María Xesús Blanco. A declaración de Xenebra, asinada en 1923 por homes e mulleres de todas as nacións, recoñecía que os nenos e nenas son o mellor que a humanidade ten. Esta sería a semente da Declaración Universal dos Dereitos do Neno, aprobada o vinte de novembro de 1959. Seguir lendo Declaración Universal
Arquivo da categoría: Ensaio
O artista da fame, de Kafka
César Alen. Nos últimos anos descendeu moito o interese polos xaxunadores. Non é unha frase miña, senón o comezo do conto de Franz Kafka. Un relato desasosegado, impactante, pero absolutamente recoñecible, é dicir, kafkiano. Xa é un mérito en si mesmo, acuñar un cualificativo que defina unha obra. Quizais a obra non sexa do todo coñecida, pero si unha remota resonancia de algo que quizais queira dicir… non sei, o que todos cremos que quere dicir; en realidade non fai falla definilo, resultaría redundante. O certo é que descubrín este relato xunto ao do Artista do trapecio, ao fondo dunha edición de Bruguera da coñecida Metamorfose. Seguir lendo O artista da fame, de Kafka
Unha morte ben figurada
Fidel Vidal. No teatro da vida representada nunha comedia onde cada quen participa co seu papel –como anotación marxinal da existencia-, nunca poderá o home escoller ocasión máis axeitada para se afirmar nel, coa posibilidade de alcanzar a vivencia máis crible que a propia realidade, por ser unha auténtica verdade, é dicir, verdade de autor. Seguir lendo Unha morte ben figurada
Traducións, versións e interpretacións
Francisco Ant. Vidal Blanco. O Moisés de Miguel Anxo ten uns corniños, porque san Xerome, patrón dos tradutores e autor da famosa Vulgata, confundiu unha palabra hebrea que significa «corno» con outra que quere dicir «rostro resplandecente», e como ninguén ousou corrixir ó douto santo, así quedou por escrito durante séculos. Seguir lendo Traducións, versións e interpretacións