Arquivo da categoría: Lois Agrelo Arxóns

Glasses

Lois Agrelo Arxóns. Parece que un tipo quedou a durmir nos sofás da facultade. Un tío pelado de gafas. Non se move moito. As estudantes mírano polo recuncho do ollo mentres mastigan a tortilla rodeada de pan. Moveuse. Xirou un pouco … Sigue lendo

Publicado en Lois Agrelo Arxóns, Narrativa | 1 Comentario

Le temps est bon

Lois Agrelo Arxóns. «Le temps est bon, / le ciel est bleu / j’ai deux amis qui sont aussi mes amoureux / nous n’avons rien à faire rien que d’être heureux». Nunha sala sen portas, tres persoas míranse fixamente unha á outra, … Sigue lendo

Publicado en Lois Agrelo Arxóns, Narrativa | 3 Comentarios

I am ERROR

Lois Agrelo Arxóns. [ERROR 404: Not Found] Perdido. Está todo perdido. Calquera curso de acción resultaría inútil, un gasto da pouca enerxía que queda. O único lóxico é agardar o final. Estes son os últimos minutos. Polo menos quedarán rexistrados. Pero tampouco … Sigue lendo

Publicado en Lois Agrelo Arxóns, Narrativa | Deixa un comentario

Synchronic

Lois Agrelo Arxóns. Atópome sentado, tecleando. Érgome. Continúo sentado tecleando. Mírome con curiosidade. Afástome do escritorio. Sigo tecleando. Dou un paso, a modo de experimento. Deixo un rastro. Miro pola ventá. Copias da miña persoa cristalizadas no tempo. Eu, sincrónico. Diríxome … Sigue lendo

Publicado en Lois Agrelo Arxóns, Narrativa | Deixa un comentario