Fidel Vidal. -Que ninguén se mova… Silencio. Non escoitaches un ruído?
-Non calarás? Sempre pondo a xente en vilo.
-O meu consello, por se acaso, é que non saiades fóra. Seguir lendo Conversas de escaparate. Toda a verdade
Todolos artigos de: cafebarbantia
Porto Moniz/Seixal, socalcos vizosos, miradoiros de vertixe
Xerardo AgraFoxo. Percorrer a costa norte nos buses madeirenses, dende Santana até Achadas de Cruz, semella unha pequena aventura polo estado das estradas, sempre ameazadas polos derrubes de rochas, os túneles cegos e as continuas reviravoltas. Seguir lendo Porto Moniz/Seixal, socalcos vizosos, miradoiros de vertixe
Galicia e os galegos na poesía castelá CXLII. Victoriano Crémer
Román Arén. Victoriano Crémer (1907-2009) é o paradigma do que Dámaso Alonso entendía como poeta enraizado, comprometido anotaban outros, ou social, pero a definición de Dámaso Alonso é a máis acertada, xa que nos primeiros corenta o “compromiso” só podía ser expresado polos vencidos en clave expresionista, pesimista e simbólica, cando non relixiosa (que non nacional-católica). E Crémer, de orixe pobre, foi un vencido, como o foron Ramón de Garciasol, Carballo Calero, Leopoldo de Luis, Celaya e moitos outros. Seguir lendo Galicia e os galegos na poesía castelá CXLII. Victoriano Crémer
Un historiador de Muros
Pastor Rodríguez. Non hai dúbida de que ata as publicacións de Manuel Fabeiro, o historiador de Muros máis importante era Ramón de Artaza e Malvárez, nado nesa vila no ano 1877. Licenciado en Dereito, foi rexistrador, pero tamén xornalista, director de publicacións locais como El Diablillo, Villa de Muros ou Tribuna Gallega. Seguir lendo Un historiador de Muros