Arquivo da categoría: Francisco Ant. Vidal Blanco

A cerca de santo Antonio

Francisco Ant. Vidal Blanco. Díxoo o Papa e iso vai a misa: Santo Antonio non é de Padua, senón de Lisboa, e se eu fose portugués tamén estaría contento de que por fin se recoñeza unha verdade en favor da que … Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Francisco Ant. Vidal Blanco, Narrativa | 3 Comentarios

A lonxevidade

  Francisco Ant. Vidal Blanco. Un amigo bioquímico asegúrame que en pou-cos anos darannos unha pastilla e sere-mos inmortais. Non llo creo, pero aínda así, cada vez que tal cousa di sinto unha especie de vertixe, coma cando me pre-gunto que … Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Francisco Ant. Vidal Blanco, Narrativa | Deixa un comentario

A difícil felicidade

Francisco Ant. Vidal Blanco. En liñas xerais, a felicidade completa é unha utopía, pero non por iso deixamos de procurala por terra mar e aire. O que para uns é bo para outros non o é tanto, uns confórmanse con ir … Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Francisco Ant. Vidal Blanco, Narrativa | 3 Comentarios

Alarmas e alarmantes

Francisco Ant. Vidal Blanco. Debería estar prohibido alarmar con fins comer-ciais. Pareceralles pouco bombardearnos cada mañá coa caída do euro, coa prima de risco, a suspensión das pensións, os recortes sanitarios, o mal estado do ensi-no, co insalubres que son todos … Sigue lendo

Publicado en Ensaio, Francisco Ant. Vidal Blanco, Narrativa | 2 Comentarios