Marina Losada Vicente. No lavadoiro de fóra, os trapos a remollo, na espera de que a siña Ernesta meta man neles, frega que te frega, ata volverlles a cara negra en cara relucente. A botella da lixivia nun estante que fai a propia parede; o cepillo de pugas duras; o xabrón do lagarto, agora que non queda daquel que facía coa graxa do porco; un pequeno tendal, da altura da súa figura minguada. A filla e a neta berran, pero ela insiste en que non hai lavadora no mundo que deixe un trapo como debe de deixar. Seguir lendo Trapos
Todolos artigos de: cafebarbantia
Ensino, política e literatura
Pastor Rodríguez. Nacido en Palmeira, Plácido Betanzos García foi profesor a maior parte da súa vida activa como profesional, e durante moitos anos impartiu Tecnoloxía nos institutos de Coroso e Leliadoura da cidade de Ribeira. Profesor bondadoso e xovial, foi moi amado por varias xeracións de escolares pola súa proximidade e actitude entregada. Seguir lendo Ensino, política e literatura
Galicia e os galegos na poesía castelá CXXXIII. Luis de Narváez
Román Arén. En 1538 edítase en Valladolid a obra Los seis libros del Delphin de música en cifra para tañer vihuela do músico granadino Luis de Narváez, nado arredor de 1500 e morto entre 1550 e 1560. Estamos pois ante un músico que compón para as letras dos poetas. Ben se sabe que mesmo en lingua galega, ou que pretende selo, aparecen vilancetes e cantigas paralelísticas nalgunhas obras musicais do século XVI, como é o caso do Libro de música de mano intitulado El Maestro (Valencia, 1534) de Luis milán (“Falai, miño amor, / falaime; / si non me falais / mataime…”) ou no Cancioneiro de Upsala (Villancicos de diversos autores, a dos y a tres y a cuatro y a cinco boces, Venecia, 1556), editado de novo en 1909 por Rafael Mitjana nesa cidade de Suecia Seguir lendo Galicia e os galegos na poesía castelá CXXXIII. Luis de Narváez
A máquina do tempo
Francisco Ant. Vidal Blanco. Hai uns anos, cando lle comentei a mi tía María que ía ir a Istambul, preguntoume que se me perdera alí. Nada, respondín, vou para coñecer a cidade. «Pois para ver unha cidade xa tes a televisión». Seguir lendo A máquina do tempo