A inutilidade do G-20

simpsons--644x362-ksBC--620x349@abcFrancisco Ant. Vidal Blanco. Vinte contra un e ganou o un por goleada. Nada de cambio climático e toda a protección para as súas empresas. Igual ca con aquel amigo da nosa infancia, que por ser dono do balón escollía xogadores, era o adestra-dor de propios e contrarios e o único árbitro con decisións inapelables, o señor Trump impón as súas regras e todos se axeonllan. Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Francisco Ant. Vidal Blanco, Narrativa | Deixa un comentario

Lei e gozo

fe2Fidel Vidal. Este é o primeiro e único principio da ética sexual: o acusador nunca ten a razón, afirma Adorno. A presenza do pai non só impón represión sobre a posta en acción do acceso ao gozo senón tamén, mediante a interiorización simbólica -simbiótica- propón a veda, a inserción da Lei, a lei da prohibición do incesto, coa máxima expresión precisamente cando falta o pai. No seu lugar haberá un oco, un baleiro convertido en metáfora: a metáfora do Nome do Pai. Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Fidel Vidal | Deixa un comentario

Elvis & Nixon , de Liza Johnson

elvisXerardo AgraFoxo. Máis que unha película, esta historia baseada en feitos reais semella un docudrama no que se enfronta a dúas personalidades históricas tan controvertidas como diferentes entre si.  Nun lado está o presidente Richard Nixon nun intre do seu mandato condicionado polas protestas urbanas e a posibilidade de perder a Guerra do Vietnam. Na outra, Elvis Presley, o Rei do Rock, en declive a medida que a beatlemanía arrasaba nos Estados Unidos, que intenta entrar no Despacho Oval para cumprir unha teima que se lle meteu na cachola durante as noites de insomnio en Graceland Sigue lendo

Publicado en Cine, Xerardo AgraFoxo | Deixa un comentario

Correr é de covardes

chovendo1X. Ricardo Losada. Tras ler un texto meu no blog Café Barbantia sobre os paraugas e a chuvia, Magdalena escribiu un comentario no que contaba unha substanciosa anécdota. Un señor de Palmeira vai cos dous fillos en bicicleta cara o estaleiro do Caramecheiro. De súpeto comeza a chover e os fillos pedalean con máis forza para chegar primeiro. O pai grítalles: “Pero que facedes, non vedes que se corredes máis, colledes a chuvia de aquí e a de alá”. Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Narrativa, X. Ricardo Losada | 3 Comentarios