Gonzalo Trasbach. En Feria, a súa primeira obra, unha novela-autobiográfica, Ana Iris Simón (Campo de Criptana, Cidade Real, 29 anos), rende homenaxe ao sentimento comunitario dos seus avós e pais, feirantes e campesiños, fronte ao individualismo nihilista e ao escapismo triunfantes entre nós, ou mellor dito, na sociedade actual. Esta moza xornalista, tras pasar polas revistas “Telva” e “Vice”, ingresará nas listaxes do paro o vindeiro mes de xuño, cando rematará o seu contrato como guionista en “Playz” de RTVE. Para entón espera dar a luz ao seu ou súa fillo/a, polo cal decidiu abandonar Madrid e regresar á vila dos seu familiares. Neste seu debut como escritora, a manchega tributa honores a toda a súa liñaxe, á vez que desmonta o mito dos “millenials” da clase media nacional. Seguir lendo Feria, de Ana Iris Simón
Todolos artigos de: cafebarbantia
Virus rampante, café andante
Emilio Castro. Esta infinda pandemia que nos vai comendo a vida de maneiras moi diversas e sofisticadas tamén nos vai ensinando a capacidade e tenacidade humana para superala e transformala. ” El tiempo que tenemos no es corto; pero perdiendo mucho de él, hacemos que lo sea, y la vida es suficientemente larga para ejecutar en ella cosas grandes, si la empleáremos bien”. Con este sabio consello que lle dá Séneca a Paulino[1] habemos de enfrontar o tempo que nos toca vivir e esquecer que de nada serve queixarnos e enredarnos na calidade e composición das máscaras, na bondade ou nos perigos das vacinas Seguir lendo Virus rampante, café andante
El hombre de Calcuta, de Abir Mukherjee
Xerardo AgraFoxo. Para os que desexen escribir unha novela negra, esta semella un modelo narrativo: unha época conflitiva (o Raj, o período colonial inglés na India); un pano de fondo atraente (os arrabaldes da asfixiante cidade de Calcuta); un sarxento de policía (Sam Wyndham) que arrastra sobre as súas costas un pasado amargo; unha comisaría con policías de identidades contrapostas (os nativos e os colonos) e o asasinato dun alto funcionario británico no barrio máis escuro da cidade, onde a miseria convive coas casas de citas e os locais de opio. El Hombre de Calcuta (2021) recrea tamén o ambiente desta metrópole bengalí, onde a calor húmida se mestura cos misterios e as incertezas daquela época, cando os movementos nacionalistas, que logo lideraría un tal Gandhi Seguir lendo El hombre de Calcuta, de Abir Mukherjee
Días sen fame, de Delphine De Vigan
Fidel Vidal. Publicada baixo o pseudónimo de Lou Delvig, Días sen fame (Anagrama, 2001) é a primeira novela de Delphine De Vigan. Nela relata, nunha sorte de confesión catártica, a loita que mantén contra si mesma, contra o seu corpo, contra a imaxe imposible. Trátase dunha obra autobiográfica, a crúa historia dunha rapaza que sufre de anorexia. “Todo sucedeu paulatinamente. Até chegar a iso”. “Até que o frío invadiu o seu corpo, inimaxinable. Un frío que lle anunciaba o final e que tiña que elixir entre vivir ou morrer”. Contada en terceira e en primeira persoa, unhas veces ela e outras Laure. “A delgadeza como un grito”. “Un saco de ósos nunha cama de hospital, iso é o que é. Nin máis nin menos”. A ganancia en peso, en gramos, implica intensos esforzos e moita disciplina. Seguir lendo Días sen fame, de Delphine De Vigan