Arquivos da categoría Poesía

Galicia e os galegos na poesía castelá CII. Unha arxentina, Cati Castaño

Busto_de_Rosalía_de_CastroRomán Arén. Non é pequena a presenza de Rosalía na poesía arxentina, o que é ben lóxico pola emigración e pola orixe galega dalgúns escritores arxentinos, e así a nosa poeta nacional foi cantada por Alfredo Bufano, Francisco Luis Bernárdez, Arturo Capdevila, José González Carbalho, Víctor Luis Molinari, Julieta Gómez Paz… Entre esas voces hai unha contemporánea, Cati Castaño, nacida en Buenos Aires en 1945, que en 2010 publica “A Rosalía”: Levadura de exilios y orfandades/la voz de Rosalía es ría, toxo/espino doloroso/aventura por el misterio de lo arcano/será de Dios la palabra del que canta/benditos leche y pan Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá CII. Unha arxentina, Cati Castaño

Poemas equinos

equinosX. Ricardo Losada. O primeiro poema do libro Poemas equinos, que serve tamén, pero non só, como catálogo da exposición que a pintora Paola García Paz inaugurou en xullo en Boiro, titúlase Coñecerte é amarte necesariamente, e esa é a conclusión á que o lector chega nada máis rematar de ver a reprodución dos cadros e os seus correspondentes quince poemas. O poema en cuestión remata cunha afamada cita en latín, Suaviter in modo, fortiter in re (Suave nas formas, forte no fondo), que pode que defina a visión que Cartea e Paola teñen dos cabalos de raza galega (mesmo tomados como sinécdoque da nosa historia) aos que lles dedican o libro, pero que non serve, desde o meu punto de vista, para definir a natureza destes poemas.     Continue reading Poemas equinos

Decano de cátedra

Xoán_Xosé_Fernández_Abella_(AELG)-1Xosé Manuel Lobato. Estrela permanente./Agarimoso porto./Forza e pulo./Permanencia indelébel./Exemplo impar./Vencedora do tempo./Na miña vida, sempre. Arte na composición, dende a xene estilística conquista a erudición para acadar un sofisticado trobar. Xoán Xosé Fernández Abella, poeta por convicción, de profunda formación, realza con cada verso un sofisticado estilo poético. Verso a verso, durante varios lustros, o seu corazón xeneroso foi esa fontela que abrolla fresca na poética de noso. Unha poesía na que o vate é inspirado pola terra nai, unha natura esplendorosa que Xoán sempre defendeu e defende con enérxica e briosa oralidade. Continue reading Decano de cátedra

Galicia e os galegos na poesía castelá CI. Unha poeta cubana: Nancy Morejón

2-nancy-morejon-por-miguel-eliasRomán Arén. Nacida na Habana en agosto de 1944, Nancy Morejón é profesora e tradutora, licenciada en 1966 en lingua e literatura francesa, mais tamén poeta, autora de volumes como Mutismos (1962), Amor, ciudad atribuída (1964) e Richard trajo su flauta y otros argumentos (1967), ademais de xornalista e autora de monografías. No ano 2007, no volume colectivo Poetas con Rosalía IV, aparece o seu poema “Rosalía de Castro”:

Mi viejo río/corre ante mis ojos/asustados por tanta historia vieja./Es el río Sar/ante los ojos de Rosalía de Castro,/en su frente una estrella,/en su labio un cantar,/quien me presta los suyos/para volver a comprender nuestro pasado,/oh, viejo río de ópalo. Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá CI. Unha poeta cubana: Nancy Morejón