Arquivos da categoría Agustín Agra

Paisaxe olfactiva

Houellebecq describe un campo de flores como unha explosión de vulvas e penes de cores

Houellebecq describe un campo de flores como unha explosión de vulvas e penes de cores

Agustín Agra. Este día aprendín que un bufo, ademais dun xénero de anfibios entre os que se atopa o sapo europeo, é un peido cheirento que non fai ruído. Daquela, apenas as miñas neuronas comezaron a enlearse en pensar no papel que desenvolven as papilas olfactivas, o meu caletre deu en enfiar que os cans cheiran a can, os porcos a porco, as flores a flor, mais que o home -estraño animal o home!- é o único animal por min coñecido que rexeita o seu propio arrecendo. Continue reading Paisaxe olfactiva

Finis Coronat opus

Panero-1-e1471605357547Agustín Agra. Maldito. Esquizofrénico. Politoxicómano. Dipsómano. Autodestrutivo. Apocalíptico. Transgresor. Excéntrico. Performático de si mesmo. Señor das boutades. Arlequín. Dandi. Sórdido. Disruptor. Provocador. Paranoico. Lucido sempre. Lúcido, como só os esquizofrénicos poden selo. Tolo por decisión, por vocación. Explorador no límite. Especulador da loucura. Sosias de Antonin Artaud. Continue reading Finis Coronat opus

Paisaxe nocturna

paisaxe nocturna

Unha aplicación permite contemplar a Terra a través dunha cámara que porta a ISS

Agustín Agra. Malia a friaxe propia das noites de novembro, agardo pola chegada do tempo anticiclónico. Fágoo coa esperanza de gozar dun ceo despexado da presenza das nubes que o toldan este día. Na vez de cun telescopio, acompaño co móbil as saídas nocturnas á terraza da casa. O emprego dunha simple aplicación (google sky map, de descarga gratuíta) permíteme enredar co intento de recoñecer estrelas e planetas e mitigar unha ignorancia da que non adoecían os nosos devanceiros. Continue reading Paisaxe nocturna

Café cuántico

01203454501_gAgustín Agra. En 1687, nos seus Philosophiæ naturalis principia mathematica, Isaac Newton establecía as leis do movemento e a gravitación universal; con elas explicou o comportamento do mundo. Porén, máis alá do mundo Clásico atópanse os mundos do moi grande e do moi pequeno, o macro e o micro, a escala do Universo e a do mundo cuántico. Para intentar comprendelos, os físicos desenvolveron ao logo do século XX a Teoría dos campos cuánticos e o que poderiamos chamar a gravidade de Einstein: a Teoría xeral da relatividade; ambas as dúas en desacordo dende hai case un cento de anos. Continue reading Café cuántico