Arquivos da categoría María Xesús Blanco

Anotacións

Ilugstración: Belén Rodríguez Pazo

Ilustración: Belén Rodríguez Pazo

María Xesús Blanco. Unha calor asfixiante e a porta pechada. Foron dous pisos. Resultou fácil saltar aquela tarde. Unha decisión rápida. Pouco intelixente, claro. Pero rápida. De súpeto sentín unha necesidade urxente de fuxir. Volveran as náuseas. A cabeza a piques de rebentar. E meus pais traballando arreo no bar. Pensaban que esquecería todo vendo series de televisión, estomballada no sofá. Encerrada entre catro paredes. E mentres eses individuos facendo o que lles petaba por aí. Dinme que debo retomar os estudos. Que hei de levar unha vida normal.  E que debo facer anotacións de calquera cousa que me veña ao pensamento. Continue reading Anotacións

Non hai dúas sen tres

Ilustración: Lucia Puebla Blanco

Ilustración: Lucia Puebla Blanco

María Xesús Blanco. Era a terceira vez que empezaba un curso de natación. Non era quen de manterme a flote nin un par de segundos. Dende nena, ti ben o sabes, sinto pavor ao mergullarme na auga dende aquela caída. A primeira vez anotoume papá. Aínda estaba no instituto. Claro que daquela atopaba cousas máis interesantes que facer e andaba por aí de festa en vez de ir á piscina. Lémbraste? Así e todo, no verán sentía moita envexa ao verte a ti, e aos primos, nadando e facendo pinchacarneiros no salto do río. Continue reading Non hai dúas sen tres

Na fronteira

20201129_135621María Xesús Blanco. Nove da mañá. Nove graos. Primeiro día de vacacións. Hai quen goza durmindo ata as tantas. Eu non. Érgome cedo, preparo café e saio a camiñar. Ás veces levo a cámara. Gústame pousar a mirada en carreiros silenciosos e en estradas illadas que se cruzan. Tamén en sendeiros anegados de xeada que abren ronseis pola espesura do monte. Parar e observar. Continue reading Na fronteira

Máscaras

images (1)María Xesús Blanco. Ai, que sensación tan estraña os primeiros días! Baixando do autobús coas bocas tapadas e mantendo a fila coa distancia de seguridade. Despois nos pupitres das súas aulas, ben separados. E antes de entrar, o xel desinfectante. Os recreos nun patio dividido en espazos e sen poder compartir xogos con nenos e nenas doutros grupos. Así e todo, un bule bule nos dedos polo reencontro cos compañeiros da mesma idade. Os seus ollos transmitían unha mestura nerviosa de perplexidade e ledicia. Continue reading Máscaras