Arquivo da categoría: Xosé Manuel Lobato

Relicario maxín

Xosé Manuel Lobato. Seleccionar para etiquetar, con meticulosidade foron elixidas cada unha das rochas, pedra a pedra e croio a croio despois dunha profunda inspección. Semellaba que tanta substancia de orixe pétrea ía formar parte dunha creación ornamental, como a vida … Sigue lendo

Publicado en Narrativa, Xosé Manuel Lobato | Deixa un comentario

Natal

Xosé Manuel Lobato. A miña meixela esquerda contráese, reacciona con intensidade, convulsión ante o familiar, era o derradeiro. Beixo prolongado, profunda carga emotiva, a dor dun corazón desgarrado era transmitida por uns beizos temerosos, o meu corpo percibía xa relaxado, mais por … Sigue lendo

Publicado en Narrativa, Xosé Manuel Lobato | 2 Comentarios

Memoria sempre

Xosé Manuel Lobato. Acaso, cando non queremos asumir responsabilidades, non é bo ter unha casa en estado ruinoso para culpabilizala de todo aquilo que fixemos. Acaso, non desacouga e doe o feito de esquecer ou mesmo ignorar aquilo de onde … Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Xosé Manuel Lobato | Deixa un comentario

O río terapéutico

Xosé Manuel Lobato. Enclave na in-mensidade, terras acordoadas, petoutos formando cordais, desexos de beixos pé-treos coa nube fuxidía. Aquí, percorrendo o Xurés, unha serra invadida e chamus-cada pola ra pirómana, semella un anfibio que dende tempo atrás permanece afec-tada polo andazo … Sigue lendo

Publicado en Narrativa, Poesía, Xosé Manuel Lobato | 1 Comentario