Francisco Ant. Vidal Blanco. Sempre me fixen eco daquela máxima anarquista, que as categorías son como as lacenas, canto máis altas máis inútiles, pero estaba equivocado. E para proba, aí tendes que as oficinas de dirección de calquera empresa están no piso máis alto posible, mentres que no soto fica o almacén dos aparellos de limpeza. Seguir lendo Unha cuestión de alturas
Román Arén. Ignoro cal foi a relación de Agustín de Foxá (1903-1959) con Galicia. Foi un dos máis destacados intelectuais que apoiou a Franco, famoso por ser o autor da mellor novela da guerra civil escrita dende o bando fascista, Madid de corte a cheka (1938), pero tamén dramaturgo con Baile en capitanía (1944) ou Cui-Ping-Sing (1940), bo xornalista, autor dos contos de Misión en Bucarest, viaxeiro que contou as súas experiencias en Por la otra orilla. E poeta, autor de La niña del caracol (1933), entre o modernismo e a vangarda, El toro, la muerte y el agua (1936), El almendro y la espada (1940), poesía bélica, e El gallo y la muerte (1948). Seguir lendo Galicia e os galegos na poesía castelá. LXXXVIII. O conde de Foxá
Fidel Vidal. “O destino fatal e o oráculo non eran senón [en Edipo] as materializacións da necesidade interior que o heroe pecara sen sabelo e contra os seus propósitos era, evidentemente, a expresión correcta da natureza inconsciente das súas aspiracións criminais. (…) Hamlet enfróntase á tarefa de vingar en outro os dous crimes que constitúen o contido da aspiración do Edipo; iso volve posible que o seu propio, escuro, sentimento de culpa lle paralice o brazo.” (Freud) Seguir lendo Freud / Hamlet: o desexo
Pedro García Vidal. Ao igual que as persoas, algunhas cidades posúen tamén certificado de nacemento. No caso de Noia ten data de 9 de abril de 1168, momento en que o rei Fernando II lle outorga a súa Carta Pobra, polo que a vila vén de celebrar o seu 850 aniversario. Logo de tanto tempo, a memoria devalou, e a cidadanía foi perden-do conciencia do mundo que a creou. Seguir lendo Noia, un espazo da memoria