Arquivo da categoría: Román Arén

Galicia e os galegos na poesía castelá VI. Luis López Álvarez

querenciasRomán Arén. Non goza da fama que merece o poeta leonés Luis López Álvarez, nacido en La Barosa, que en 1952 publicou o poemario Arribar sosegado, para editar logo unha ampla obra poética: Víspera en Europa (1957), Las querencias (1969), Rumor de Praga (1971), Cárcava (1974), Tránsito (1979), Cómputo (1985), Elegíaca (1985), Pálpito (1990) e Adarmes (1991). Profesor universitario, na súa estadía en París fundou a revista <Desquicio>. Xa en 2001 a famosa colección Esquío de Ferrol editoulle Querencias y quereres, que contén un poema dedicado a Salvador de Madariaga e o titulado “Santiago de Compostela”, un soneto: Seguir lendo Galicia e os galegos na poesía castelá VI. Luis López Álvarez

Galicia e os galegos na poesía castelá V. Jon Juaristi

juaristiRomán Arén. Jon Juaristi é moi coñecido como ensaísta sobre temas vascos, sempre en español, sempre fronte ao terrorismo e sempre contra os nacionalistas, dende posturas “unionistas”. Pero Juaristi é, tamén, poeta, e un poeta importante na súa xeración. Nado en 1951, en 1985 publicou Diario del poeta recién casado, unha obra chea de ironía, lirismo e sátira, nunha pluraridade de tons. Xa en 1987 editará Suma de varia intención e en 1988 Arte de marear. Logo recollerá os primeiros libros en Mediodía, editado en Granada en 1994. E nese compilatorio recolle un fermoso poema do seu primeiro libro de 1985, “Iré al Caurel”, dedicado a Uxío Novoneyra, que é o que eu reproduzo agora: Seguir lendo Galicia e os galegos na poesía castelá V. Jon Juaristi

Galicia e os galegos na poesía castelá IV: Concha Méndez

conchaRomán Arén. Cando se fala da Xeración do 27 rara vez se fala das súas poetas e, se se fala, faise con paternalismo e certo ton despectivo, inxustificados unha historia da poesía española e da Xeración do 27 non pode ignroar os nomes de Ernestina de Champourcín, Josefina de la Torre, Carmen Conde ou Concha Méndez. Case todas, ademais, viron o seu eco máis apagado polo exilio tras a guerra civil ou pola postguerra pouco favorable. Concha Méndez (1898) foi participante activa na vida literaria e artística española e deportista destacada. Colaboradora do seu home, Manuel Altolaguirre en revistas como <Héroe>, <1616> ou <Caballo verde para la poesía>. Seguir lendo Galicia e os galegos na poesía castelá IV: Concha Méndez

Galicia e os galegos na poesía castela III: Gerardo Diego

gerardo diegoRomán Arén. A orde dos meus papeis pode dar a impresión de que coleccionei os poemas a Galicia dos autores franquistas, e Gerardo Diego, un dos grandes poetas da Xeración do 27, foi tamén un dos que apoiou a Franco, aínda que dende 1945 xa sen moito compromiso. Poeta de amplo rexistro, de vida longa, de calidade contrastada, está hoxe envolto nunha certa néboa, non incómoda a home discreto como foi. Vangardista e clasicista, coloquial e retórico, ten a importancia para nós de que é autor de Ángeles de Compostela (1940), libro que se xestou dende 1936. Seguir lendo Galicia e os galegos na poesía castela III: Gerardo Diego