Pilar Sampedro. (Aos libreiros de Andel (que ademais apoiaban as asociacións de defensa do libro galego) en agradecemento por eses vinte anos facendo cultura e país). O peche da libraría Andel en Vigo tráenos, de novo, o mal aire, os ventos de Hamlet en Dinamarca, esa pena de non poder soster a casa de noso. Que as librarías pechen xa non é noticia, fechan cada día ao longo da xeografía cultural. Tanto nos acostumamos á súa desaparición que semella normal, algo esperado. Ata aí chega o noso conformismo ante esta sociedade do mercado salvaxe, sen límites. Seguir lendo Triste é o cantar que cantamos →

Pilar Sampedro. As memorias máis esperadas dos últimos anos. A autobiografía dunha muller que representa unha época, unha maneira de pensar e actuar. Un relato que recolle os ecos de Galicia desde a posguerra ao momento actual. Di a cuberta que o libro é o “testimonio literario dunha vida intensa e comprometida”. Certamente, vivida a galope, pegada á vangarda de cada tempo, implicada na cuestión ideolóxica tanto na partidista como na feminista, disposta a apostar pola vida e a creación, cunha actitude responsable coa lingua e a cultura galega… As súas memorias tardaban porque ían traer luz sobre o tempo vivido e ían debuxar as outras vidas que camiñaban á par. Seguir lendo Vivir a galope. María Xosé Queizán (MXQ) →