Arquivo da categoría: Ignacio Castro Rey

Apocalipse xovialmente integrada (IV)

Ignacio Castro Rey. Exemplarmente, nesta inmadureza unisex, no narcisismo expandido que –ata os setenta- esixe un divorcio perpetuo de calquera compromiso. Para empezar, cun complexo pasado. Cando algúns maiores parecen pórse duros e esixentes, ás veces só intentan compensar o líquido … Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Ignacio Castro Rey | Deixa un comentario

Apocalipse xovialmente integrada (III)

Ignacio Castro Rey. Como, cando esper-tarán? Ao prezo de que traumas, cando ata fracasar está prohibido na nosa cultura do aprazamento continuo? Durante moitos días, mentres a aburrida autoridade do adul-to fala e fala, non fan ningunha pregunta.

Publicado en Ensaio, Ignacio Castro Rey | 2 Comentarios

Apocalipse xovialmente integrada (II)

Ignacio Castro Rey. A media aritmética xuvenil consiste aproximadamente en que, ao conectar os seus ensimesmamentos numéricos, eles xiran en círculo, ignorando suavemente todo o que non entra no hahaha continuo no que se pechan. Tense dito que se cumpre así … Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Ignacio Castro Rey | 3 Comentarios

Apocalipse xovialmente integrada (I)

Ignacio Castro Rey. Cando se achega o final de curso algúns profesores e pais chegamos en un estado de ánimo tan esgotado que xa non sabemos se volver casar, mercar un can, xubilarnos ou recorrer a unha forma discreta de suicidio. … Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Ignacio Castro Rey | Deixa un comentario