Arquivos da categoría Román Arén

O xiro, de Noelia Gómez

O Andel. O_xiro_Noelia_GomezRomán Arén. Noelia Gómez (Rianxo, 1995), xornalista e especialista en literatura comparada, obtivo con este poemario o V Premio de Poesía Gonzalo López Abente. O xiro, o movemento que vencella o “cortar o embigo / e enterrar o corpo”. Pero se “nacemos suxeitando a morte”, verso co que remata a obra, a autora vainos guiando polos arames dos lugares, mais verquéndolles unha outra mirada: “chegará o día / no que o mar / inunde toda a praza”. O coñecido estráñase, móvese, acompaña os desexos do corpo, nese “querer derruba paredes”, a saudade da infancia, sempre móbil na mirada. A necesidade da escrita para comprender ese mundo das mulleres que “non viaxan / non comen fóra / non bailan / retan o medo”. Continue reading O xiro, de Noelia Gómez

Galicia e os galegos na poesía castelá CXLII. Victoriano Crémer

victoriano-cremer-Román Arén. Victoriano Crémer (1907-2009) é o paradigma do que Dámaso Alonso entendía como poeta enraizado, comprometido anotaban outros, ou social, pero a definición de Dámaso Alonso é a máis acertada, xa que nos primeiros corenta o “compromiso” só podía ser expresado polos vencidos en clave expresionista, pesimista e simbólica, cando non relixiosa (que non nacional-católica). E Crémer, de orixe pobre, foi un vencido, como o foron Ramón de Garciasol, Carballo Calero, Leopoldo de Luis, Celaya e moitos outros. Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá CXLII. Victoriano Crémer

Galicia e os galegos na poesía castelá CXLI. O cancioneiro de Palacio.

cancioneroRomán Arén. É ben sabida a importancia que ten o Cancioneiro de Palacio na poesía galega, pois ofrece os derradeiros ecos da nosa poesía trobadoresca, e del participaron, manipulando, máis ou menos a súa lingua, Sanz e Álvarez Blázquez para reproducir, cando menos, catorce cantigas que son galegas (de Macías, García de Pedraza, Pedro de Portugal, García de Medina, Pedro de Santa Fe, Antón de Montoro, mendo de Campo, Suero de Ribeira e algúns textos anónimos de raíz popular. Compilado entre 1500 e 1520, é co Cancioneiro de Baena, testemuño fundamental do período final (salvado o no achado de Henrique Monteagudo) da nosa lírica medieval. Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá CXLI. O cancioneiro de Palacio.

A noite do lobo

O Andel. A_noite_do_lobo_Abel_Tome. MaioRomán Arén. Abel Tomé (Outes, 1984) consolida o seu debut como narrador con A noite do lobo, Premio Illa Nova 2019, do que xa ficara finalista coa súa primeira novela, A noite do corvo. Paisaxes agrestes, pasado escuro nas personaxes, un ton gótico,  ou a violencia son as características desta novela, que está máis preto do romance ca da novela psicolóxica, e que vai gustar a novas lectoras afeitas, e afeitos á aventura. Pero falo para lectoras, sobre todo, porque a obra de Tomé fai na muller atención especial, pois que se dexerga un certo ton feminista nesta historia de lobos que serve de homenaxe ás mulleres oprimidas, nunha sociedade esmagadora e abafante. Continue reading A noite do lobo