Arquivos da categoría Pastor Rodríguez

Jesús Ricardo Martínez Balirac, un xesuíta noiés

O Escritor. Reflexiones_sobre_perfección_sacerdotalPastor Rodríguez. Entre os escritores relixiosos orixinarios do Barbanza, a maioría pertencen ao clero secular (Faustino Rey Romero, Torres Queiruga…), pero no clero regular a parte do león é para os franciscanos (Santiago Agrelo, Luís Rodríguez), o que é perfectamente lóxico se pensamos na presenza dos conventos de San Francisco na Pobra do Caramiñal, Noia e Louro, ademais da proximidade do convento de Herbón. Continue reading Jesús Ricardo Martínez Balirac, un xesuíta noiés

Cartas das heroínas, Ovidio en galego

O Andel. Cartas_das_heroinasPastor Rodríguez. O século XXI é, para o galego, o século con máis presenza de Ovidio na lingua galega, dende que no ano 2001 Rodríguez Alberte editara a Arte de amar (Laracha, Xuntanza) e no 2004, en edición bilingüe, publicara Dobarro Posada as Metamorfoses na coñecida colección Clásicos en galego da Xunta de Galicia. Ese labor de amosar os clásicos grecolatinos continúao hoxe a editorial Rinoceronte na súa colección Vétera, que dirixe Raúl Gómez Pato, e onde xa estaba publicado outro volume que contiña a Arte de amar cos Remedios de amor. Continue reading Cartas das heroínas, Ovidio en galego

Eduardo Ces Iglesias, cofundador de Tapal

O Escritor. Agenda NoyesaPastor Rodríguez. Nacido no Couto de Sabardes, Noia, en 1917, entrou en contacto co xornalismo xa antes da guerra civil. En 1950 será un dos fundadores da revista noiesa Tapal. O seu labor xornalístico desenvólveo nos xornais La Noche, La Voz de Galicia, El Ideal Gallego, El Correo Gallego e El Diario Español de Montevideo. Deste traballo xurdirá o seu primeiro libro, Agenda noyesa (anecdotario popular), publicado en Santiago de Compostela en 1984, con prólogo de Xosé Manuel Cairo García. Continue reading Eduardo Ces Iglesias, cofundador de Tapal

Nicolasa Añón, a poetisa popular

A Escritora. Poesías_de_Nicolasa_AñónPastor Rodríguez. Aínda que é unha muller, Rosalía de Castro, a figura principal da literatura galega no século XIX, non son moitas as figuras femininas que cultivaron o galego nese período, e todas son dignas de atención. A pesar disto, Nicolasa Añón Paz, a irmá do poeta Francisco Añón, é un caso diferente, pois non é unha poetisa culta, senón o testemuño mellor que temos da poesía popular, unha fistora, unha escritora sen estudos que, con todo, estaba chea de creatividade. Nacida en Boel, Outes, en 1810, ata 2014 só coñeciamos dúas composicións en galego desta autora, que Lisardo Rodríguez Barreiro nos transmitira en 1890 no seu libro Esbozos y siluetas de un viaje por Galicia. Continue reading Nicolasa Añón, a poetisa popular