Marina Losada Vicente. Poñamos que era máis feminina, se visualizas ordenada con femia. Poñamos que era de seu máis atenta coas cousas da casa, se confundes aprendizaxe con predisposición. Poñamos que Matilde era participativa de forma natural, cun enfoque altruísta sobre a cousa común. Seguir lendo A nai da miña irmá
Todolos artigos de: cafebarbantia
A memoria voluble
Francisco Ant. Vidal Blanco. Ó parecer, esta semana Xulio foi atendido da gripe que non dá sacado do lombo por un tal doutor Andrade, quen non o recoñeceu a pesar de que foron veciños e amigos de infancia. Nin se decatou das moitas indirectas que lle soltou para retornarlle a memoria; e por non recoñecer nin sequera tivo un aceno cando citou as rúas, as casas e os veciños a que Xulio fixo referencia constantemente. Seguir lendo A memoria voluble
A casa xunto ao volcán
Mercedes Rodríguez Fraga. Dicía noutra ocasión neste mesmo blog que a primeira novela de X. Ricardo Losada, Bótame deste mar fóra, era unha mostra do carácter «humano, demasiado humano» do autor, ao tempo que parafraseaba o título dunha obra de F. Nietzsche.
Non se equivocaba X. Ricardo na presentación da súa última novela en Rianxo cando dicía que Nietzsche espertaba paixóns no seu alumnado de Filosofía. Por ese motivo, decidiu escribir sobre como a protagonista, unha alumna do IES Félix Muriel, construía a súa casa xunto ao volcán. Seguir lendo A casa xunto ao volcán
O “meu” can de rastrexo
Mauricia Ces Quintáns. Cando a miña memoria por fin se evada, que o incineren ao meu lado. Non estaba previsto; ao contrario. Unha forza invisible ábreme os ollos. Non é o meu desexo, pero faino. Esperta na madrugada. E non é de día. Seguir lendo O “meu” can de rastrexo