Arquivo da categoría: Teatro

Os aventados de Elsinor

eoloFidel Vidal. Hai bos e malos ventos. E hainos terroríficos. Os peores son os improdutivos e destrutivos, os furiosos e baleiros. Mesmo houbo, e seguirá habendo, ventos de antiga raizame. De nome e sona. Por boca de Xesús Pisón (Ei, Feldmülle!, 1991) fala o Vento e proclámase curmán por parte do Nordés de Burela, “mesmo casado cunha filla do Señor Siroco, príncipe dos desertos, que me ensinou o seu asubío”. Seguir lendo Os aventados de Elsinor

As certezas do incerto do señor Don Hamlet

35b8a16646c80f055b33f270c1eed977Fidel Vidal. “¿Pode un home, ó mesmo tempo, ser e non ser? ¿Cantos homes son precisos, no escuro, para facer na luz só un home verdadeiro?” Velaí as preguntas sobre as que reflexiona Álvaro Cunqueiro na obra O incerto señor Don Hamlet, príncipe de Dinamarca (Galaxia, 1958). Cunqueiro non nos presenta o seu Don Hamlet como un señor, senón como o incerto señor. Nin tan sequera, antes ao contraio, o título de príncipe (de Dinamarca) asegura o seu ser como home (de palabra). A certeza do ser non está confirmada. Trátase de alguén inseguro de si mesmo, dun ser variábel. Un toleirán indeciso que toma decisións con acenos de arroutadas. Daquela faise válida unha pregunta: De que escuridade nacen as súas palabras e os seus actos? Seguir lendo As certezas do incerto do señor Don Hamlet

O Don Hamlet de Cunqueiro, lido ou representado?

18161977551Fidel Vidal. Ao parecer, certas referencias bibliográficas apuntan que Álvaro Cunqueiro confesou que non escribiu o Don Hamlet (Galaxia, MCMLVIII) pensando na súa representación. Segundo Manuel Lourenzo e Francisco Pillado (O teatro galego, 1979), Cunqueiro sabe ben o que é unha escena, un cadro, un acto, unha unidade dramática, pero non pode someter o “gestus” a un só punto de tensión; “o corpo pídelle máis a eses seres irreverentes que cruzan a escena: pídelles precisamente a irreverencia, a liberdade Seguir lendo O Don Hamlet de Cunqueiro, lido ou representado?