Arquivos da categoría Román Arén

Galicia e os galegos na poesía castelá. CXXVII. Luis Rosales

descargaRomán Arén. Foi un gran poeta Luis Rosales (1910-1992), pero vese preterido ás veces polo seu apoio ao franquismo e polo “asunto Lorca”. Comezou como poeta con Abril (1935), neoclásica pero de gran calidade. Na guerra enlixou o seu nome coa poesía franquista, pertenceu ao núcleo de <Escorial>, pero publicou logo dous grandes libros: La casa encendida (1940) e Rimas (1951). Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá. CXXVII. Luis Rosales

Galicia e os galegos na poesía castelá. CXXVI. O conde de Villamediana

descargaRomán Arén. Nacido en Lisboa en 1582, o conde de Villamediana pertence á primeira xeración poética do século XVII, a carón de Quevedo, Rioja ou Carrillo Sotomayor. Logrou como poeta sintetizar as diversas correntes que conflúen no Século de Ouro: petrarquismo neoplatónico, sátira brutal, elexía funeral… Famoso na lenda polo seu asesinato e os seus amores frustrados, faleceu o domingo 21 de agosto de 1622. Moi lido no seu tempo, as súas obras editáronse en 1629, 1634, 1635, 1643, 1644 e 1648, esquecido logo dous séculos, no XIX espertou de novo interese, pero a súa obra reimprimiuse só chegado o século XX. Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá. CXXVI. O conde de Villamediana

Galicia e os galegos na poesía castelá. CXXV. Un ultraísta: Tomás Luque

58119445Román Arén. Foi o ultraísmo a primeira vangarda española organizada, con centros en Madrid e Sevilla, pero con presenza noutras ciudades como Oviedo ou Valladolid. Unha vangarda sintética: expresionismo, futurismo, cubismo, creacionismo, dadaísmo. Unha ruptura co Modernismo, aínda que moitos dos ultraístas tiña esa orixe e conviviron co postsimbolismo. Un movemento no que Rafel Cansinos-Assens e Guillermo de Torre, eran as figuras dominantes, pero no que tiveron un papel importante galegos como Eugenio Montes, Xavier Bóveda, Ramón Goy de Silva, Juan Vidal Martínez ou Emilio Mosteiro, mais tamén con sinaturas máis ocasionais, como foi o caso de Vicente Risco ou Valle-Inclán. Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá. CXXV. Un ultraísta: Tomás Luque

Galicia e os galegos na poesía castelá CXXIV. Un anarquista canta a Rosalía

agrazRomán Arén. En 1985 Xesús Alonso Montero incluíu na súa Coroa poética para Rosalía de Castro un interesante poema, “Galicia mártir”, publicado na revista <CNT> número 745, o 11 de novembro de 1937, o ano do centenario do nacemento da poeta, e dá o texto como anónimo. Xa en 2004 Alonso, na obra Páxinas sobre Rosalía de Castro (1957-2004) (Vigo, Xerais), fornécenos o dato da autoría do texto, Antonio Agraz, e, baseándose en Serge Salaün, indícanos que foi o poeta libertario da guerra, detido en 1939, condenado a doce anos de cárcere e que morreu no Hospital Provincial de Madrid en 1959. Salaün inclúeo no Romancero de la guerra de España 1. Romancero libertario (1971). Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá CXXIV. Un anarquista canta a Rosalía