Todolos artigos de: cafebarbantia

Acordes vogando no ar

estrada (2)Xosé Manuel Lobato. Coñecer, transmitir e amar, tres verbas nun remuíño centrípeto en magnánima inspiración, que se mecen harmoniosas no vizoso berce poético de Xosé Luna. Un barrelo que navega na ondada oceánica, abalando e devalando acada a nosa terriña  para bambear, mentres maxina ás para dende o aire compartir. Desexando acougar preto da Lúa e, ollar o firmamento na procura dun ronsel de amoríos.

Soñado pentagrama poético impregnado de profunda e intensa admiración pola vida e a nai natura, suxestivas composicións para ser musicadas e interpretadas baixo o coruscar de fuxidíos luceiros do amencer. Seguir lendo Acordes vogando no ar →

A luz fluída de Manuel Paz

«Castiñeiras» pode verse na exposición do Concello. Foto Carmela Queijeiro
«Castiñeiras» pode verse na exposición do Concello. Foto Carmela Queijeiro

Antonio Piñeiro. O tempo, ás veces, volve a nós a través do intre, da paisaxe moldeada por unha raiola, un estado de ánimo ou a lente sensibilizada dun fotógrafo. Hai ese algo que conservan os obxectos, os recullos, e que a miúdo só ese trebello propiciador é quen de extraer. Ese algo polo que sabemos que o con non é só un con. Seguir lendo A luz fluída de Manuel Paz →

Edipo / Hamlet: o saber

Edipo_foto_8Fidel Vidal. Lacan encontra unha diferenza entre Edipo e Hamlet: se Edipo mata o pai e casa coa nai sen vacilar é por non saber quen son eles; mentres Hamlet, pola contra, arengado polo fantasma do pai, sabe ben quen é. Ese saber do outro ten como efecto que o acto de Hamlet se dilate e postergue. Mentres na traxedia antiga o acto realízase porque non se sabe, na traxedia moderna o saber interfire na execución do mesmo. Seguir lendo Edipo / Hamlet: o saber →