Arquivos da categoría Poesía

Decano de cátedra

Xoán_Xosé_Fernández_Abella_(AELG)-1Xosé Manuel Lobato. Estrela permanente./Agarimoso porto./Forza e pulo./Permanencia indelébel./Exemplo impar./Vencedora do tempo./Na miña vida, sempre. Arte na composición, dende a xene estilística conquista a erudición para acadar un sofisticado trobar. Xoán Xosé Fernández Abella, poeta por convicción, de profunda formación, realza con cada verso un sofisticado estilo poético. Verso a verso, durante varios lustros, o seu corazón xeneroso foi esa fontela que abrolla fresca na poética de noso. Unha poesía na que o vate é inspirado pola terra nai, unha natura esplendorosa que Xoán sempre defendeu e defende con enérxica e briosa oralidade. Continue reading Decano de cátedra

Galicia e os galegos na poesía castelá CI. Unha poeta cubana: Nancy Morejón

2-nancy-morejon-por-miguel-eliasRomán Arén. Nacida na Habana en agosto de 1944, Nancy Morejón é profesora e tradutora, licenciada en 1966 en lingua e literatura francesa, mais tamén poeta, autora de volumes como Mutismos (1962), Amor, ciudad atribuída (1964) e Richard trajo su flauta y otros argumentos (1967), ademais de xornalista e autora de monografías. No ano 2007, no volume colectivo Poetas con Rosalía IV, aparece o seu poema “Rosalía de Castro”:

Mi viejo río/corre ante mis ojos/asustados por tanta historia vieja./Es el río Sar/ante los ojos de Rosalía de Castro,/en su frente una estrella,/en su labio un cantar,/quien me presta los suyos/para volver a comprender nuestro pasado,/oh, viejo río de ópalo. Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá CI. Unha poeta cubana: Nancy Morejón

Buñuel, poeta

69453257Fidel Vidal. Jean-Claude Carrière, no Limiar aos Escritos de Luis Buñuel (Páginas de Espuma, 2000), di que Buñuel era “home de silencios, de meditación”. Gustaba de vivir, xogar, improvisar, contar historias, mesmo “ás veces a mesma historia varias veces no mesmo día, pero con sutís variacións”. O cine, dicía, é un encargado de vestiario que pregunta polos zapatos que deben ir na escena do baúl, e o director de cine é aquel que non pode permitirse responder: “Non o sei” ou “Non me importa”. Sempre se mantivo a distancia da escritura, se ben participou no seu magnífico libro Mi último suspiro. Buñuel, agás nalgunhas excepcións, non escribía os seus guións. Continue reading Buñuel, poeta

Galicia e os galegos na poesía castelá XCIX. Unha cubana: Reina Rodríguez

elpianormr1Román Arén. Reina María Rodríguez, habaneira de 1952, licenciada en Literatura Hispanoamericana e editora da revista <Azoteas>, comezou como poeta en 1975 con La gente de mi barrio, para publicar logo outros trece poemarios. Gañadora do Premio Casa de las Américas en 1984 e 1998, en 2014 foi Premio Pablo Neruda, pero xa gañara en 2013 o Premio Nacional de Literatura, entre outros galardóns. Os seus poemarios máis recentes son Variedades de Galiano (2008) e El piano (2013). A presenza dos galegos en Cuba foi grande, e iso tiña que ter pegadas na literatura da illa, e así o manifesta tamén a poesía de Reina Rodríguez: no seu poemario de 1975 o texto “Doña Felicia” contén alusións a Galicia. Continue reading Galicia e os galegos na poesía castelá XCIX. Unha cubana: Reina Rodríguez