Arquivos da categoría Narrativa

O artista da fame, de Kafka

71k6b0KMKCLCésar Alen. Nos últimos anos descendeu moito o interese polos xaxunadores. Non é unha frase miña, senón o comezo do conto de Franz Kafka. Un relato desasosegado, impactante, pero absolutamente recoñecible, é dicir, kafkiano. Xa é un mérito en si mesmo, acuñar un cualificativo que defina unha obra. Quizais a obra non sexa do todo coñecida, pero si unha remota resonancia de algo que quizais queira dicir… non sei, o que todos cremos que quere dicir; en realidade non fai falla definilo, resultaría redundante. O certo é que descubrín este relato xunto ao do Artista do trapecio, ao fondo dunha edición de Bruguera da coñecida Metamorfose. Continue reading O artista da fame, de Kafka

Tres portas -tres-

orpen-mujer-desnuda-sentada-en-una-cama-pintores-y-pinturas-juan-carlos-boveriMarina Losada Vicente. Escribir un texto para que ti o leas, para que  digas, vaia, quizais… pode que si sexa para tanto, farta de que a voz non chegue. Trazar as liñas capaces de facer que te poñas no meu lugar e entendas por que pechei as portas todas. Reflectir como eran as cousas na casa, no silencio. Parágrafos nos que debuxe como me encollía. Frases que percorran o camiño  da desintegración como persoa. Un proceso de redución das dimensións sólidas e non sólidas. Palabras que conformen o sentir, o sentirme, sendo a receptora nunha realidade na que te dobrega o desamparo. Ben, vouno intentar. Vou facerche sitio. Tentarei acomodo para ti. Que te sintas no meu corpo nas horas baixas da noite. Continue reading Tres portas -tres-

Traducións, versións e interpretacións

Matalobos

Matalobos

Francisco Ant. Vidal Blanco. O Moisés de Miguel Anxo ten uns corniños, porque san Xerome, patrón dos tradutores e autor da famosa Vulgata, confundiu unha palabra hebrea que significa «corno» con outra que quere dicir «rostro resplandecente», e como ninguén ousou corrixir ó douto santo, así quedou por escrito durante séculos.  Continue reading Traducións, versións e interpretacións