Arquivos da categoría Pastor Rodríguez

Eduardo Ces Iglesias, cofundador de Tapal

O Escritor. Agenda NoyesaPastor Rodríguez. Nacido no Couto de Sabardes, Noia, en 1917, entrou en contacto co xornalismo xa antes da guerra civil. En 1950 será un dos fundadores da revista noiesa Tapal. O seu labor xornalístico desenvólveo nos xornais La Noche, La Voz de Galicia, El Ideal Gallego, El Correo Gallego e El Diario Español de Montevideo. Deste traballo xurdirá o seu primeiro libro, Agenda noyesa (anecdotario popular), publicado en Santiago de Compostela en 1984, con prólogo de Xosé Manuel Cairo García. Continue reading Eduardo Ces Iglesias, cofundador de Tapal

Nicolasa Añón, a poetisa popular

A Escritora. Poesías_de_Nicolasa_AñónPastor Rodríguez. Aínda que é unha muller, Rosalía de Castro, a figura principal da literatura galega no século XIX, non son moitas as figuras femininas que cultivaron o galego nese período, e todas son dignas de atención. A pesar disto, Nicolasa Añón Paz, a irmá do poeta Francisco Añón, é un caso diferente, pois non é unha poetisa culta, senón o testemuño mellor que temos da poesía popular, unha fistora, unha escritora sen estudos que, con todo, estaba chea de creatividade. Nacida en Boel, Outes, en 1810, ata 2014 só coñeciamos dúas composicións en galego desta autora, que Lisardo Rodríguez Barreiro nos transmitira en 1890 no seu libro Esbozos y siluetas de un viaje por Galicia. Continue reading Nicolasa Añón, a poetisa popular

Basilio Fernández Barbazán, mestre do galeguismo

O Escritor. Tapal 1 novembro 1950Pastor Rodríguez. Nacido o 4 de xullo de 1904 en Santa Cristina de Barro, Noia, Fernández Barbazán foi perito agrícola profesionalmente, pero ficou na memoria colectiva polo seu amor á cultura. Xuíz de Paz na súa vila, profesor no instituto, escritor en revistas profesionais, foi un dos colaboradores nos anos cincuenta da revista Tapal, onde publicou os seus aforismos co título “Denantes”. Os seus artigos apareceron tamén en La Noche, o xornal vespertino de Compostela. Agrupou outros escritos seus coa denominación “Carapolas”, que publicou en El Correo Gallego. Tamén foi debuxante e un gran afeccionado á conversa, transmitindo o amor ás cousas propias aos mozos, o que lle foi recoñecido por Avilés de Taramancos nun fermoso artigo de 1988, “O Muíño”. Continue reading Basilio Fernández Barbazán, mestre do galeguismo