Domingo Regueira. Coa a cabeza enchufada nas pranchas, a siña Rodolfa perecía a raíña de Inglaterra coa súa pamela xardín. Levaba tres colchóns de espuma, que non se lle vía a cabeza.
Eduardo, que dende a tenda viu pasar aquela plataforma, saíu correndo a indagar o que era e, polos zapatos sen cordóns, descubriu que a portadora era a siña Rodolfa.
—Siña Rodolfa, de onde vén con tanta carga?
E con voz de bufanda, contesta: Seguir lendo A siña Rodolfa
Marina Losada Vicente. Entramos a tropel na tenda. Cinco amigas. Doce anos. Mociñas. Pedimos galletas por unidade. Daban catro, creo lembrar, por unha moeda, penso que de cinco pesetas. Un peso, chamábase a moeda. Por un peso tiñamos catro galletas. O dono era un vello. Verde. Mesmiño. Seguir lendo A tenda do señor Bruzos
X. Ricardo Losada. Unha das sorpresas máis agradables que me trouxo o confinamento foi descubrir un mundo, o das series de televisión, no que, por unha mal entendida fidelidade ao cine, sempre me negara a entrar. Creo que non desfrutaba tanto as historias, polo puro e simple pracer de que me contasen unha historia, desde que era neno e ía ao cine da miña vila. Mesmo me acabou encantando ese tempo morto, nunca superior a un día, agardando (adoito velas de dous en dous) Seguir lendo Pustina
Fidel Vidal. -As manchas da camisa eran de prebe.
-E que me dis do coitelo na man, e das marcas no pescozo?
-O mozo viña de cortar o pan e de apañar aforcados. Seguir lendo Conversas de escaparate. Eloxio da castidade