A Montaña Máxica

fio ariadna moisesMoisés Suárez. Está a 40 Km de Porto e foi un Sanatorio de tuberculosos ata os anos 60.  As ruínas érguense nun outeiro e intuín que, se de alí saía un proxecto fotográfico, o nome sería “A Montaña Máxica”. Saíu unha exposición, e os comentarios dos asistentes ían acompañados de historias sobre o edificio. Un rapaz contoume que, logo do 25 de abril, o goberno cedera o seu uso a colectivos para que o autoxestionasen. Un fracaso que rematou co edificio pasto da pillaxe e á mercé dos yonkis. Un vello díxome que, despois, un grupo de neonazis tomara o edificio para  xuntanzas fascistas,  e unha rapaza atribuíu un remuíño de plumas dunha foto a ritos satánicos  con sacrificios de animais feitos alí. Un fotógrafo compartiu que tirara fotos co mesmo colorido, froito das batallas de pint-ball que alí organizaban empresas para enredos de executivos.

A miña montaña máxica era de todo menos o lugar onde o tempo se detiña á procura  da saúde entre a palidez de aristócratas rusas que aniñaba no meu maxín.

Chegou unha loira subida nuns grandes tacóns. Ela fixera as fotos da voda alí en busca, seica, do contraste entre o glamour do seu vestido e a decadencia das ruínas.

Desexei  que aquelas fotos fosen  una premonición do destino do seu matrimonio.

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

Podes utilizar estas etiquetas e atributos HTML : <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>