Arquivos da categoría Poesía

Monte Viso

descargaXosé Manuel Lobato. Ferve o mar, escurecese o Sar mentres se agocha Compostela. Moi preto, escintila con intensidade entre fumarolas místicas acompañadas dun estarrecedor resón o grande cumio sacralizado. Profundo culto panteísta nos peregrinos e romeiros, amantes e coñecedores da nai natura e, da súa fontenla de salgada vida, con todos eses datos programan de xeito minucioso as súas viaxes os milleiros de andantes. Continue reading Monte Viso

Galicia e os galegos na poesía castelá CXXXVI. Un inimigo: Salas Barbadillo

unnamed (1)Román Arén. Xa recomendei aquí o libro A imaxe de Galicia e os galegos na literatura castelá (1993) de Caramés Martínez, que abrangue dende os antecedentes da Idade Antiga ata o século XVII, século este último no que se crea o grave prexuízo contra Galicia e os galegos. E se nos desprezaron, sobre todo, Góngora, Cervantes e Quevedo, non menos nos aldraxou Salas Barbadillo (1581-1635), un madrileño ao que uns chaman Alonso Jerónimo e outros Gregorio, do que se sabían poucos datos ata 1860. Amigo de Cervantes e de Lope, gabado por eles, é coñecido por La hija de Celestina (1612), novela picaresca que logo remodelou en La ingeniosa Elena (1614) Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá CXXXVI. Un inimigo: Salas Barbadillo

Galicia e os galegos na poesía castelá CXXXV. Un postista: Carlos Edmundo de ORY

unnamedRomán Arén. Grosso modo, na poesía española de posguerra poden facerse tres grupos, prescindindo de matices e individualizaciones: formalistas (ou “garcilasistas”), enraizados (o crupo de <Espadaña> e logo social-comprometidos) e vangardistas (os prosistas). Carlos Edmundo de ORY (Cádiz, 1923) é o máis coñecido destes últimos, xunto con Chicharro Briones e Gabino-Alejandro Carriedo. Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá CXXXV. Un postista: Carlos Edmundo de ORY