Francisco Ant. Vidal Blanco. Hai uns anos, cando lle comentei a mi tía María que ía ir a Istambul, preguntoume que se me perdera alí. Nada, respondín, vou para coñecer a cidade. «Pois para ver unha cidade xa tes a televisión». Seguir lendo A máquina do tempo
Arquivo da categoría: Francisco Ant. Vidal Blanco
O Don Gaiferos
Francisco Ant. Vidal Blanco. Sempre me gustou o romance daquel peregrino camiño de Compostela a quen lle fraquean as forzas, e sentíndose incapaz de avanzar pídelle ó Apóstolo o alento suficiente para chegar ó seu templo. Mal que ben acada ó seu destino, e cando se encontra fronte a Santo Patrón dálle as gracias dicindo que xa lle pode quitar a vida se así o desexa, e entón cae morto.O romance remata: Este é un dos moitos milagres que o Señor Santiago fai. Daquela, vós coma min, diredes que mellor lle sería ó noso Santo Apóstolo non facer certos milagres. Seguir lendo O Don Gaiferos
Felicitacións en Nadal
Francisco Ant. Vidal Blanco. O carteiro que viña pola miña rúa, antes de coller unha xubilación anticipada por falta de carga de traballo, dicíame que internet estaba acabando con eles. Queixábase porque nin sequera se mandan postais de Nadal. Nin de Nadal nin de nada. Seguir lendo Felicitacións en Nadal
A patafísica
Francisco Ant. Vidal Blanco. Lembro un día moi divertido vendo un programa de televisión no que varios entendidos falaban sobre a aparición dunha Virxe, asegurando unha das videntes que con aquela viñera o Espírito Santo para acompañala; e cando un sacerdote presente no programa lle dixo que era imposible, porque o tal Espírito non se pode ver, ela contestou rotundamente que claro que o veu e era unha pomba. A ver que clase de cura era aquel que non sabe como é o Espírito Santo. No mundo da ciencia, ninguén confunde o elemento real coa súa representación, distínguese moi ben entre o símbolo e o simbolizado Seguir lendo A patafísica