tira do prelo o seu primeiro libro, onde recolle os poemas escritos dende 2016. Unha voz que se interroga pola súa existencia, nunha liña neorromántica negra, na que morte, escuridade, suicidio, cárcere, son conceptos moi presentes: «Vexo morte, / só vexo negro mar», «Non será que estou morta xa?» Inseguridade do eu lírico na propia existencia («E non sei quen son»), o mundo exterior como inimigo («O mundo é hostil»), a estrañeza do propio corpo («gústame ver como o meu corpo se desmaterializa tamén ao contacto / coas burbullas»), desorientación («Vago insegura por dominio hostil» Seguir lendo Unha nova voz, unha voz nova
Galicia e os galegos na poesía castelá CXLV. Un socialista: Luis Araquistáin
Román Arén. Luis Araquistáin e Quevedo foi una figura moi importante na política española de preguerra e da Segunda República, non tanto polos seus cargos políticos (deputado, embaixador en Berlín) como polo seu liderado da esquerda socialista e referente do pensamento progresista español, que exerceu como director de publicacións como <España> (1916) e, sobre todo, <Leviatán> (1934-1936) e <Claridad> (1935). M. Bizcanondo estudou o papel de Araquistáin no pensamento da esquerda española nun libro de 1975. Pero Araquistáin, nacido en Bárcena de Pie de Concha en 1886 e membro da Xeración do 14 Seguir lendo Galicia e os galegos na poesía castelá CXLV. Un socialista: Luis Araquistáin
Galicia e os galegos na poesía castelá CXLIV. Torcuato Luca de Tena
Román Arén. Por idade Torcuato Luca de Tena (1923) pertence á xeración de Carlos E. De Roy, Rafael Montesinos, José Hierro e Pablo García Baena, pero, aínda que comezou a súa carreira literaria como poeta, a crítica non o considerou nunca unha figura importante e o seu éxito, sobre todo popular, veulle como novelista. Os da miña xeración, e os da anterior, lembrarán unha novela de adolescencia, Edad prohibida, que fora publicada en 1957 ou 1958, case ao mesmo tempo que La vida sale al encuentro, de Martín Vigil. Novela amena, algo moralista, convencional, pero ben escrita, os críticos “serios” non a valoraron, pero o autor non carece de maña literaria. Seguir lendo Galicia e os galegos na poesía castelá CXLIV. Torcuato Luca de Tena