X. Ricardo Losada. Hai certa tendencia a pensar que os intelectuais son máis feministas porque namoran de mulleres cultas, mentres que o resto dos homes son machistas porque buscan mulleres pouco intelixentes para poder dominalas mellor. É unha estupidez. As mulleres, coma os homes, son máis ou menos domables, non en función da súa intelixencia e cultura, senón do seu temperamento e carácter. Seguir lendo Primeira persoa feminina
Arquivo da categoría: X. Ricardo Losada
Un grafite impuro
X. Ricardo Losada. Leo nun artigo de prensa que as culturas non occidentais xa non fan obxectos decorativos ou artesanías para consumo interno, e moito menos aínda para prácticas rituais, senón para vendérllelos aos turistas. Mágoa. E non só porque implique a perda de moitas tradicións propias, e a mercantilización dun tipo de arte moi peculiar, senón por un problema artístico. Os nativos crean obxectos ou estéticas acordes cos prexuízos que os turistas teñen sobre esas culturas, desvirtuándoas totalmente. Pasa o mesmo coas comidas. Vas a China e non probas a comida que toman os chineses. Tomas a comida chinesa preparada para o gusto occidental. Seguir lendo Un grafite impuro
O criterio dos tres “ierros”
X. Ricardo Losada. Comezo o día lendo o meu caderno de notas deste ano. A primeira entrada é unha frase do cacique mexicano Gonzalo N. Santos: “La moral es un árbol que da moras”. Recordo tela lido nun libro de Juan Villoro e, como me parecera xenial, anotala inmediatamente. Seguir lendo O criterio dos tres “ierros”
Primeira frase
X. Ricardo Losada. Todos os que escribimos novelas ou relatos sabemos que hai un debate recorrente na historia da literatura, mesmo nos obradoiros literarios que tanto proliferan na actualidade, sobre como debe ser a primeira frase. Como en todos os ámbitos, hai posturas moi diverxentes. Desde os que consideran que é irrelevante ata os que consideran que ten unha importancia decisiva atrapar o lector desde a primeira liña Seguir lendo Primeira frase