A historia imaxinada (II)

ficcion3Antón Riveiro Coello. A ficción que se dá nas obras históricas é moi distinta da que se dá nas obras literarias. O historiador, aínda que sometido á disciplina dun paradigma, cando ordena o pasado e manexa documentos que versan sobre sociedades e feitos que xa non existen, ten que empregar a imaxinación, non lle queda outra volta, pero a súa non é unha imaxinación desatada e libre como a do escritor, senón que está marcada pola prudencia, polos límites da posibilidade e por un uso medido e controlado do imaxinario. Mais tamén é verdade que a historia tense ido formando como disciplina e mesmo na antigüidade había certa confusión nos dous eidos, sobre todo porque as lendas e a narrativa remataban, ás veces, por se converteren en parte da historia oficial; Sigue lendo

Publicado en Antón Riveiro, Ensaio | Deixa un comentario

A historia imaxinada (I)

ficcion1Antón Riveiro Coello. A literatura é unha creación individual e, ao ser produto da imaxinación, pode ir máis alá dos límites das obras científicas, que, nun principio, si están supeditadas polas obras precedentes, por eses referentes que as alimentan, pero que tamén as coartan. A historia escrita si ten unha fronteira deontolóxica que é precisamente o documento do que non pode prescindir e que non nace nunha realidade imaxinada, senón como testemuña referencial de algo externo. Sigue lendo

Publicado en Antón Riveiro, Ensaio | Deixa un comentario

O botón de nácara, de Patricio Guzmán

botónXerardo AgraFoxo. Jimmy Button foi o nativo de etnia yagán que comprou Robert Fitz-Roy, comandante do Beagle, por un botón de nácara durante a súa viaxe pola Patagonia chilena. Tiña catorce anos, levouno ata Inglaterra e, logo de presentarllo ao rei William IV, regresou a súa terra natal. Moitos anos despois, uns arqueólogos submarinos descubriron nas súas costas as trabes de ferro empregadas pola ditadura para fundir no Pacífico –cando era un cemiterio– máis de 1.400 opositores. Nunha delas atoparon un botón de nácara, a única pegada do defunto. Esta curiosa revelación foi aproveitada por Patricio Guzmán (1941) para artellar este documental. Sigue lendo

Publicado en Cine, Xerardo AgraFoxo | Deixa un comentario

Galicia e os galegos na poesía castelá. XLIII. Francisco Rodríguez Marín

francisco_rodriguez_marinRomán Arén. A memoria que hoxe temos de Francisco Rodríguez Marín (1855-1943), natural de Osuna, é a de cervantista, autor e comentarista dunha monumental edición do Quixote (1947-9), e quizais tamén a dun folclorista importante, editor dos Cantos populares españoles (1882), especialista no refraneiro castelán e editor das Poesías de Cervantes e da Gatomaquia de Lope. Pero na súa época, sobre todo entre 1880 e 1900, foi considerado un poeta digno de respecto, que mesmo foi traducido ao galego por Pondal, e moi bo sonetista: Ciento y un sonetos (1895), cunha poética prolonga o anacreontismo, sobre todo en obras como Madrigales (1893). Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Poesía, Román Arén | Deixa un comentario