Arquivos da categoría Poesía

Galicia e os galegos na poesía castelá. Antonia García de León. CLVIII

descargaRomán Arén. A poeta María Antonia García de León, autora de A trescientos quilómetros por hora (2012), Per se (2013) e Resplandece el jardín de la Malinche (2014). Xa en 2016 edita en Madrid o poemario El yo conquistado, onde na segunda parte, “Paisajes soñadas”, aparece o poema “Galicia Morandi”:

Como enamora lo humilde,/así me llega el amor de esta tierra./Lenta, lentamente./De qué callada manera./Un amor cenobial,/un amor de monasterio,/un querer de piedra y agua./Un amor de regato pequeño. Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá. Antonia García de León. CLVIII

Galicia e os galegos na poesía castelá CLVII. Stella Corvalán

unnamedRomán Arén. Non son escasas as alusións a Galicia e aos galegos na poesía hispanoamericana, xa dende a época colonial (Sor Juana Inés de la Cruz, Juan Ruiz de Alarcón), e así Mendive, Rubén Darío, A. Capdevila, Neruda, Augier, Bufano, Nancy Morejón, Juana de Ibarbourou, Hugo Gutiérrez Vega, Ribera Chevremont, Enriqueta Terán, Rubén Benítez, Bossa Herazo, González Carbalho, Casal, Molinari, Bosco e moitos outros darían para unha interesante escolma. A eles habería que engadir os que cantaron ao apóstolo Santiago, que Margarita Vila estudou nun traballo de 1993: José Santos Chocano, Ricardo James Freyre, Jaime Mendoza, Peralta Barnuevo, Rothschu Tablada. Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá CLVII. Stella Corvalán

Galicia e os galegos na poesía castelá CLVI. Frei Diego de Valencia

ae2214fdade622b8c1f57828b351aa2aRomán Arén. Foi Teodosio Vesteiro Torres o primeiro que, no século XIX, puxo a atención nun poema de Frei Diego de Valencia dirixido a Vasco Lopes, en realidade a Vasco Pérez de Camôes, pretenso pai do autor d’Os Lusiadas, que na Crónica de Juan I figura como galego, o mesmo que no Cancioneiro de Baena. Cren algúns, erroneamente, que o apelido Camôes é corrupción de Caamaño. Tamén o Marqués de Santillana cita este Vasco de Camôes, do que non conservamos obra, mais si a “pregunta” que lle dirixe Diego de Valencia, da que amoso un fragmento: Vasco Lopez, amigo, Dios vos consuele,/e mas vos ensalce e onrra e bien/que vos me digades de qual parte vien/desir siempre ¡ay! E nada non duele. Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá CLVI. Frei Diego de Valencia

Charo Lopes

O Escritor. Album_Charo_Lopes 169Pastor Rodríguez. Natural de Boiro, fotógrafa, xornalista e poeta. Colaboradora de Barbantia, en 2007 foi incluída polo seu concello natal no Catálogo de Novos Creadores do Barbanza. Licenciada en Xornalismo, na universidade de Compostela vencéllase ás loitas sociais e políticas cunha visión independentista. En Ourense fórmase como fotógrafa artística na ESAD Antonio Faílde e xa na Coruña cursa un Mestrado en Literatura, Cultura e Diversidade. No ano 2014 recibe o primeiro premio Xuventude Crea da Xunta de Galicia polo poemario Random. Do quotidiano e en 2015 gaña o Premio Fiz Vergara Vilariño con De como acontece o fin do mundo (2016) e logo o Premio de poesía Cidade de Ourense con Álbum (2020). Continue reading Charo Lopes