Arquivos da categoría Pastor Rodríguez

Basilio Fernández Barbazán, mestre do galeguismo

O Escritor. Tapal 1 novembro 1950Pastor Rodríguez. Nacido o 4 de xullo de 1904 en Santa Cristina de Barro, Noia, Fernández Barbazán foi perito agrícola profesionalmente, pero ficou na memoria colectiva polo seu amor á cultura. Xuíz de Paz na súa vila, profesor no instituto, escritor en revistas profesionais, foi un dos colaboradores nos anos cincuenta da revista Tapal, onde publicou os seus aforismos co título “Denantes”. Os seus artigos apareceron tamén en La Noche, o xornal vespertino de Compostela. Agrupou outros escritos seus coa denominación “Carapolas”, que publicou en El Correo Gallego. Tamén foi debuxante e un gran afeccionado á conversa, transmitindo o amor ás cousas propias aos mozos, o que lle foi recoñecido por Avilés de Taramancos nun fermoso artigo de 1988, “O Muíño”. Continue reading Basilio Fernández Barbazán, mestre do galeguismo

Lances dun busto

Valle-Inclán a tombosPastor Rodríguez. A fotografía é de 1969 e a pétrea efixie do creador do esperpento está humildemente pegada ao chan da Curotiña con cemento. No camiño perdeu o pedestal, e antes foi expulsada dos xardíns de Pontevedra, onde se atopaba dende 1936. O alcalde da boa vila pontevedresa, Juan Argenti, non gustaba do autor das Sonata,s e quizais tampouco do creador deste busto primitivista, neorrománico, Benito Prieto Coussent, quen estivera ao estoupar a guerra no cárcere. E así agasallou a Pobra en 1954 coa estatua, que chegou a esa vila por mar, e que estivo tirada  a carón da lonxa vella ata 1960. Continue reading Lances dun busto

Un precursor no Barbanza

thumbnail_O escritor. Album_de_la_Caridad_capaPastor Rodríguez. Na literatura galega coñécense como precursores os escritores en galego anteriores a Rosalía de Castro e que publicaron os seus textos entre 1840 e 1862; isto é, do nacemento do Provincialismo -o primeiro galeguismo- á edición do Álbum de la caridad, libro de 1862 que levaba anexo un Mosaico poético de nuestros vates gallegos contemporáneos, organizado por Antonio de la Iglesia González (1822-1892), e que contiña corenta autores na nosa lingua, de Cernadas e Castro a Rosalía. O Mosaico é, en xeral, bilingüe, aínda que tamén contén un poema en francés e outro en latín, e moitos dos autores que escriben en galego son case descoñecidos. Continue reading Un precursor no Barbanza