Arquivo da categoría: Xosé Manuel Lobato

Andoriñas

Xosé Manuel Lobato. Ausencias con pe-gada, reliquias que seguen na mente e non deixan de estar presentes, malia a súa desa-parición. Turvisco ou matagaliñas, érbedo dos licores, xilbarbeira, estriperio… Todas elas unha dádiva na realidade dos nosos an-tepasados e, hoxe no maxín … Sigue lendo

Publicado en Narrativa, Xosé Manuel Lobato | 4 Comentarios

Relicario maxín

Xosé Manuel Lobato. Seleccionar para etiquetar, con meticulosidade foron elixidas cada unha das rochas, pedra a pedra e croio a croio despois dunha profunda inspección. Semellaba que tanta substancia de orixe pétrea ía formar parte dunha creación ornamental, como a vida … Sigue lendo

Publicado en Narrativa, Xosé Manuel Lobato | Deixa un comentario

Natal

Xosé Manuel Lobato. A miña meixela esquerda contráese, reacciona con intensidade, convulsión ante o familiar, era o derradeiro. Beixo prolongado, profunda carga emotiva, a dor dun corazón desgarrado era transmitida por uns beizos temerosos, o meu corpo percibía xa relaxado, mais por … Sigue lendo

Publicado en Narrativa, Xosé Manuel Lobato | 2 Comentarios

Memoria sempre

Xosé Manuel Lobato. Acaso, cando non queremos asumir responsabilidades, non é bo ter unha casa en estado ruinoso para culpabilizala de todo aquilo que fixemos. Acaso, non desacouga e doe o feito de esquecer ou mesmo ignorar aquilo de onde … Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Xosé Manuel Lobato | Deixa un comentario