Arquivo da categoría: Román Arén

Galicia e os galegos na poesía castelá XCV. Cervantes

Román Arén. Malia a súa probable orixe galega, que mesmo algúns deducen do Quixote, sen ter visitado nunca Galicia, Cervantes Saavedra manexou moitos dos tópicos negativos sobre o noso país. Deixando á parte La tía fingida, no vela que se … Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Narrativa, Poesía, Román Arén | Deixa un comentario

Galicia e os galegos na poesía castelá XCIV. Lope de Vega escribe castrapo

Román Arén. Lope de Vega foi un dos poetas fundamentais do Romanceiro Novo e o profesor Antonio Sánchez Jiménez leva anos estudando e editando o Romanceiro lopesco, seguindo o ronsel do seu mestre Antonio Carreño. Agora (2018), na colección Letras … Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Poesía, Román Arén, Teatro | 1 Comentario

Galicia e os galegos na poesía castelá XCIII. Un cántabro: Lorenzo Oliván

Román Arén. Teño nas mans Para una teoría de las distancias (Barcelona, Tusquets, 2018) de Lorenzo Oliván, poeta e ensaísta de Castro Urdiales, Cantabria, nado en 1968, de que só coñecía o poemario Nocturno, casi, publicado en 2014 nesta mesma … Sigue lendo

Publicado en Poesía, Román Arén | Deixa un comentario

Galicia e os galegos na poesía castelá XCII. Lorca, sempre Lorca (II)

Román Arén. Atopa, Lorca, afinidades entre o galego e o andaluz, o xitano. Algunhas afirmacións de Lorca quizais alporicen a algúns: “Español por encima de todo y de todos, y después amante fervoroso de cuanto tienen de personal y característico las … Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Poesía, Román Arén | Deixa un comentario