Arquivo da categoría: J. Carou

La grande bellezza, de Paolo Sorrentino

J. Carou. Non deixa de ser unha tentativa estéril a consecución do sublime. Por inalcanzábel.  Aínda que ás veces suceda. Case sempre un azar. Discutíbel, sempre sometida a arte a preferencias, gustos e modas. Un escritor pode selo dun só … Sigue lendo

Publicado en Cine, J. Carou | Deixa un comentario

The broken circle breakdown (Alabama Monroe), de Felix Van Groeningen

J. Carou. De igual maneira que o feito supraordinario do namoramento queda excluído do ámbito da racionalidade, así a perda dun fillo excede calquera posibilidade real  de rehabilitación emocional. O amor acostuma  ser materia predilecta de demolición divina. Toda morte … Sigue lendo

Publicado en Cine, J. Carou | Deixa un comentario