X. Ricardo Losada. Unha das razóns de que desconfíe das bonanzas da lectura é a arrogancia que sempre mostraron os grandes filósofos e escritores ao longo da historia, esa facilidade coa que pasan de Isto é o que eu considero bo, verdadeiro ou fermoso a Isto é o que todo o mundo debe considerar bo, verdadeiro ou fermoso. Seguir lendo O meu mundo, o mundo
Arquivo da categoría: X. Ricardo Losada
En memoria de Xesús Costa Rodil
X. Ricardo Losada. Non me gustan as persoas que cada vez que falan mostran, como os vellos cregos, a súa ideoloxía. O mestre rianxeiro don Xesús Costa tiña ese defecto. Pero no que en outros é un costume insufrible, nel era un hábito entrañable. Porque don Xesús, que sempre falaba desde uns esquemas mentais moi ríxidos, era unha persoa coherente. Seguir lendo En memoria de Xesús Costa Rodil
Grafomanía
X. Ricardo Losada. Teño certa querenza, como lector, polos textos en prosa de poetas. Auden, Zagajewsi, Szymborska, serían tres bos exemplos. Desta última acabo de ler un curioso libro titulado Correo literario e pareceume apaixonante. É unha antoloxía das mellores respostas que a poeta polaca lle deu a aqueles escritores que querían publicar por primeira vez nunha revista literaria na que ela formaba parte do consello de redacción. É un libro imprescindible para aqueles escritores principiantes que se cren os afagos hipócritas que lles fan amigos, familiares ou escritores aos que lles pasan os seus manuscritos para pedirlles opinión, convencidos de que van ser sinceros. Seguir lendo Grafomanía
Centro, remate e orgasmo
X. Ricardo Losada. Un gol é como un orgasmo, di un locutor de radio nun anuncio na prensa. Supoño que a moita xente lle parecerá esaxerado, pero a min o que me chama a atención é que o locutor apareza na imaxe simulando un orgasmo tan contido e reservado. Os orgasmos que provocan os goles non son así, son convulsións extáticas e orxiásticas. Seguir lendo Centro, remate e orgasmo