Arquivo da categoría: X. Ricardo Losada

Pustina

12X. Ricardo Losada. Unha das sorpresas máis agradables que me trouxo o confinamento foi descubrir un mundo, o das series de televisión, no que, por unha mal entendida fidelidade ao cine, sempre me negara a entrar. Creo que non desfrutaba tanto as historias, polo puro e simple pracer de que me contasen unha historia, desde que era neno e ía ao cine da miña vila. Mesmo me acabou encantando ese tempo morto, nunca superior a un día, agardando (adoito velas de dous en dous) Seguir lendo Pustina

Pereza revolucionaria

61nXMjd5GBLX. Ricardo Losada. Non recordo quen dixo que os grandes revolucionarios da historia, cando menos os que acadaron o poder (é conveniente puntualizalo), foron persoas moi conservadoras: en canto gobernaron, xa non quixeron máis cambios. Pasou cos cristiáns. Pediron ser legalizados en nome da liberdade no Imperio Romano e, pouco despois, unha vez que se converteron con Teodosio na relixión oficial, comezaron unha sistemática e violenta persecución das outras confesións que levou, co tempo, a esa monstruosidade da Inquisición. Pasou co protestantismo. Seguir lendo Pereza revolucionaria

Pregón Feira do Libro de Rianxo 2020

feiradolibroderianxoX. Ricardo Losada. Estimados representantes da Xunta, da deputación da Coruña, do concello de Rianxo e da Federación de Librarías, benquerida inmensa minoría de asistentes a actos deste tipo:

Dos moitos enigmas que xorden ao longo da historia en todas as vilas e cidades do mundo, hai un, no caso de Rianxo, que se eleva por riba de todos os demais. Como foi posible que nun Rianxo empobrecido e analfabeto xurdiran, practicamente ao mesmo tempo, tres personaxes tan importantes da literatura universal? Tan importantes, que cando me propuxeron dar este pregón prometinme a min mesmo que non falaría deles. Seguir lendo Pregón Feira do Libro de Rianxo 2020

Falsas teteiras

imagesX. Ricardo Losada. Nunha entrevista televisada, o escritor Vladimir Nabokov asombrou a audiencia contestando con gran brillantez as preguntas mentres bebía te dunha cunca que o xornalista lle enchía reiteradamente cunha teteira que estaba enriba da mesa. Hoxe sabemos que o escritor ruso estivo especialmente brillante porque nesa teteira había whisky. Pero non só iso. Tamén coñecemos que sabía as preguntas con antelación e que contestaba lendo as respostas que tiña escrita nunha cartolina. Seguir lendo Falsas teteiras